02 ژانويه 2009

بنیاد، مدل کار آفرینی برای تحقیقات پزشکی را آزمایش می کند

این مدل ها به عنوان جایگزینی برای بودجه دولتی بر همکاری و کشفیات دارویی تاکید دارند.

نوشته دانیل گورلیک
عضو هیئت تحریریهAmerica.gov

 واشنگتن – در مقایسه با طریقی که بسیاری از دولت ها برای تامین بودجه تحقیقات زیست پزشکی، موسسه ترمیمی غیر انتفاعی مایلین[1] از رویکردی تجاری برای ترویج یافته های علمی در دانشگاه ها و انتقال داده ها به کلینیک ها استفاده می کند.

مدل بودجه این موسسه، که ترکیبی از فعالیت های موسسات تحقیقات علمی غیر انتفاعی و کمپانی های داروسازی انتفاعی است بر ارتباط و همکاری تاکید دارد. این مدل جدید می تواند بر شیوه تامین بودجه تحقیقات در سراسر جهان تاثیرگذار باشد.

هدف موسسه ترمیمی مایلین (MRF) که در سال 2002 تاسیس شده تسریع بخشیدن به اکتشافات، توسعه و انتقال درمان به مردم دچار اسکلروز چندگانه یعنی وضعیتی غیر قابل درمان است که در آن مایلین، پوششی چربی دار که  از اعصاب محافظت می کند ، به سرعت تخریب می شود.

در حال حاضر، بیشتر تحقیقات زیست پزشکی بر بودجه دولت مرکزی  تکیه دارد. در آمریکا، موسسه ملی بهداشت (NIH)  کمک هزینه هایی را به دانشمندان دانشگاهی برای کار بر روی پروژه هایی که از نظر NIH از اولویت برخوردارند اعطا می کند. دیگر کشورها مدل های مشابهی را به کار میگیرند،که به طور مثال، می توان از موسسه تحقیقات بهداشتی کانادا و شورای تحقیقاتی UK بریتانیا نام برد.

در دهه اخیر، چندین سازمان کوچک این مدل کارآفرینی را به کار گرفته، و تامین بودجه دانشمندان دانشگاه های منتخب را برای همکاری و حل مشکلات خاص با رابطه مستقیم برای درمان بیماری بر عهده گرفته اند. یک نمونه خبر ساز MRF است که در بخش تکنولوژی پیشرفته سیلیکون ولی[2]  در کالیفرنیا قرار دارد و 19 هدف درمانی پتانسیل را شناسایی، چندین اختراع را به ثبت رسانده و 23 میلیون دلار به دست آورده است.

استقلال در برابر همکاری

اگرچه هدف NIH جلوگیری، معالجه و درمان بیماری هاست، اکثر تحقیقاتی که این موسسه حمایت مالی آنها را برعهده دارد با هدف گسترش دانش به جای ایجاد روش های درمانی مشخص هستند.  به علاوه، دانشگاه ها به اعضای هیئت علمی برای انتشار یافته های خود - نه تبدیل آنها به تجهیزات پزشکی - امتیازاتی اعطا می کند.

NIH معمولا حمایت مالی تحقیقات مستقل مطالعاتی را به جای تلاش های مشترک برای حل یک مشکل مشخص بر عهده می گیرد. دانشمندان کمک های مالی NIH را برای یک پروژه  مشخص دریافت می کنند، اما میتوانند از آن برای پروژه دیگری استفاده کنند و تا زمانی که پروژه موفق است، این پول از لحاظ آنها ، در راه درست مورد استفاده قرار گرفته است.  مارتین چالفی [3] برنده  جایزه نوبل گفته است او اغلب از کمک مالی NIH برای کار بر روی پروژه هایی متفاوت از عنوان  کمک  دریافتی ،استفاده می کند.

مراجعه شود به : “سوئد، برندگان جایزه نوبل آمریکا را محترم می شمارد.”

در مقایسه با  رویکرد NIH، MRF   حمایت مالی تعداد زیادی از محققین در دانشگاه های سراسر آمریکا را که با یکدیگر در زمینه یک مشکل مشخص کار کرده بر عهده دارد، و زیر ساخت هایی را برای حفاظت از مالکیت معنوی برخواسته از این یافته ها فراهم کرده و سپس برای اعطای امتیاز این یافته ها به کمپانی های زیست تکنولوژی و داروسازی به منظور پیشرفت های دارویی و تحقیقات کلینیکی تلاش می کند.

دانشمندانی که توسط MRF  حمایت مالی می شوند می بایست ، آزمایشات ارائه شده در فرم درخواست بودجه را به اجرا گذارند، در غیر این صورت بودجه تحقیقاتی خود را از دست می دهند.

آنها همچنین می بایست دائما  دیگران را در داده های خود ، در بسیاری از موارد پیش از تایید سهیم کنند،  در مقایسه با همکاری های معمول دانشگاهی که در آن داده ها تنها پس از انتشار  و یا گرفتن تایید انتشار در اختیار دیگران قرار داده می شوند.  منتقدین عقیده دارند که همکاری و تضمین مالکیت معنوی به بهای انتشار مانع جریان آزاد اطلاعات علمی می شود.

