14 نوامبر 2008
رهبران امور بهداشت در جهان خواهان ادامۀ کمک در زمان بحران مالی شدند
کاهش هزینه ها می تواند به سرمایه گذاری در زمینۀ ایدز، سل و مالاریا آسیب برساند
واشنگتن – کمتر از یک ماه پس از آن که مقام های کشورهای سراسر جهان به واشنگتن سفر کردند تا در نشست 21 اکتبر کاخ سفید در زمینۀ توسعۀ بین المللی شرکت کنند، گروه دیگری از رهبران با یک دیگر دیدار خواهند کرد تا در مورد بحران مالی که می تواند تهدیدی برای پیشرفت به دست آمده تا به امروز در مبارزه با بیماری ها و توسعۀ بهداشت و امنیت جهانی باشد به گفتگو بنشینند.
وزرای اقتصاد روسای بانک های مرکزی گروه 20 (G20) از 19 کشور صنعتی و رو به رشد و اتحادیۀ اروپایی به علاوۀ مقام های بانک جهانی و صندوق بین المللی پول در مورد بحران جاری صحبت خواهند کرد و بنیان های لازم برای اصلاحات را در نشست های 14 و 15 نوامبر تعیین پی خواهند ریخت.
در حالی که مشکلات اقتصادی و مالی جهان عمیق تر می شوند، افرادی که نقش اصلی را در بنا نهادن نظام بهداشتی در کشورهای در حال توسعه و مبارزه با بیماری های مرگباری چون ایدز، سل و مالاریا داشته اند از دولت ها می خواهند که سرمایه گذاری شان در بخش بهداشت را ادامه دهند.
کاندالیزا رایس، وزیر امور خارجه، در 21 اکتبر گفت: "در روزهای دشوار، مانند اکنون، هر کشوری بر حفظ منافع خودش تمرکز می کند. این کار کاملا مشروع و قابل انتظار است. ولی کاری که نمی توانیم انجام دهیم – و کاری که نباید انجام دهیم – این است که اجازه دهیم که همدردی سخاوتمندانه مان نسبت به دیگران قربانی بحران امروزی شود. ما نباید به تدبیر سادۀ انکار تعهداتمان نسبت به فقرای جهان روی آوریم."
حفاظت از فقرا
ایالات متحده که از بزرگترین کمک کنندگان به گستره ای از ابتکارات مبارزه با بیماری ها در کشورهای فقیر است، بحران مالی اش به بحرانی اقتصادی بدل شده است و ابعاد آن هر روز گسترده تر می شود و کشورهای سراسر جهان را تحت تاثیر قرار داده است.
از سال 2001 تا کنون، ایالات متحده بیش از 4 میلیارد دلار به صندوق جهانی مبارزه با ایدز، سل و مالاریا اختصاص داده است. این صندوق یک مشارکت جهانی میان دولت ها، اجتماع ها، بخش خصوصی و جوامع آسیب دیده است که به منظور جذب، مدیریت و پرداخت مخارج منابع برای مبارزه با این بیماری ها ایجاد شده است.
در آفریقا بیماری مالاریا، که قابل درمان و پیشگیری است، هر 30 ثانیه یک کودک را به کام مرگ می فرستد. در سال 2005 پرزیدنت بوش طرح ابتکاری 5 ساله با بودجۀ 1.2 میلیارد دلار را آغاز کرد تا به نیمه رساندن تعداد مرگ و میر ناشی از مالاریا در 15 کشور آفریقایی کمک کند. این ابتکار به 25 میلیون نفر کمک کرده است و تعداد افراد بیمار و یا رو به مرگ در زامبیا، اتیوپی، رواندا، تانزانیا و دیگر نقاط به شدت کاهش یافته است.
برنامۀ اضطراری برای امداد در برابر ایدز رییس جمهور (PEPFAR)، که ایدز، سل و مالاریا را هدف قرار داده است، به جلوگیری از پیشرفت ایدز کمک می کند. این برنامه در سال 2003 به عنوان یک رویکرد چندجانبۀ 15 میلیارد دلاری و پنج ساله برای مبارزۀ جهانی با بیماری ها آغاز شد و در ماه ژوییه، بوش تمدید پنج سالۀ این برنامه را امضا کرده و به قانون بدل ساخت.
این قانون جدید میزان تعهد مالی ایالات متحده را افزایش داد و اجازۀ استفادۀ حداکثر 48 میلیارد دلار از سال 2009 تا 2013 را صادر کرد – این بزرگترین تعهد یک کشور برای مبارزه با بیماری خاص است.
