25 مارچ 2008
سازمان های غیر دولتی ودولت ها: نقش های متضاد
اهمیت فعالیت NGO ها از نظرسیاست های حقوق بشر
(مقالۀ زیر برگرفته از حقوق بشر به طور خلاصه ، یکی از انتشارات وزارت امور خارجۀ آمریکا است)
فعالیت سازمان های غیر دولتی NGOs)) از نظر سیاست های بین المللی حقوق بشرحائز اهمیت است. سازمان عفو بین المللی، دیده بان آمریکا ، اتحادیۀ آزادی های مدنی آمریکا، و تعدادی دیگر از سازمان ها در مباحثات مربوط به سیاست آمریکا مرکزی در دهۀ 1980 از اهمیت زیادی برخوردار بودند. سازمان های غیر دولتی در آمریکای شمالی و اروپا، نقش عمده ای در مباحثات ملی بر سر تحریم آفریقای جنوبی در دهۀ 1980 داشتند.
از آن جا که NGOها سازمان هایی خصوصی هستند، می توانند مستقل از حوزۀ کنترل سیاسی دولت ها به فعالیت بپردازند. و چون فاقد جاه طلبی های گسترده ای در زمینه سیاست خارجی که ممکن است با اهداف حقوق بشر منافات پیدا کند، هستند، بهتر از هر نهادی می توانند بررعایت حقوق بشرپا فشاری کنند. NGO ها که به کوچکترین جزئیات توجه دارند و وابسته به حزب و گروهی نیستند، می توانند در مواردی، بیش از دیگر نهاد ها در مسئلۀ حقوق بشر مؤثر واقع شوند. این موضوع بویژه در مواردی که در کشوری فعالیت های سیاسی سرکوب شده و جامعۀ مدنی دارای وضعیتی ضعیف صادق است.
نقاط قوت و ضعف
با این همه، قدرت سازمان های غیر دولتی محدود است. آن ها باید به نیروی تبلیغات و متقاعد ساختن متکی باشند. بسیاری از دولت ها با استفاده از زور وفشار علیه اعضای این قبیل سازمان ها، آن ها را تبدیل به قربانیان جدیدی تبدیل کرده اند. برخی از کشور ها تأمین سرمایه از خارج برای این سازمان ها ممنوع کرده اند و یا با توسل به تشریفات دست و پا گیر موجب ممانعت از فعالیت آن ها را فراهم می کنند.
نقاط قوت و ضعف دولت های استبدادی معمولا ً عکس این سازمان هاست. دولت ها در سیاست خارجی خود باید تنوع زیادی ایجاد کنند. دولت ها عموما ً باید سیاست خارجی را خود را با طیف گسترده ای از منافع خود سازگارکنند و این به آن معناست که غالبا ً مسائل حقوق بشر تحت الشعاع اهداف دیگر قرار می گیرد. اما زمانی که دولت ها پیگیری حقوق بشر را بر می گزینند، معمولا ً از منابع مناسب، مجاری نفوذ، و حتی توانایی هایی انجام تبلیغاتی که NGO ها فاقد آن هستند، برخوردارند.