راسل "Rusty" براملی[4] سرپرست اجرایی MRF به America.gov گفت:" ما هیچ گاه هیچ کدام از محققان خود را از انتشار کار خود محروم نکرده و یا تاخیری در انجام آن ایجاد نکرده ایم." بن بارس[5] که مسئولیت هدایت یکی از آزمایشگاه های MRF را در دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا بر عهده دارد ، با تایید این موضوع گفت او هیچ گاه از  گفت و گوی آزاد کارهای انتشار نیاقته خود در نشست های علمی منع نشده است.

آموزش دانشمندان جوان

براملی گفته است کار کردن در یکی از آزمایشگاه های MRF به دانش جویان فارغ التحصیل امکان رویارویی با موضوع پیشرفت های دارویی و مالکیت معنوی را، مواردی که در برنامه های دکترای دانشگاهی مورد کم توجهی قرار می گیرند ، فراهم می کند.

ترنت واتکینز[6]، یکی از فارغ التحصیلان پیشین در آزمایشگاه بارس که هم اکنون از همکاران مقطع فوق دکترا در کمپانی زیست تکنولوژی Genentech است، از MRF برای افزایش تجربه تحصیلات تکمیلی خود قدردانی کرد. " ما در مقایسه با آنچه در اکثریت آزمایشگاه های دانشگاهی مرسوم است،از طیف گسترده تری از فرآیندهای کشف دارو برخوردار شدیم."

براملی شدیدأ معتقد به ترکیب بهترین استعدادها برای کار روی ترمیم مایلین که وی شخصأ دانشمندان جوان را برای کاری کردن روی آزمایشگاههای متعلق به MRF است، می باشد، موردی که در دنیای کمک مالی مرسوم و روزمره بیگانه است.  

اخیرا، رابین آویلا[7]، که به تازگی دکترای خود را از بوستون دریافت کرده است،  مصاحبه شغلی را برای فعالیت تحقیقاتی در آزمایشگاه برایان پاپکو[8]  که یکی از محققان MRF در دانشگاه شیکاگو است انجام داده است اما در حال بررسی چندین فرصت کاری دیگر نیز هست.

براملی به بوستون پرواز کرد و آویلا را برای صرف شام دعوت نمود و توضیح داد که MRF چگونه فرصت های بی همتایی برای کمک به بیماران دچار اسکلورز چندگانه فراهم می کند. آویلا پستی را در آزمایشگاه پاپکو تقبل کرد.

آویلا به America.gov گفت:" شنیدن در مورد آزمایشگاه های برتر مایلین که عضوی از MRF به شمار می آیند، بسیار هیجان انگیز بود و اینکه چگونه هر آزمایشگاه بر جنبه های مختلف تحقیقات اسکلورز تمرکز دارد، و در مورد همکاری هایی که میان آزمایشگاه ها برای شناخت این بیماری  در جریان است." این فرصت که بتوان بخشی از این موسسه باشم، حتی بخش کوچکی، در تصمیم من برای پیوستن به آزمایشگاه دکتر پاپکو موثر بود.

4 آزمایشگاه اصلی

چهار محقق اصلی MRF هدایت آزمایشگاه هایی را در آمریکا بر عهده دارند، پنجمین محقق که در کاناداست، به دلیل محدودیت های اجرایی مجبور به ترک آزمایشگاه شد اما همچنان با MRF در ارتباط است. چندین دانشمند دیگر نیز کمک های مالی کوچک تری را برای پروژه های کوچکتر دریافت کرده اند.

براملی گفت که MRF برای حمایت مالی از دانشمندان برتر در سراسر جهان آماده است. نشست های سالانه MRF دانشمندان حمایت شده توسط MRF و یا دیگر سازمان ها را از سراسر جهان و دیگر گروه های علاقه مند شامل بیماران مبتلا به اسکلورز را گرد هم می آورد.

کمک مالی MRF تنها بر اساس فراخوان صورت می گیرد. نبود رقابت آزاد برای به دست آوردن این کمک ها موثر است اما به گفته برخی، ممکن است منجر به پارتی بازی شود. وام های MRF توسط متخصصان علمی که واجد شرایط دریافت این کمک ها نیستند ، بررسی می شود.( در سیستم NIH، متخصصان دائما برای به دست آوردن این بودجه با هم رقابت می کنند.)

مدل های کارآفرینی نظیر MRF می توانند در بسیاری از کشورها مورد استفاده قرار بگیرند اما بعید به نظر می رسد که آنها بتوانند نظیر  NIH جایگزین برنامه های حمایت مالی سنتی شوند. بارز می گوید:" قسمت اعظمی از بهترین تحقیقات همچنان مستقل انجام می گیرد." حمایت از مالکیت معنوی و رساندن اهداف "دارای مجوز" به کمپانی های داروسازی نیازمند زمان بسیار فشرده ای است. ارائه انواع مشابه حمایت های انتقال تکنولوژی برای تک تک پروژه های هر یک از دانشمندان  بسیار هزینه بر است.

اطلاعات بیشتر در مورد موسسه ترمیمی مایلین در تارنمای این موسسه موجود است: