18 نوامبر 2008
به گفته مقامات سازمان ملل، جهان برای مبارزه با آنفولانزای مرغی فرا گیر آماده است
تلاش های جهانی برای مبارزه با آنفولانزای مرغی، در مورد ديگر بیماری های حیوانی تأثيرگذار بر انسان ها نیز دارای کاربرد هستند.
واشنگتن- به گفته یکی از مقامات سازمان ملل که درگير تلاش های بین المللی است، جهان برای مقابله با آسیب های اجتماعی، اقتصادی، و سیاسی ناشی از یک آنفولانزای فراگیر در حدود 40 درصد آمادگی دارد.
این برآورد بر پايۀ یک تحليل ارائه شده در چهارمین گزارش پیشرفت جهانی پیرامون واکنش ها در برابر آنفولانزای مرغی و وضعیت آمادگی مقابله با آن، که در بیست و یکم اکتبر منتشر شد، استوار است.
بنا بر این گزارش، ميزان کمتری از شیوع آنفولانزای مرغی H5N1 که بسیار بیماری زا و همه گیر است، و تعداد کمتری از کشورهای مبتلا به این بیماری در دوره 2006 و 2007 ثبت شده است؛ ولی تنها 53 درصد از 148 کشورهایی که داده هاشان را برای این گزارش ارائه دادند، برنامه های مقابله خود با این بیماری همه گیرطی دوازده ماه گذشته آزمایش کرده اند و فقط 38 درصد از آنها درس های آموخته شده از این آزمایشات را در برنامه های اصلاح شده خود به اجرا گذاشته اند.
به یک مقاله ديگر در اين زمينه مراجعه کنید.
دکتر دیوید نابارو، هماهنگ کننده تشکیلات سازمان ملل برای مبارزه با آنفو لانزای مرغی فرا گیر در یک جلسه مطبوعاتی در مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی واشنگتن در سیزدهم نوامبرگفت: "من میتوانم بگویم که ما تقریباً به 40 درصد آمادگی از آنچه که من می خواهم به آن دست بیابیم، رسیده ایم. برنامه ریزی برای مقابله با بیماری های همه گیر تقریباً به سطح جهانی رسیده است، ولی نگرانی ما از این است که تعداد ناکافی ازاین برنامه ها از طریق شبیه سازی به آزمایش گذاشته شده اند."
نابارو گفت که نگرانی ها دخالت ناکافی دولت را در همۀ سطوح برای برنامه ریزی به منظور مبارزه با بیماری های فراگیر در برخی از کشورها، و خدمات بهداشت انسانی و حیوانی پايين تر ازسطح تعيين شده را در بسیاری از کشورها در بر می گيرد.
سفیر جان لانج، نماینده ویژه وزارت امور خارجه ایالات متحده در امور آنفولانزای مرغی فراگیر گفت: " هیچ کشوری، از جمله ایالات متحده برای رویارویی با یک بیماری فراگیر شدید آمادگی واقعی ندارد. به انجام کارهای بسیار بیشتری در شمال قاره آمریکا و در سراسر جهان نياز هست."
تهدید بالقوه
از سال 2003، صدها میلیون ماکیان در 63 کشور، یا بدلیل ابتلا به آنفولانزای مرغی H5N1 مرده و یا برای جلوگیری از شیوع بيماری کشته شده اند. 387 نفر در پانزده کشور به این بیماری مبتلا شده و 245 تن از آنها در گذشته اند. تلاش های جهانی برای مهار آثار ویران کننده و از بین بردن H5N1 به بیش از پنجاه کشور کمک کرده اند، ولی ویروس بيماری در بنگلادش، چین، مصر، اندونزی، پاکستان و ویتنام به یک بیماری بومی فراگیر تبدیل شده است.
نابارو گفت: "ما برای غلبه بر ویروس آنفولانزای مرغی کارهای زیادی را در سطح جهانی انجام داده ایم، ولی هنوز با مواردی از عفونت و سرایت روبرو می شویم که باعث نگرانی است."
تا این تاریخ در 2008، شیوع گستردۀ این ویروس در میان مرغ ها در بنگلادش و اندونزی، شیوع متداوم آن در و یتنام و مرز ویتنام و چین، شیوع در مصر، به ویژه در امتداد دره نیل، و گهگاه در کشورهای آفریقایی نیجریه و کنگو رخ داده است.
