13 آگوست 2008
کارشناسان برای کند نمودن روند سرایت ایدز، پیشگیری را هدف می گیرند
گردهمایی ایدز 2008 با فراخوان دسترسی همگانی به درمان پایان می پذیرد
واشنگتن- سندروم اکتسابی عدم کارایی سیستم ایمنی (ایدز)، یکی از بیماری های فراگیر فوق العاده اضطراری در جهان است. در 25 سال گذشته، بیش از 25 میلیون تن در اثر بیماری های مربوط به ایدز جان خود را از دست داده اند، و تعداد تقریبی 33 میلیون نفر مبتلا به صورت ابتدایی ایدز، ویروس عدم کارایی سیستم ایمنی بدن انسان (HIV) می باشند.
موضوع هفدهمین کنفرانس بین المللی ایدز (ایدز 2008)، "هم اکنون اقدام جهانی"، بر نیاز جهان به شیوه های مناسب برای کاهش تعداد مبتلایان جدید به ایدز و درمان افرادی که به این بیماری ابتلا دارند، تأکید دارد.
در گردهمایی 3 تا 8 اوت در شهر مکزیکو که با حضور تقریبا ً 25,000 شرکت کننده برگزار شد، صد ها تن از برترین پژوهشگران در زمینۀ ایدز و همین طور سیاستگذاران، به صحبت پرداختند.
در میان شرکت کنندگان، دکتر مارک دایبل، هماهنگ کنندۀ ایدز جهانی آمریکا از وزارت امور خارجه نیز حضور داشت که در مصاحبه ای با بنیاد خانوادگی کایزر، دربارۀ تجدید برنامۀ اضطراری رییس جمهور برای مبارزه با ایدز (PEPFAR)(2)، صحبت کرد. برنامۀ PEPFAR در سال 2003 به عنوان برنامه ای 5 ساله و با 15 میلیارد دلار بودجه آغاز به کار کرد و قرار بر این شد که از 30 ژوییه با هزینۀ 48 میلیارد دلار در طول پنج سال، به کار خود ادامه دهد.
دایبل گفت: “مهمترین چیز این است که تجدید PEPFAR نشان می دهد مردم آمریکا در دراز مدت در این اقدامات مشارکت خواهند داشت. من فکر می کنم از این راه است که ما می توانیم تغییری به وجود آوریم.”
افراد مبتلا به HIV/ ایدز
یکی از مسائل حساسی که در همایش ایدز 2008 مطرح گردید، مسئلۀ مربوط به کودکان مبتلا به HIV بود. لیندا ریختر از کمیتۀ پژوهش های علوم انسانی آفریقای جنوبی، در اجلاس عمومی ششم اوت اظهار داشت، نزدیک به 2,1 میلیون کودک مبتلا به HIV هستند که 90 درصد از آنان از طریق سرایت از مادر دچار بیماری شده اند. او گفت، نیاز های کودکان با HIV مثبت، معمولا ً نادیده گرفته می شود، و درخواست کرد که خدمات جهت خانواده ها مانند مراقبت از کودکان و مساعدت های مالی افزایش پیدا کند.
الیزابت فادول از برنامۀ جهانی غذا (3) و سازمان شرکای جوانان جهان (4) جمهوری دومنیکن نیز دربارۀ جوانان و ایدز سخن گفت. رویکرد او به افزایش ایدز میان جوانان 15 تا 24 ساله بر سیاست ها و اقداماتی برای وارد کردن این جوانان در برنامه هایی که نیاز های آنان را برآورده کند، متمرکز بود.
زونیبل وودز از بنیاد فورد، برنامه ای برای اقدام درمورد زنان مبتلا به HIV ارائه داد که هدف آن کاهش خشونت علیه زنان مبتلا به این بیماری است. به گفتۀ وودز، واهمه از مورد خشونت قرار گرفتن، یکی از اصلی ترین دلایل تعلل این زنان هنگام درخواست کمک های درمانی است. دیگر جنبه های این برنامه شامل حمایت از حق جنسی و تولید مثل زنان، و سرمایه گذاری در سازمان هایی بود که به حمایت از زنان اختصاص دارند.
کشور های در راه توسعه
بیشتر بار بیماری همه گیر ایدز بر دوش کشور های کم درآمد و یا با درآمد متوسط است. مورولیک اودتواینبو، مدیر اجرایی "عملیات مؤثر در دسترسی به درمان در نیجریه "(5) ، در هفتم اوت به صحبت دربارۀ فشار زیادی که سیستم بهداشتی این کشور ها متحمل می شود، پرداخت و این که مردم مبتلا به HIV چگونه می توانند از این فشار بکاهند.
