We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
29 سپتامبر 2008
نقض آزادی مذهبی، کانون توجه در گزارش سالانه
وزارت امور خارجه نام کشورهائی که در آنها عبادت آزاد محدود گشته است را اعلام نمود
واشنگتن: نام کشورهای برمه، چین، کره شمالی، ایران، سودان، اریتره، عربستان سعودی و ازبکستان در گزارش سالانه بین المللی آزادی مذهبی در سال 2008 به عنوان کشورهائی که "مورد نگرانی خاص" وزارت امور خارجه هستند، آورده شده است.
در جلسه مطبوعاتی 18 سپتامبر وزارت امور خارجه به مناسبت انتشار گزارش، کاندالیزا رایس، وزیر امور خارجه اظهار داشت که ایالات متحده معتقد است که آزادی مذهبی "بزرگترین ایده ال" و "منشاء قدرت و پایداری" برای ایالات متحده و سایر کشورها است.
جان وی هانفورد سوم، نماینده ایالات متحده برای آزادی بین المللی مذهب به گزارشگران بیان داشت که ایالات متحده "دوست آزار دیدگان" باقی می ماند و گفت در سراسر جهان صدها هزار نفر از افراد هستند که منکر این حقوق بنیادی انسان ها می باشند.
هر دو مقامات تاکید کردند که ترویج آزادی مذهبی "از اهداف اصلی سیاست خارجی ایالات متحده" است.
قانون آزادی بین المللی مذهبی ایالات متحده که در جهت تقویت اعلامیه جهانی حقوق بشر است، در سال 1998 به تصویب رسید. اعلامیه جهانی حقوق بشر در سال 1948 توسط سازمان ملل تدوین گشت و بند 30 آن در مورد آزادی مذهبی است و از آن به عنوان عنصر اساسی حقوق بشر برای کلیه افراد در سراسر جهان، یاد می کند.
نام کشورهای برمه، چین، ایران و سودان در کلیه گزارشات سالانه، از شروع آن در سال 1999، به عنوان کشورهائی که وضعیت آزادی مذهبی در آن نگران کننده است، بوده است. نام کره شمالی در سال 2001، و عربستان سعودی و اریتره در سال 2004 به لیست کشورها اضافه شد.
ازبکستان آخرین کشوری است که در سال 2006 به خاطر قوانین محدود کننده مذهبی آن که کسب موقعیت قانونی برای بسیاری از گروه های مذهبی را مشکل و یا ناممکن می سازد، به این لیست اضافه شد. در نتیجه این محدودیت ها، بسیاری از افراد به خاطر اعتقادات مذهبی خود دستگیر و زندانی شدند.
هنگامی که از یک کشور به عنوان نگران کننده نام برده می شود، دولت ایالات متحده کوشش می کند برای بهبود حقوق مذهبی با رهبران آن کشور مذاکره کند. ایالات متحده همچنین می تواند تحریم های مالی نیز بر علیه کشورهائی که مخالف آزادی های گسترده مذهبی برای شهروندان خود است، برقرار نماید.
نقض آزادی بطور آشکار و پنهانی
در گزارش ایالات متحده، در بحث نقض آزادی مذهبی که می تواند به صورت "آشکار و پنهانی" صورت گیرد، پنج نوع گسترده از نقض طبقه بندی شده است:
· تجاوز شدید به وسیله رژیم های دیکتاتوری که آزادی مذهب را تهدیدی بر علیه کنترل خود تلقی می کنند؛
· ارعاب دولتی اقلیت های مذهبی؛
· عدم موفقیت دولت ها در مقابله با عدم تحمل برخی از گروه های مذهبی و حمله به آنان؛
· گذراندن قوانین تعصب آمیز و یا به نفع مذهب اکثریت در کشور؛ و
· تبعیض بر علیه برخی مذاهب از طریق "کیش" یا "فرقه" خطرناک خواندن آنها.
هانفورد گفت که پیشرفت های دلگرم کننده ای در زمینه آزادی مذهبی در میان برخی کشورها، به خصوص ویتنام، در سال گذشته دیده شده است. وی ناخرسندی خود را از کشور اردن، که آن را کشوری که در زمینه آزادی مذهبی بسیار تحمل پذیر بوده است، ولی اخیراً آزار و اذیت پیروان برخی از مذاهب در آن افزایش یافته است، ابراز نمود.
