11 آوريل 2008

فیلیس مک اینتاش
یک هنرپیشه ناشنوا به اوج موفقیت حرفه ای خود می رسد.
هر کس به دنبال سند یا مدرکی برای اثبات این است که یک آدم ناشنوا، در جهان شنوایان به کجا می تواند برسد. باید به مارلی متلین، هنرپیشه زیبا و موفق نگاه کند. او می گوید، " تنها کاری که من قادر به انجامش نیستم، شنیدن است." این گفته ، نشان دهنده رویکرد او به زندگی است.
ماتلین که از هجده ماهگی ناشنوا بوده است، در سن هفت سالگی برای اولین بار، در نقش دوروتی در تئاتر جادوگر شهر زمرد، که برای کودکان اجرا می شد، به روی صحنه رفت. در 21 سالگی، برای بازی در فیلم" کودکان خدایی کمتر"، در نقش زن جوانی که می ترسید از محیط امن مدرسه ناشنوا ها دور شود، برنده جایزه اسکار شد.
او در 14 فیلم دیگر بازی کرد، وبرای کارش در تلویزیون، 4 بار نامزد دریافت جوایز اِیمی گردید. اخیراً در یک درام به بازی مشغول است به نام " ضلع غربی" و نقش مشاوری در کاخ سفید را بازی می کند.
علاوه بر بازیگری، مارلی، سخنگوی صلیب سرخ آمریکا نیز هست، در هیئت مدیره تعدادی از سازمان های خیریه عضویت دارد، و چندین کتاب کودکان راجع به کودکان ناشنوا نوشته است. در سال 1990، نقش او در کنگره برای به تصویب رساندن این قانون که تلویزیون های ساخت آمریکا باید مجهز به نوشته زیر صفحه باشند، حیاتی بود؛ این نوشته، کلمات متن هستند که در زیر صفحه تلویزیون، برای این که افرادی که ضعف شنوایی دارند بتوانند از برنامه استفاده کنند، ظاهر می شوند.
متلین که با یک افسر پلیس ازدواج کرده و چهار فرزند دارد، می گوید، " من رهبر پیشاهنگ ها، آشپز، اتومبیل ران، واسطه، کمد مرتب کن، و خوره ریاضی هم هستم."
او از پدر و مادرش برای تشویق او به رسیدن به استقلال متشکر است. او می گوید، " من اکنون کوشش می کنم تا مردم متوجه شوند، همان طور که پدر و مادرم به من یاد دادند، نه تنها به ناشنوایان باید احترام گذاشت، بلکه باید حرف هایشان را شنید."