11 آوريل 2008

مایکل نارانخو، مجسمه ساز

 
نارانیو و یکی از مجسمه های خودش.(Jim Hall, courtesy of Michael and Laurie Naranjo)

چاندلی مک دانلد

یک مجسمه ساز نابینا آثار هنری قابل لمس خلق می کند.

 

لطفا ً دست بزنید! لطفا ً به این مجسمه های زیبای برونزی دست بزنید. این درخواست غیر عادی، در موزه هرد، در شهر فینیکس آریزونا نوشته شده بود. نمایشگاه، مجموعه ای از مجسمه های مایکل نارانخو، متولد نیومکزیکواست، که هنگام شرکت در جنگ ویتنام نابینا شد. منبع الهام او طبیعت، و آن چه در دوران کودکی در گالری های زادگاهش، تائوس در نیو مکزیکو، دیده است، می باشد.

مایکل نارانیو، مجسمه ساز، شاهکار میکل آنجلو را بررسی می کند.(Terry Ketler, courtesy of Michael and Laurie Naranjo)

مایکل نارانخو، در سانتا کلارا پوئبلو متولد شد. او نه خواهر و برادر دارد که اکثر آن ها به سفالگری مشغول هستند. مادرش، رز، هنرمند سرامیک سازی بود که این هنر را به فرزندان و نوه های خود آموخت.  برای نارانخو، ساختن اشیایی از گل رس، بازده طبیعی روح هنرمند او بود.

بعد ازبازگشت از ویتنام، نارانخو به مدرسه نابینایان کالیفرنیا رفت. وقتی به سانتا فه در نیومکزیکو برگشت، کوشش های خودش را برای مجسمه سازی ، بدون این که بتواند ببیند و با استفاده محدود از دست راستش که در جنگ صدمه دیده بود، آغاز کرد. او ازدواج کرد و در حین بزرگ کردن دو دخترش سعی می کرد هنر دستی را هم بیاموزد.

او که با استفاده از حس ششم و حس لامسه کار می کرد، هنرش به تدریج شکل می گرفت، و جریانی پر تحرک و متوازن داشت. نارانخو، سبکی ساده دارد؛ او برای کنده کاری در کارهایش از انگشتان و ناخن هایش استفاده می کند.  ابزار معمول مجسمه سازی را به کار نمی برد چون نتیجه کار با آن ها را بر روی گل رس نمی بیند. اگر "احساس" قسمتی از کار آن طور که باید ، نباشد، نارانخو آن قسمت را می تراشد. لوری، همسر 27 ساله او، گاهی بعضی از کارها را باید عملا ً از زیر دست او نجات دهد، تا او برای رسیدن به تکامل، آن را بیش از حد تراش نداده و از بین نبرد.

یک جنبه جالب کارمجسمه سازی نارانخو این است که طی تجربیات 30 ساله کاری خود، حس لامسه او، به دلیل تماس با کار استادان فن، حساس تر گشته است. گالری آکادمی در فلورانس ایتالیا و موزه لوور پاریس به او اجازه دادند گنجینه هنر آن ها، یعنی مجسمه ونوس مدیچی و دیوید میکل آنژ، را لمس کند. مسئولان، این امتیاز نادر را به او دادند تا این شاهکار ها را با لمس آن ها مورد مشاهده قرار دهد. نارانخو، با لمس این آثار، توانست ریز ترین جزئیات این مجسمه ها را، مثل این که مردمک چشم های مجسمه دیوید به شکل قلب می باشد، کاملا ً لمس کند. اما با این که در آثار دیگران چشم ها را بررسی می کند، مجسمه های خودش هیچ کدام چشم ندارند، این چیزی است که در حین تحسین جنبه های دیگر کار او، درک کردنش به کمی وقت نیاز دارد.

نارانخو، در نمایشگاه های خود که در نقاط مختلف و با یاری موزه هرد برگزار می شود، سعی دارد نظر خود در مورد تحول از طریق تماس مستقیم با هنر را با دیگران در میان بگذارد. او و همسرش، بنیاد تماس با هنر را در سانتا فه پایه ریزی کرده اند ، که امکاناتی در اختیار دانش آموزان مدارس دولتی برای دیدن موزه ها و گالری ها در نیو مکزیکو، قرار می دهد. در حال حاضر کارهای او در یک گالری به نام ندرا متئوچی در سانتا فه نگهداری می شود.

به تارنمای این گالری می توان رجوع کرد http://www.matteucci.com .

با پيوندهای روبرو نشانه بگذاريد:     اين چيست؟