اودتواینبو گفت، افراد مبتلا به HIV در حال حاضر نقش سخنگو و مربی را دارند اما می توانند به منزلۀ حامی، مونیتور، و مدیر هم نقش داشته باشند. او اضافه کرد، افراد مبتلا به HIV باید در گروه هایی که درمورد پیشگیری از HIV و برنامه های درمانی تصمیم گیری می کنند، شرکت داده شوند.
دکتر چاکایا جرمیا موهوا از وزارت بهداشت کنیا در سخنان هفتم اوت خود گفت، سل، بیماری دیگری است که در جهان رو به توسعه فجایعی به بار آورده است. ایدز می تواند خطر ابتلای فرد به سل را به طور چشمگیری افزایش دهد، که اولین علت مرگ و میر در افراد مبتلا به HIV می باشد.
موهوا دربارۀ پیشرفت هایی در زمینۀ آزمایشات مبتلایان به سل برای HIV و به اجرا درآوردن برنامه های درمانی بیماران مسلول مبتلا به HIV صحبت کرد. او گفت، با این حال، انواع سل مقاوم دربرابر دارو به بیماران آفریقای جنوبی سرایت می کند.
نگاهی به آینده
دکتر مایرون کوئن از دانشگاه کارولینای شمالی، در پنجم اوت اظهار داشت، درمان مهم است اما جهان قادر نیست با معالجۀ بیماران، خود را از شر ایدز برهاند. کوئن به تشریح یک استراتژی پیشگیری بالقوه موسوم به معالجۀ ضد ویروسی (ART) (6) پرداخت که در آزمایشات بر روی حیوانات برای پیشگیری از ابتلا به HIV ، قبل و حتا بعد از قرار گرفتن در معرض ویروس، نتیجه های امید بخشی داشته است.
دکتر رابرت سیلیسیانو، استاد بیولوژی مولکولی و ژنتیک در دانشکدۀ پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز گفت، در صورتی که ایدز درمانی نیز داشته باشد، دانشمندان بر این عقیده هستند که بیماران باید انتظار طولانی بکشند. یک استراتژی موسوم به درمان بسیار مؤثر ضد ویروسی (HAART) (7) می تواند تولید HIV در بدن را متوقف نماید، اما HAART نمی تواند این ویروس را از بدن خارج نماید.
سیلیسیانو گفت، این ویروس خود را در یکی از سلول های سیستم ایمنی موسوم به CD4T پنهان می سازد. برای این که بتوان HIV را در بدن نابود کرد باید سلول هایی که مرکز ذخیرۀ HIV هستند را شناسایی نموده و راهی برای نابودی آن ها پیدا کرد.
سیلیسیانوگفت، پژوهشگران در حال جستجوی این ذخایر هستند و زمانی که آن ها را یافتند، فرایند آزمایش دارو هایی که قادر به نابود کردن آن ها باشد، آغاز می گردد. این مراحل – متوقف کردن نشو نمای ویروس و یافتن ذخایر و نابود کردن آن ها – می توانند به طور قطع HIV را از بدن انسان بیرون کنند و بیماری را درمان کنند.
لویس سوتو رامیرز،رییس واحد ویروس شناسی مولکولی مؤسسۀ ملی علوم پزشکی و تغذیۀ سالوادور زوبیران، و رییس مشترک ایدز 2008 گفت، طی چند روز گذشته ما چیز های زیادی آموخته ایم.
او اضافه کرد، این که در سال گذشته بیش از 2 میلیون تن جدیدا ً مبتلا به HIV گشته اند، بیماری ای که کاملا ً قابل پیشگیری است، به هیچ وجه پذیرفتنی نمی باشد. علیرغم پیشرفت هایی که حاصل شده، ما هنوز به مرحله ای نرسیده ایم که بتوانیم اقدامات خود را همگانی کنیم. ناکامی های ما در برآوردن این تعهدات، تأثیر مستقیم بر زندگی میلیون ها انسان می گذارد. زمان آن فرا رسیده که ما دسترسی به دارو را برای همگان فراهم کنیم. زمان دسترسی همگانی هم اکنون است.
برای اطلاعات بیشتر دربارۀ ایدز2008 به تارنمای این اجلاس مراجعه کنید.
