14 جولای 2009

ایالات متحده می گوید: کاهش تقاضا، اصل مهم در جلوگیری از قاچاق انسان است

در گزارش سال 2008 کار اجباری به عنوان برده داری مدرن مورد توجه ویژه قرار دارد

 

واشنگتن – مقامات ایالات متحده می گویند، برای پایان بخشیدن به قاچاق انسان و برده داری نوین باید تقاضا برای نیروی کار ارزان و خدمات جنسی پایان یابد.

 

کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه، در جلسه مطبوعاتی 4 ژوئن به مناسبت انتشار گزارش قاچاق انسان ها، گفت که در گزارش سال 2008 برای اولین بار اطلاعات موارد تحت تعقیب را بررسی می کند.

 

وی به خصوص به این "کشف ناراحت کننده" اشاره نمود که: "هرچند کشورهای بیشتری از طریق پیگرد قانونی و محکومیت مجرمان، با قاچاق جنسی مقابله می کنند، اما ظالمان خرده پا که کارگران خود را استثمار می کنند به ندرت با تنبیه های جدی مواجه اند. ما شاهد فقدان جدی در این مورد هستیم، و در حالی که ما به تلاش های خود ادامه می دهیم، ما و متحدین ما باید به خاطر داشته باشیم که اعمال پاسخ قوی قانونی ضروری است."     

 

مارک لاگون ، مدیر دفتر نظارت و مبارزه با قاچاق انسان  در وزارت امور خارجه اظهار داشت که گزارش سال 2008 همچنین بر کار اجباری که نوعی قاچاق انسان ها است، نیز توجه دارد.

لاگون به عنوان مثال به کارگرانی اشاره نمود که در کارخانه ها و تحت شرایطی بی رحمانه زندانی هستند و تنها می توان آنها را تحت عنوان نیروی کار اجباری طبقه بندی کرد. وی خاطر نشان کردکه شواهد نیروی کار اجباری به خصوص درصنایع پرورش میگو در تایلند و در تولید ذغال سنگ و مزارع نیشکر برزیل قابل مشاهده است.

 

علاوه بر کارگران برده در کارخانجات، بسیاری از قربانیان قاچاق انسان به صورت بردگان محلی در کارهای خانه شرکت دارند. لاگون بیان داشت که دولت فیلیپین گام هایی برای ممانعت کارگران از پذیرش استخدام در کارهای خانه در برخی از کشورها که به بردگی کشیدن کارگران رایج است، برداشته است. لاگون از کشورهای بیشتری در سراسر جهان خواست که ارادۀ سیاسی قوی تری را برای جلوگیری از قاچاق انسان به کار بندند. 

 

لاگون گفت که گزارش سال 2008 نگاه دقیقی بر عواملی که به وجود آورندۀ تقاضا و به کارگیری قربانیان قاچاق انسان هستند، دارد. اغلب این قبیل استخدام کنندگان مبالغی به عنوان "کاریابی" از جویندگان کار می گیرند و به این ترتیب، نتیجۀ ناخوشآیند این امر اسارت فرد بدهکار است. اسارت به خاطر بدهی شکلی از بردگی است که در آن کارگران در می یابند که آنان هرگز نمی توانند بدهی خود را بازپرداخت کنند و آزادی خود را به دست آورند و یا حق دریافت دستمزد خود را داشته باشند.  

 

لاگون همچنین خواستار خدمات بیشتری برای درمان و توانبخشی افرادی که سابقا برده بوده اند، شد. وی گفت: " ما باید انسانیت را در آنانی که شرایط انسانی از آنان سلب شده بود، احیا کنیم."

 

گزارش سال 2008 به ارزیابی کوشش های 170 کشور در مبارزه با قاچاق انسان می پردازد. این گزارش در صدد است که آگاهی نسبت به عوارض برده داری نوین را افزایش دهد و کشورها را تشویق به اقدام هایی برای جلوگیری از آن نماید.