شیوع در میان انسان ها در سال 2008، در بنگلادش (یک مورد، بدون مرگ)، چین ( سه مورد، سه مرگ)، مصر (هفت مورد، سه مرگ)، اندونزی (بیست مورد، هفده مرگ) و ویتنام ( پنج مورد، پنج مرگ) روی داده است.
طی مدت پنج سال این ویروس به ماکیانها، تعداد کمی از گونه های دیگری از حیوانات و انسان، بدون طی کردن مرحله اول لازم برای فعال ساختن یک بیماری فراگیر، یعنی تغییر فرم دادن برای انتقال پذیری آسان میان انسان ها، سرايت کرده است. با وجود اين دولت ها، سازمان های بین المللی و شهروندان در کشورهای تحت تاثیر واقع شده همچنان بايد هوشیار باقی بمانند و اين موضوعی شايان اهميت است.
نابارو گفت: "بیماری های فراگیر پیشین در اثر تغییراتی که ممکن است در هشت، ده، یا پانزده سال پس از تماس نخستین بار انسان ها با ویروس آنفولانزای مرغی پيش آمده روی داده اند. پس درس آموختنی این است که این ویروسی بسیار خطرناک و کشنده وهنوز تهدید بالقوه ای برای بشریت است و می تواند به آنفولانزای فراگیر در آينده دامن زند، و بنابراین ما باید با آن با احتياط بسیار برخورد کنیم."
مزایا و مسئوليت ها
یک بخش از برنامه ریزی جهانی برای مبارزه با بیماری های فراگیر که همچنان چالشی برای تمام کشورها باقی مانده است، ايجاد يک نظام منصفانه برای آگاه ساختن شبکه جهانی نظارت بر آنفولانزا وابسته به سازمان بهداشت جهانی از نمونه های ويروس بيماران آنفولانزا و توزيع آنها در ميان تمام کشورها - غنی و فقیر- و تهيۀ واکسن از آن نمونه ها است.
موضوع مزایا برای کشورهای در حال توسعه در ژانویه 2007 هنگامی مطرح شد که سیتی فادیلاه سوپاری، وزیر بهداشت اندونزی اعلام کرد که کشورش- که تا کنون 137 مورد انسانی آنفولانزای مرغی در آن تایید شده و 112 تن از آنها در گذشته اند- تقسیم نمونه های ویروس آنفولانزای مرغی را با سازمان بهداشت جهانی متوقف خواهد کرد، زيرا غیر منصفانه است که کشورهای غنی بتوانند از این نمونه ها برای ساخت واکسن هایی استفاده کنند که کشورهای فقیر توان خرید آنها را ندارند.
در مه 2007، مجمع بهداشت جهانی وابسته به سازمان بهداشت جهانی قطعنامه 60.28 را که بر جریان فعالیت های طرح ریزی شده برای تضمین دستیابی کشورها به مزایای لازم از تقسیم ویروس تاکید می کرد از تصویب گذراند. نشست هايی در سال 2007 در سنگاپور و ژنو، و در آوریل 2008 در ژنو برگزار شدند.
نشست بعدی از هشتم تا سیزدهم دسامبر در ژنو برای ادامه گفتگوها درباره دو تلاش اصلی برگزار خواهد شد.
لانج گفت: "یکی از آن بحث ها مربوط به از سرگرفتن مجدد تقسیم نمونه های ویروس آنفولانزا با توانايی بالقوه سرايت همه گیر به انسانها است. دیگری پیشبردن بسته ای مزایای تعیین شده برای ارائه به کشورهای در حال توسعه به طور داوطلبانه و بر مبنای چند جانبه است، تا این کشورها در صورت شیوع یک بیماری فراگیر از امتیازات کمتری برخوردار نباشند."
نابارو گفت: "مشکلات بزرگی در رابطه با تضمین حمایت مالی کافی از کشورها برای تقسیم منصفانه مزایا و مسئوليت وجود دارند، ولی ما در این زمینه پیشرفت کرده ایم."
متن آخرین گزارش سازمان ملل و خلاصه آن به شش زبان در تارنمای آنفولانزای مرغی سازمان ملل در دسترس قرار دارد.
http://www.un-influenza.org/node/2340
