We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
02 ژانويه 2009
شهروندان جدید مراتب حق شناسی و مباهات خود را نسبت به ایالات متحده ادا می کنند
آنها از کشورهای بسیاری برای برخوردار شدن از فرصت های گسترده تر به آمریکا آمدند
واشنگتن- کسانی که بتازگی به دریافت شهروندی ایالات نائل آمده اند، با ریشه هایی پراکنده در سرتاسر جهان، احساسات مشترک حق شناسی و مباهات خود را اندکی پس از یاد کردن سوگند شهروندی به America.gov ابراز کردند.
آنها از جملۀ 31 درخواست کننده ای بودند که به صورت تصادفی از 23 کشور برای ادای سوگند طی مراسمی ویژه در شانزدهم دسامبر در سالن مُدوّر ادارۀ اسناد ملی، که اسناد مربوط به بنیانگزاری آمریکا را در خود جای داده است، انتخاب شدند.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
نبیل عواد، متولد موریتانی که چهارده سال پیش برای ادامه تحصیل به ایالات متحده آمد، درباره
"شادمانی بزرگ" خود به مناسبت به دست آوردن تابعیت آمریکایی سخن گفت.
عواد که به عنوان حسابرس کار می کند گفت: "یکی از رویدادهای بزرگی که اخیرا رخ داد، انتخابات ریاست جمهوری بود، و من فکر کردم که می خواهم در انتخابات بعدی شرکت کنم."
صبا تنسیم که در سال 1998 به عنوان دانشجو به ایالات متحده آمد با حرف او موافق بود. او گفت: "من می خواهم بخشی از دولت باشم. من می خواهم رأی بدهم و از تمام آزادی ها بهره ببرم." او همچنین می خواهد سایر اعضای خانواده خود، ازجمله همسرش را که دو سال پیش با او ازدواج کرده و هنوز در هندوستان به سر می برد به آمریکا بیاورد.
تنسیم در دانشگاه استریر[1] واشنگتن، حسابداری خوانده است و در همین رشته کار می کند. او گفت: "من براستی افتخار می کنم که از این روز به بعد من جزئی از این کشور هستم."
آندره بوگوسلوسکی که چهل سال دارد، پس از ترک اتحاد جماهیر شوروی و عزیمت به اسپانیا برای تحصیل در رشته هنر، در 1988 از ایالات متحده پناهندگی سیاسی گرفت. او به یاد آورد: "وقتی کمی انگلیسی آموختم، زندگی خوب شد. می توانستم نمایشگاه برگزار کنم، من کارت سبز ]کارت اقامت دائمی[ داشتم و به تحصیل تابعیت واقعا علاقه ای نداشتم."
او گفت: "ولی اخیرا پی بردم که باید خودم را بیابم. من باید خودم را به یک کشور، به یک نهاد متعهد بدانم." او اکنون تابعیت تازه بدست آورده خود را در کشوری که به او "استقلال و آزادی" داده است به منزلۀ "یکی از مهم ترین وقایع زندگی خود" می بیند.
خولود خودور، در سن هشت سالگی همراه با پدر و مادرو برادر خود از سودان به ایالات متحده پا گذاشت. اکنون در هجده سالگی، دانشجوی سال اول در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا است و سعی می کند که حرفه خود را بین وکالت یا پزشکی برگزیند.
او گفت زمانی تصمیم به گرفتن تابعیت تصمیم گرفت که معلم علوم مدنی دبیرستان او، دانش آموزانش را به مشارکت با مسائل مدنی برانگیخت، و او پی برد که "گرفتن تابعیت یک عامل اساسی برای انجام این کار است." پس از ادای سوگند، شهروند او یک شهروند جدید اتیوپیایی که در کنارش او ایستاده بود، یکدیگر را با خوشحالی در آغوش گرفتند. خودور گفت: "من اکنون یک شهروند سربلند هستم."
دانته فیگه روا، که تقریبا شش سال پیش از شیلی آمده، دو دلیل برای تصمیم خود در پیگیری تابعیت آمریکایی ارائه داد: همسر او آمریکایی است و "دلیل دیگر این است که من عمیقا به بنیان و پایه های این کشور، و ویژگی های واقعی که این کشور را به آنچه که هست تبدیل کرده اند، احساس دلبستگی می کنم."
برگزاری این مراسم در کنار اسناد مر بوط به بنیانگذاری کشور – اعلامیه استقلال، قانون اساسی، و منشور حقوق ایالات متحده- "بدلیل ارزش ها و آرمان هایی که در این اسناد خارق العاده نهفته اند"، او را سرشار از احساس کرد.
هنگامی که America.gov در حال مصاحبه با فیگه روا بود، شخصی نزدیک شد و از پرسید که اهل کجاست.
لبخند پهنی بر لب های فیگه روا نشست.
پاسخ داد: "ایالات متحده."