 

این گزارش کشورها را براساس ارزیابی حداقل استانداردها در از بین بردن قاچاق انسان ها، آن چنان که در قانون سال 2000 ایالات متحده درباره جلوگیری از قاچاق انسان ها آمده است، گروه بندی می کند. گروه های 2 و 3 کشورهایی هستند که دارای چالش های متوسط تا شدید در کنترل قاچاق انسان هستند. گروه دیگر شامل کشورهایی است که موسوم به "گروه تحت نظارت" هستند و در خطر سقوط به انتهای گروه 3 می باشند.

 

هند و چین همچنان در گروه 2 تحت نظارت قرار دارند. وی گفت که چین کوشش های کافی برای مبارزه با قاچاق انسان ها، و به خصوص در رابطه با زنان کره شمالی که به چین برای همسری و یا تن فروشی قاچاق می شوند، انجام نداده است. وی گفت افراد بد شانسی از این گروه که توسط مقامات چینی به کره شمالی بازگردانده می شوند به طور معمول توسط رژیم این کشور تنبیه می شوند. 

 

لاگون اظهار نمود که در مقابل، هند کوشش های بسیاری برای حفاظت از کودکانی که قربانی قاچاق انسان شده اند به عمل آورده است، ولی هنوز حکومت هند کارگران اسیر را به عنوان شکلی از برده داری قبول ندارد.

 

قاچاق انسان یک مشکل جهانی

 

بر اساس برآوردهای ایالات متحده، هر ساله در حدود 800.000 نفر درسطح کشورهای جهان قاچاق می شوند. این رقم شامل میلیون ها نفری که در درون کشورهای خود قاچاق می شوند نمی گردد.

قاچاق انسان در ایالات متحده نیز که بر اساس برآوردها سالانه در حدود 14.500 تا 17.500 نفر به آن قاچاق می شوند، یک مشکل به شمار می آید. هرساله گزارش جداگانه ای در باره قاچاق انسان در داخل ایالات متحده تهیه می شود.

 

کوشش های ایالات متحده در مبارزه با قاچاق انسان شامل مشارکت با دیگر کشورها و سازمان های بین المللی و غیر دولتی می شود. دولت ایالات متحده در سال مالی 2007، تقریباً مبلغ 79 میلیون دلار در 180 برنامۀ ضد قاچاق انسان در 90 کشور هزینه کرد. از سال مالی 2001، ایالات متحده بیش از 528 میلیون دلار برای اجرای طرح های مبارزه با قاچاق انسان در سراسر جهان سرمایه گذاری کرده است. 

 

هرچند مشکل قاچاق انسان شدید است، ولی چشم انداز آن کاملا تیره نیست. بنا بر اظهارات رایس، در سال های اخیر "جنبش جهانی امیدوار کننده ای در جهت متحد نمودن جامعه مدنی، دولت ها، و سازمان های بین المللی،" برای از بین بردن قاچاق انسان صورت گرفته است.

 

"ما امیدواریم این گزارش کشورهای مسئول را در سراسر جهان ترغیب نماید که در کنار یکدیگر، و با صدایی واحد، بگویند که آزادی و امنیت درخواست هویت انسانی موضوع قابل تردید و مذاکره نیست." 

 

"من معتقدم که جنبش دولت ها، جامعه مدنی، و افراد شجاع و آگاهی که در این زمینه فعالیت دارند می توانند با کمک یکدیگر زندگی آنهایی را که مورد تهدید واقع شده اند و با آنان رفتاری غیر انسانی می شود، نجات دهند، احیا کنند و به توانبخشی آنان بپردازند."

 

نسخه ای از اظهارات رایس در شبکه خبر آمریکا در تارنمای America.gov قابل دسترس است.

 

متن کامل گزارش قاچاق انسان ها در پایگاه اینترنتی وزارت امور خارجه قابل دسترس است. همچنین در پایگاه اینترنتی وزارت امور خارجه، نگاه کنید به گزارش های "کوشش های دولت ایالات متحده در مبارزه با تقاضا برای قاچاق انسان ها" و "حقایقی در باره قاچاق انسان ها برای کار اجباری"

 

برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به تارنمای:

http://www.america.gov/st/hr-english/2008/June/20080604163846ajesrom0.3565332.html#ixzz0DcmEJYKI&B

 

با پيوندهای روبرو نشانه بگذاريد:     اين چيست؟