تهدیدات چند جانبه
رایس و هانفورد، هر دو، نگرانی خود را از اقدامات سازمان کنفرانس اسلامی، سازمانی بین دولتی که شامل 57 کشور با اکثریت قابل توجه جمعیت مسلمان است، بیان نمودند.
آنها گفتند که این سازمان از طریق سیستم سازمان ملل سعی در تضعیف حمایت ها از آزادی مذاهب نموده است. کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی، به خصوص پاکستان، مفهوم "افتراء در مذهب" را وارد قطعنامه ها و گزارشات سازمان ملل نموده اند. و در این رابطه اسلام تنها دینی است که به خصوص در قطعنامه های تصویب شده در این زمینه در شورای حقوق بشر و مجمع عمومی سازمان ملل ذکر شده است.
رایس اظهار داشت که نگرانی ایالات متحده از آن است که درخواست ممنوعیت "افتراء" مذهبی در عمل منجر به محدودیت آزادی بیان شود که خود موجب محدودیت آزادی مذهب خواهد شد.
رایس اظهار نمود: "ایالات متحده اقداماتی را که بر علیه سنت های خاص مذهبی است رد می نماید، اما ما از ممنوعیت آزادی بیان چشم پوشی نمی کنیم. این امر فقط به تضعیف جوامع می انجامد. ما از فرصت همکاری برای طرحی جدید که به حقوق بشر احترام گذارد و در ضمن شرایط را برای تقویت تحمل پذیری مذهبی تقویت نماید، استقبال می کنیم. ولی ما نگران کوشش هائی هستیم که برای پیشبرد مفهوم افتراء در مذهب صورت می گیرد و کانون توجه بسیاری از قطعنامه هائی بوده است که در سازمان ملل تصویب شده است. این مفهوم، به جای حمایت از آزادی اعمال مذهبی و تشویق تحمل پذیری بیشتر، به دنبال محدود کردن آزادی بیان است که می تواند استاندارد آزادی بین المللی مذهبی را تضعیف نماید."
هانفورد بیان داشت، کوشش هائی که به منظور بین المللی نمودن قوانین توهین به مقدسات مذهبی صورت می گیرد "تاثیری منجمد کننده" بر توانائی بحث آزاد در مورد مذاهب خواهد داشت.
بنا بر این گزارش، "مفهوم ناقص" افتراء مذهبی، "بر خلاف آنچه که وانمود می شود در جهت حمایت از انجام اعمال مذهبی و ترویج بردباری مذهبی است،" در حقیقت نشانگر کوششی برای "محدود نمودن آزادی مذهبی و حقوق کلیه افرادی است که با مذهب، به خصوص اسلام، مخالفند و یا به آن انتقاد دارند."
بنا بر مطالب گزارش، برخی از دولت ها از این مفهوم برای محدود کردن مخالفین مدنی، ممانعت انتقاد نسبت به ساختار سیاسی کشور و محدودیت اظهارات مذهبی گروه های مذهبی اقلیت، استفاده می کنند.
گزارش هشتصد صفحه ای، که 198 کشور و منطقه را پوشش می دهد، حاصل کار صدها نفر از کارکنان وزارت امور خارجه در سفارتخانه ها و کنسولگری ها در سراسر جهان است و از همکاری گروه های مذهبی، سازمان های غیر دولتی و فعالین حقوق بشر برخوردار بوده است.
گزارش سالانه آزادی مذهبی دوره زمانی از اول ژوئیه سال 2007 تا 30 ژوئن سال 2008 را در بر می گیرد.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
http://www.america.gov/st/hr-english/2008/September/20080919173838clwod9.507388e-02.html&distid=ucs
برای اطلاعات بیشتر به مقدمه این گزارش مراجعه کنید.
برای اطلاعات بیشتر به خلاصه این گزارش مراجعه کنید.
متن کامل این گزارش در تارنمای وزارت امور خارجه در دسترس است.
