30 جولای 2008

جامعه جهانی تقاضای آزادی زندانیان عقیاتی را تجدید کرد

زندانیان عقیاتی سابق در رویدادی در سازمان ملل آزادانه سخن گفتند

Jane Morse
Staff Writer

زندانیان عقیتی درمیز گردی سازمان ملل در نیویورک گرد هم آمدند

واشنگتن – ایالات متحده و 63 عضو دیگر سازمان ملل تعهد خود در راستای تأمین آزادی زندانیان اعتقادی در سرتاسر جهان تجدید کردند.

بر اساس نظر جوزف ریس، سفیر ایالات متحده، تعداد زیادی از کشورها هزاران – شاید ده ها هزار– زندانی عقیدتی را در زندان نگه داشته اند. وی گفت: "خبر خوش این است که اکنون شمار این گونه کشورها در مقایسه با  60 سال پیش کمترشده است ، اما این تعداد هنوز زیاد است."

رییس نماینده ویژه موضوعات اجتماعی (که شامل حقوق بشر نیز هست) و کفیل معاون وزیر در دفتر سازمان های بین المللی وزارت امور خارجه است. وی درباره بیانیه اعلام شدۀ اخیر توسط سازمان ملل در ارتباط با  زندانیان عقیدتی و خواستاری تعهدی جهانی برای آزاد کردن کسانی  که صرفاً به خاطر بیان مسالمت آمیز عقایدشان دستگیر شده اند، با America.gov گفتگو کرد.

به موجب بیانیه جهانی حقوق بشر که از طرف مجمع عمومی سازمان ملل در 10 دسامبر 1948 اتصویب شد، هر فردی حق آزادی فکر و بیان، آزادی گردهمایی و اجتماعات مسالمت آمیز و آزادی اندیشه، عقیده و مذهب را دارد. ریس گفت، اما 60 سال پس از آن، "هنوز کشورهایی وجود دارند که کسانی را که هیچ اقدامی به جز عمل به حقوق خدا دادی خود و حقوق شناخته شده از لحاظ بین المللی مرتکب نشده اند  در زندان نگه می دارند."

ریس اظهار داشت، هنوز کشورهایی وجود دارند که از زندان به عنوان راه حلی برای برخورد با مخالفان دولت یا سیاست های آن استفاده می کنند. ریس گفت، در بیانیه ژوئن 2008 سازمان ملل که درباره زندانیان عقیاتی به تصویب رسیده آمده است" ما باید پیمان ببندیم که آزادی این گونه زندانیان را به عنوان اولویت اصلی روابط دوجانبه خود با کشورهایی که هنوز این کار را دنبال می کنند، قرار دهیم."

دادن یک شکل انسانی به مسئله

هیئت نمایندگی  ایالات متحده به منظور ترغیب به پدیدآوردن یک پویایی شخصی برای مسئلۀ زندانیان عقیدتی روز 24 ژوئیه میزبان یک بحث میزگرد با عنوان "صدای شجاعت: بیان نظرات زندانیان عقیدتی" در سازمان ملل در نیویورک بود. اعضای میزگرد از بلاروس، برمه، کوبا، اریتره، سوریه و ازبکستان برای بیش از 120 دیپلمات، روزنامه نگار و نمایندگان سازمان های غیر دولتی درباره تجارب خود و فراد خانواده های زندانیان عقیدتی سخنرانی کردند.

بر اساس نظر ریس، واکنش ها نسبت به بحث های هیئت ها به صورت چشمگیری متفاوت بود. دولت کوبا اظهارات برتا آنتونز پرنت را با "مجرم عمومی" توصیف کردن برادر وی، محکوم کرد و ایالات متحده را به تشویق "جرایم" وی متهم ساخت.

در طرف دیگر این طیف گسترده، پاول هرزینسکی، معاون نماینده دائم لهستان در سازمان ملل در نیویورک قرار داشت. ریس گفت، هرزینسکی، در بحث ها شرکت داشت و این رویداد را مورد تمجید قرار داد.

بنا به  اظهار ریس: "هرزینسکی به عنوان کسی که در کشوری با نظام دیکتاتوری زندگی کرده ، کشوری که زندانیان عقیدتی را در زندان نگه می داشته ولی آن وضع را پشت سر گذاشته، به شش شاهد گفت که امید برای کشورهای آنها نیز وجود داشت."

سفیر ایالات متحده گفت، پیام بیانیه جهانی حقوق بشر این است که حتی هنگامی که شهروندان و دولت های آنها با یکدیگر مخالف اند، راه حل مناسب برای دولت این است که واقعیت ها را عرضه کند و به پرسش های مردم پاسخ دهد. وی افزود: "شما آنها را به خاطر آنچه می گویند و آن چه می اندیشند، به زندان نمی اندازید."

رییس برای افراد بدبینی که کارایی بیانیه سازمان ملل را زیر سؤال می برند، حامل این پیام بود: "بدی همیشه در جهان وجود خواهد داشت، اما این به آن معنا نیست که ما نباید به مبارزه با آن ادامه دهیم."