01 آگوست 2008

تحریم هایی علیه قاچاقچیان انسان

هر سال گزارش " قاچاق انسان وزارت امور خارجه امریکا " کشورهایی را که دولت های آنها از حداقل استانداردهای قانون ایالات متحده برای منع اشکال حاد قاچاق انسان ها تبعیت مکی کنند و تلاش های چشمگیری برای پیروی از آنها نیز انجام نمی دهند ، شناسایی می کند. گزارش سال 2004 کشورهای بنگلادش، برمه، کوبا، اکوادور، گینه استوایی، جمهوری گویان، کره شمالی، سیرالئون، سودان و ونزوئلا را در این طبقه بندی، در رده 3 قرار داد. طبق قانون ایالات متحده ، ایالات متحده می تواند بر این کشورها تحریم هایی مانند موارد زیر تحمیل کند:

·        خودداری از کمک به غیر از موارد کمک بشر دوستانه و کمک های تجاری

·   امتناع از تامین بودجه برای شرکت در برنامه های آموزشی و تبادل فرهنگی، وقتی که کشور مورد نظر کمک دیگری دریافت نمی کند.

·   مخالفت با اعطای وام و بورسیه - غیر از کمک های بشردوستانه ، کمک های مربوط به تجارت و به توسعه- از بانک جهانی، صندوق جهانی پول (IMF)، و دیگر موسسات مالی بین المللی . به عنوان مثال در سال 2004 ایالات متحده در نتیجه قرار داشتن ونزوئلا در میان کشورهای رده 3 به اعطای وام های صندوق جهانی پول و بانک جهانی به ونزوئلا رای مخالف داد.

قانون ایالات متحده به رئیس جمهور اجازه اعمال نظر در لغو این تحریم ها می دهد بخصوص اگر احساس کند که این اغماض درجهت منافع ملی ایالات متحده خواهد بود یا جلوی تاثیر نامطلوب قابل توجهی بر جمعیت های آسیب پذیر مانند زنان و کودکان را خواهد گرفت، یا اینکه دریابد که دولتی پس از نشر گزارش از حداقل استانداردهای قوانین منع قاچاق انسان پیروی کرده است. لغو تحریم ها در سال 2004 برای بنگلادش، به علت افزایش تلاش هایش برای پیگرد قانونی قاچاقچیان انسان و نجات قربانیان انجام شد، برای جمهوری گویان به خاطر طرح اقدامات جدیدش در زمینه فراهم کردن منابع بیشتر برای قربانیان و تلاش های جدیدش در اطلاع رسانی به عموم ، در مورد سیرالئون به خاطر آموزش افسران پلیس در رابطه با منع قاچاق انسان و جلوگیری از آن و به خاطر تعیین یک مقام بالای دولتی به عنوان هماهنگ کننده برنامه های مبارزه با قاچاق انسان و در مورد  اکوادور به خاطر افزایش یورش های  پلیس به قاچاقچیان انسان و بالا بردن سطح آگاهی عمومی انجام شد.

برای اطلاعات کامل درباره تصمیمات رئیس جمهوری به پیوند زیر مراجعه کنید.

http://www.state.gov/g/tip/rls/prsrl/36127.htm

تحریم ها آخرین راه حل و فقط یکی از چندین ابزاری هستند که برای تشویق اقدامات دولت های خارجی به نفع قربانیان بالقوه برده داری مدرن روز به کار می روند. تلاش ها در این زمینه در سال 2004 موارد زیر را شامل می شد : فراهم کردن 96 میلیون دلار بودجه برای مبارزه با قاچاق انسان در کشورهای خارجی، شرکت در گفتگو ها وهمکاری  های دو جانبه فراوان، انجام فعالیت های متعدد ضد قاچاق انسان در همکاری با سازمان های بین المللی و طراحی کردن برنامه های وسیع اطلاع رسانی عمومی و برنامه های امداد رسانی .

برگرفته از نسخه ماه مه 2005 مجله eJournal USA