دکتر پیتر پیوت، مدیر اجرایی برنامۀ مشترک ایدزسازمان ملل، طی سخرانی 28 اکتبر در مرکز مطالعات استراتژیک و بین الملل در واشنگتن گفت: "در توسعۀ بین المللی به ندرت دیده می شود که بتوان نتیجۀ اقدامات را سنجید. PEPFAR یکی از این موارد کمیاب بوده است. این امر در توسعۀ بین الملل سابقه نداشته است و تاکنون جان میلیون ها نفر را نجات داده است و به این کار ادامه می دهد."
اولویت پایدار
امروزه ایالات متحده از درمان نزدیک به 1.7 میلیون نفر در آفریقا و دهها هزار نفر دیگر در سراسر جهان، از آسیا تا کاراییب و شرق اروپا، پشتیبانی می کند. PEPFAR از رسیدگی به بیش از 6.6 میلیون نفر در سراسر جهان پشتیبانی کرده است.
در نشست توسعۀ بین الملل، بوش از هر دو حزب کنگره خواست که اطمینان حاصل کنند این گونه تلاش ها برای توسعه، یکی از اولویت های پایدار ایالات متحده باقی خواهد ماند و از دیگر کشورها، دیگر کمک کنندگان به صندوق جهانی، شرکت ها، بنیادها و گروه های مذهبی خواست که سخاوتمندی شان نسبت به کشورهای نیازمند را ادامه دهند.
مارگارت چان، مدیر کل سازمان جهانی بهداشت، در 12 نوامبر گفت که پیامدهای بحران وخیم مالی در سراسر جهان حس خواهند شد و از کشورها خواست که با افزایش سرمایه گذاری در بخش بهداشت و اجتماعی با رکود اقتصادی مبارزه کنند.
وی گفت که چنین اقداماتی می تواند از فقرا حفاظت کنند، بهبود اقتصادی و ثبات اجتماعی را تقویت سازد، موجب ایجاد بهره وری شود و به ایجاد امنیت کند.
چان گفت: "جهانی که بسیار از توازن خارج شده باشد فاقد ثبات و امنیت خواهد بود. سیستم های بهداشتی قوی برای نگهداشتن ظرفیت مراقبت و پاسخ در برابر تحدید بیماری های همه گیر ضروری هستند. نبود سرمایه گذاری در نظام های بهداشتی کشورهای آفریقای حاشیۀ کویری در دهۀ 1980 موجب شد که آنها به شکل فاجعه باری در برابر شیوع ایدز در دهۀ بعد از آمادگی برخوردار نباشند."
انتقال مقام ریاست جمهوری آمریکا
در ایالات متحده، مسئولیت امداد بهداشتی بین المللی به زودی طی انتقال صلح آمیز قدرت از یک دولت به دولت بعدی منتقل خواهد شد. در 20 ژانویۀ 2009، باراک اوباما چهل و چهارمین رییس جمهوری کشور خواهد بود.
سفیر مارک دایبال، هماهنگ کنندۀ جهانی ایدز ایالات متحده، طی گزارش 12 نوامبر در مرکز مطالعات استراتژیک و بین الملل گفت: "ما در حال حاضر دارای رهبری بسیار خوبی هستیم، به ویژه در زمینۀ ایدز و از دید گسترده تر توسعه."
وی گفت: "اوباما، رییس جمهور منتخب، یکی از حامیان تمدید PEPFAR بود – یکی از افرادی که این لایحه را امضا کرد. و من همیشه بایدن، معاون رییس جمهور منتخب، را به خاطر نقش فوق العاده اش در توسعۀ بین الملل در 35 سال گذشته به یاد خواهم داشت، وی برنامه هایی که برای بسیاری از افراد حاضر در این جا مهم هستند را به پیش برد." بایدن یکی از اعضای قدیمی کمیتۀ روابط خارجی سنا است و از سال 2001 تا 2003 و سپس از سال 2006 تا کنون ریاست آن را به عهده داشته است.
اوباما و بایدن در تارنمای انتقالی شان می گویند که آنها در نشست بعدی کشورهای صنعتی گروه هشت رهبری برای آغاز برنامۀ زیرساخت های بهداشتی 2020 را به عهده خواهند گرفت. این برنامه یک تلاش بین المللی برای همکاری با کشورهای در حال توسعه است تا در گسترۀ کاملی از زیرساخت های لازم برای بهبود و حفاظت از بهداشت ایالات متحده و جهان سرمایه گذاری صورت گیرد.
پیوت گفت: "ما هرگز نباید رهبری ایالات متحده را از دست بدهیم. این امری کاملا حیاتی است و باید ادامه یابد. این چیزی است که من از دولت آینده انتظار دارم چرا که این امر به روشنی به معنی تفاوت میان مرگ و زندگی است."
