23 اکتبر 2008

رنه کسن : زندگینامۀ مختصر

آغاز متن

رنه کسن

اعلامیۀ جهانی حقوق بشر، بازتاب مهارت و استادی رنه کسن، برندۀ جایزۀ صلح نوبل و مدافع همیشگی حقوق بشر در زمینه های حقوقی است. کسن که یکی از پایه گذاران یونسکو بوده است، از این اعلامیه به عنوان "نور امیدی برای انسان ها" یاد می کرد.

رنه کسن در سال 1887 در بایون واقع در فرانسه متولد شد. او تحصیلات خود را در لیسۀ نیس و سپس دانشگاه اکس آن پرووانس به پایان رساند. در سال 1908، مدرک فارغ التحصیلی خود را در علوم انسانی و حقوق کسب نمود. او در آزمون دانشکدۀ حقوق رتبۀ اول را به دست آورد و در سال 1914 موفق به کسب مدرک دکترا در علوم قضایی، اقتصادی، و اجتماعی گردید.

کسن کار حقوقی خود را در سال 1909 و در دادگاه پاریس آغاز کرد و تا زمان فراخوان به شرکت در جنگ جهانی اول، به این کار ادامه داد. او خدمت خود را در پیاده نظام و تا هنگامی که به شدت مجروح شد، ادامه داد. وضعیت جسمانی او تا حدی بحرانی بود که پزشکان به درخواست مصرانۀ مادرش که در آن هنگام در مرکزی که به مداوای او می پرداختند، پرستار بود، به عمل جراحی او راضی شدند. کسن از این جراحات جان سالم به در برد اما به دلیل صدماتی که دیده بود، مجبور به تحمل درد های شدیدی در تمام طول زندگی خود بود.

کسن دربارۀ نخستین مرحلۀ  زندگی کاری خود گفته بود، من از سروکار داشتن با موضوعاتی که ماهیت واضح سیاسی داشتند،  اجتناب می کردم، ولو این که اصول اخلاقی، خصوصا ً حسن نیت، حاکم بر حقوق مربوط به قرار دادها و تعهدات باشد. اما جنگ جهانی اول موجب تغییر دیدگاه او گشت: "آن جنگ، ُمهر فراموش نشدنی و محو نشدنی خود را روی من و معاصرانم به جای گذاشت."

کسن پس از بازگشت به زندگی غیرنظامی، ازدواج کرد و به عنوان استاد حقوق در دانشگاه اکس آن پرووانس به تدریس پرداخت.  در سال 1918، او فدراسیون فرانسوی سربازان معلول جنگی را پایه گذاری کرد. در سال 1929، او به ریاست گروه آموزشی حقوق مالیاتی و حقوق مدنی دانشگاه پاریس رسید و تا زمان بازنشستگی در سال 1960، در همین سمت باقی ماند.

کسن که اعتقاد سختی به آرمان های انقلاب کبیر فرانسه داشت، در زمان جنگ جهانی دوم فرانسه را ترک کرد و به عنوان مشاور شارل دوگل در لندن به کار پرداخت. او در دولت آزاد فرانسه عهده دار مناصب گوناگون، من جمله عضو کمیسیون آموزش وپرورش عمومی گردید.

کسن از سال 1924 تا 1938 نمایندۀ فرانسه در جامعۀ ملل ، یعنی سلف سازمان ملل فعلی، بود و از سال 1932 تا 1934 نیز نمایندگی کشورش در کنفرانس خلع سلاح ژنو را به عهده داشت. او در سال  1946 نمایندۀ سازمان ملل و یکی از بنیانگذاران یونسکو شد.

کسن معاون اولین کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل بود و بعدا ً نیز مقام ریاست آن را کسب کرد. کسن با این که  یک کارشناس بین المللی حقوق بشر بود، اما با چالش های دشوار آن نیز آشنایی داشت: "در نتیجۀ این تردیدها و ابهام در طرح های نوآورانه، کمیسیون حقوق بشر خود نیز از آغاز درمورد نقش و عملکردکلی  خود مردد بود."

دبیر کل سازمان ملل، به عنوان نقطۀ شروع کار در تغییر بعضی از اصل ها، بسط بعضی دیگر و ایجاد بند های تازه، خطوط کلی را در اختیار کمیسیون قرار داده بود. بخش های زیادی از پیش نویس کسن در تألیف نهایی اعلامیۀ جهانی حقوق بشر به چشم می خورد. او دربارۀ  اعلامیۀ حقوق بشر گفته بود، " این اعلامیه ، حق کار و تعداد دیگری از حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را به عنوان نتیجۀ طبیعی حق هر فرد نسبت به زندگی و شرکت کامل در حیات جامعه، در فهرست حقوق بشر لحاظ کرده است."

هر چند این پیش نویس از سوی سومین کمیسیون مجمع عمومی (مربوط به امور بشردوستانه و امور فرهنگی) و مجمع عمومی کامل مورد بحث و بررسی طولانی و مفصل قرار گرفت، اما بیشتر مواد تألیفی کسن در این سند تاریخی به جای مانده است. کسن در زمان تصویب این اعلامیه اشاره کرده بود که "نور امیدی برای انسان ها" می باشد.

کسن که یکی از بزرگترین متفکران حقوق بین الملل تلقی می شد، بار دیگر خدمت بزرگی به کشورش و سازمان های قضایی بین المللی نموده بود. او معاون شورای دولت، یعنی بالاترین مرجع اداری در پرونده های حقوقی بود. او از سال 1960 تا 1970 در دادگاه قانون اساسی، که درمورد تطبیق قوانین کشور با قانون اساسی تصمیم گیری می کند، به انجام وظیفه مشغول بود. به علاوه، عضویت وریاست دادگاه داوری لاهه (هلند) را نیز به عهده داشت، و در آخر نیز رییس دادگاه حقوق بشر اروپا در استراسبورگ، واقع در فرانسه بود.

کسن در سال 1968 برندۀ جایزۀ صلح نوبل شد. وی به همین مناسبت اظهار داشت: "زمان آن فرارسیده که اعلام شود، استقرار صلح و شرافت انسانی، در نتیجۀ تلاش و مبارزۀ هر یک از ما تا جای ممکن، حاصل می شود ." کسن در سال 1976 در پاریس با زندگی وداع کرد.

پايان متن