17 نوامبر 2008
در بارۀ این شماره
شصت سال پیش، در پی وحشتناک ترین درگیری مسلحانه ای که تاریخ شاهد آن بوده است، ملت های جهان "بیانیۀ جهانی حقوق بشر" را تصویب نمودند. حتی در حالی که مردان و زنان، سرگرم پاکسازی میدان های نبرد، شمارش کشته شدگان، و بازسازی شهرهایشان بودند، نمایندگان آنها در نشستی در سازمان ملل متحد در نیویورک، اثری سرشار از خوش بینی و امید را به وجود آوردند؛ اثری که برخی آن را بزرگ ترین شاهکار قرن بیستم نام نهاده اند.
رسالت بیانیه جهانی [حقوق بشر] در منشور سازمان ملل تعيين شده است. "ما مردمان ملت های متحد، مصمم هستیم ... که بار دیگر ایمانمان را به حقوق بنیادین بشر، شأن و ارزش وجود انسان، حقوق برابر مردان و زنان و ملت های بزرگ و کوچک ... تأیید نماییم."
این شماره ازنشريۀ الکترونيکی آمريکا شصتمین سالگرد بیانیۀ جهانی را با توضیح این که چگونه این بیانیۀ قدرتمندِ میراث مشترک بشریت به وجود آمد، چگونه بر پایۀ میراث فکریی که مرزهای سیاسی را در می نوردد بنا نهاده شد، و چگونه با برخورداری از امکان همیشگی برای بهتر شدن، زندگی افرادی را در هر گوشه از کرۀ زمین بهبود بخشیده است، گرامی می دارد.
شش مقالۀ ویژه به بررسی این موضوع ها می پردازند. در اثری با دامنۀ گسترده، کلاود ولش[1] علت اهمیت بیانیۀ جهانی، محتوای آن، و نتایجی را که به بار آورده است بررسی می نماید. پاول گوردون لارن[2] موانع سیاسی مهمی را که باید برای تحقق بخشیدن به این بیانیه از سر راه برداشته شوند، توضیح می دهد. سوزان والتز[3] به بررسی چگونگی ابداع زبان بیانیه می پردازد. مهارت برندۀ او روشن می نماید که سند نهایی چیزی نبود که از طرف ابرقدرت ها تحمیل شده باشد بلکه منعکس کنندۀ نظرات بسیاری از ملت ها بود.
دو مقالۀ بعدی، بیانیۀ جهانی را در چهارچوب سنت های پربار فکری و تاریخی توضیح می دهند. لین هانت[4] ریشۀ ظهور حقوق بشر را، به شکلی که ما می شناسیم، در تحولات مربوط به هنر که دریافت جدیدی را از فرد باعث گردیدند، می جوید. جک دانلی[5] در مورد اتهاماتی که حقوق بشر را پدیده ای تحمیل شده توسط ملت های غربی یا ثروتمند یا امپریالیست معرفی می نمایند، صحبت می کند. او نشان می دهد که چگونه علی رغم اختلافات موجود بر سر جزئیات، یک اجماع گستردۀ میان فرهنگی، جهانی بودن مفاهیم اصلی حقوق بشر را می پذیرد.
ارائۀ سرگذشت های کوتاهی از تدوین کنندگان اصلی بیانیۀ جهانی، از دیگر ویژگی های این شماره است. تنوع آنان منعکس کنندۀ مهم ترین دستاورد بیانیه است: اصول آن، حقیقتاً جهانی بوده و میراث مشترک هر مرد و زنی هستند.
-- سردبیران
