01 آگوست 2008

باری بسیار سنگین: کودکان معدن کار

تخمین زده می شود که در سراسر جهان یک میلیون کودک در معادن کوچک و معاون سنگ کار می کنند. این کودکان در بدترین شرایط قابل تصور زندگی می کنند و و در معرض خطر جراحت، بیماری های مزمن و یا مرگ هستند.

در معادن سطحی و زیرزمینی کودکان در شیفتهای کاری دراز مدت کار می کنند، بارهای سنگین را جابجا می کنند، مواد منفجره را کار می گذارند، خاک و کثافات را غربال می کنند، در تونلهای باریک می خزند، گرد و خاک مضر را استنشاق می کنند و در آب کار می کنند – معمولا با تماس با مواد سمی خطرناکی مانند سرب و جیوه. کودکان در آفریقا الماس، طلا و قلزات قیمتی؛ در آسیا سنگهای قیمتی و سنگ؛ و در آمریکای جنوبی طلا، ذغال سنگ، زمرد و قلع را استخراج می کنند.

در معادن سنگی که در بسیاری نقاط جهان وجود دارند، در اثر کشیدن و جابجا کردن بارهای سنگین، استنشاق گرد و غبار خطرناک و استفاده از ابزار و تجهیزات خطرناک برای خرد کردن مواد سلامت و جان کودکان در خطر است.

پروژه های آزمایشی سازمان جهانی کار (ILO) نشان داده اند که با کمک به مناطق معدنی در ایجاد تعاونی ها و دیگر واحدهای مولد می توان کار کودکان را از میان برد، بهداشت، ایمنی و بهره وری بزرگسالان را بهبود داد، و خدمات اولیه مانند مدرسه، سیستمهای آب پاکیزه و فاضلاب را ایجاد کرد. جامعۀ دورافتادۀ سانتا فیلومنا در پرو، که در سال 2004 صنعت کوچک استخراج طلایش را عاری از کارگران کودک اعلام کرد، تنها یک نمونه از این موارد است.

جامعۀ سانتا فیلومنا بخشی از برنامۀ بین المللی نابودی کار کودکان (IPEC) ILO در معادن آمریکای جنوبی بود. این برنامه کشورهای بولیوی، اکوادور و پرو را پوشش می دهد. تخمین زده می شود که در این کشورها 20000 کودک در معادن مشغول به کار هستند.

جامعۀ معدن کار سانتا فیلومنا خودش را به صورت یک اتحادیۀ معدن کاران در آورد تا شرایط کار را بهبود دهد.

IPEC به این جامعه کمک کرد که در یک معدن یک قرقرۀ الکتریکی نصب کنند تا مواد معدنی را از معدن بیرون بکشند. وجود این قرقره موجب شد که دیگر نیازی به استفاده از کودکان برای حمل بارهای سنگین از عمق 200 متری زیر زمین نباشد.

IPEC در سال 2000، از طریق این اتحادیه و سازمان غیردولتی کوپراکسیون  و همچنین همکاری مقامات پرویی و پشتیبانی وزارت کار ایالات متحده، پروژه اش برای از میان بردن کار کودکان در معادن سانتا فیلومنا را آغاز کرد. این برنامه از الگوی ILO برای پیشگیری و نابودی کار کودکان استفاده کرد که بر اساس رویکردی یکپارچه برای توسعۀ پایدار در جوامع و خانواده ها بنا شده بود.

پروژۀ سانتا فیلومنا همچنین از فعالیتهای درآمدزای جایگزین نیز پشتیبانی می کرد. برای مثال این پروژه دستگاهای خمیرگیر و تنور برای یک گروه از زنان محلی خریداری کرد، اعضای گروه را برای استفاده از دستگاهها آموزش داد و به آنها کمک کرد که یک نانوایی باز کنند. در نتیجه، اعضای گروه هر روز نان می پختند که موجب بهتر شدن تغذیۀ خانواده شان می شد و در عین حال درآمدشان را افزایش می داد و به این ترتیب کمتر به درآمد کودکانشان وابسته بودند.

به علاوه، پروژۀ IPEC فعالیتهایی برای آگاه سازی را در مدارس ترتیب داد. کودکان در مدارس ابتدایی نقاشی هایی از کارهایی که انجام داده بودند را کشیدند. این پروژه همچنین از یک نمایشگاه عکاسی پشتیبانی کرد که به مسائل کار کودکان و خطراتی سلامتی که کودکان در معادن با آنها روبرو بودند اختصاص داشت. هدف از این اقدامات افزایش آگاهی جامعه در مورد خطرات کار کودکان و مزایای به مدرسه رفتن کودکان بود.

تقویت توانایی هایی سازمانی، بهبود حمایتهای اجتماعی، ایجاد فرصت درآمدزایی برای زنان تا کودکانشان مجبور به کار کردن نباشند، افزایش آگاهی در مورد مزایا و هزینه های اقتصادی و اجتماعی کار کودکان، و ایجاد خدمات بهداشت و تغذیۀ بهتر صدها پسر و دختر خردسال را قادر ساخت تا معدان سانتا فیلومنا را ترک کنند.

عاری ساختن همۀ معادن کوچک از کارگران کودک هدفی دست یافتنی است. در 12 ژوئن 2005، چهارمین روز جهانی مبارزه علیه کار کودکان به یافتن راهی برای به حقیقت پیوستن این هدف اختصاص خواهد داشت.

منابع: ILO، وزارت کار ایالات متحده.