11 آوريل 2008
بهداشت و تندرستی: فراخوان سرپرست سازمان خدمات بهداشت عمومی
در سال 2005، پانزدهمین سالگرد اجرای قانون آمریکایی های دارای معلولیت، سرپرست سازمان خدمات بهداشت عمومی ایالات متحده، ریچارد کارمونا، در خواست کرد که برای بهبود وضعیت بهداشت و تندرستی افراد معلول اقداماتی صورت بگیرد. سرپرست سازمان خدمات بهداشت عمومی گفت، "منظور، اقدام برای مراقبت از آنهاست ... واقعیت این است که ما برای افراد معلول تا به حال دست به اقدامات خیلی کمی زده ایم ... ما باید تلاش های خود را برای دسترسی کامل افراد معلول به خدمات پزشکی و پیشگیری از بیماری ها، دو چندان نماییم."
معلولیت، به آن دسته از ویژگی های بدن، ذهن ، یا حواس اطلاق می شود که تا حد زیاد یا کمی، مانع از این می گردد که شخص مستقلا ً از عهده امور روزمره زندگی برآید. درک این که معلولیت، ناتوانی و یا بیماری نیست، اهمیت زیادی دارد، چون باید به این نکته توجه داشت که هر کس می تواند در هر دوره از زندگی خود، نوعی معلولیت را تجربه کند. بروز معلولیت، با بالا رفتن سن ارتباط مستقیم دارد. در سن 80 سالگی، تقریبا ً 75 درصد از افراد دچار نوعی معلولیت می شوند.
این فراخوان برای اقدام، که با همکاری اداره امور معلولین وزارت بهداشت و خدمات انسانی آمریکا صورت گرفت، برای کمک به مردم، به عنوان اعضای سهیم در جامعه، و در راه رسیدن به یک زندگی کامل و سرشار از تندرستی، چهار هدف را دنبال می کند:
- تفهیم این موضوع به همه مردم که افراد معلول قادراند عمری طولانی ، همراه با تندرستی و یک زندگی مثبت و سازنده داشته باشند؛
- بالا بردن سطح شعور دست اندر کاران امور بهداشتی و فراهم کردن ابزار مناسب برای آن ها تا بتوانند با رعایت احترام ، به وظایف خود در مقابل معلولین عمل کنند؛
- بالا بردن سطح آگاهی افرادمعلول در مورد انجام آن چه برای یک زندگی سلامت لازم است؛
- افزایش دسترسی به مراقبت های بهداشتی و خدمات کمک رسانی در جهت ایجاد استقلال هر چه بیشتر برای افراد معلول.
طبق گفته مارگرت ج. جانینی، رییس اداره امور معلولین وزارت بهداشت و خدمات انسانی و پزشکی با بیش از 50 سال سابقه کار با افراد معلول، مهم این است که بر توانایی های افراد معلول تکیه کنیم." آن ها می توانند تحصیل و ازدواج کنند، خانواده تشکیل دهند، اعمال مذهبی خود را انجام و رأی بدهند، کار کنند و عمری طولانی و یک زندگی پربار داشته باشند. ما باید اطمینان حاصل کنیم که با آنان به منزله افراد فعال جامعه برخورد می شود."
از زمان فراخوان در سال 2005، طرح هایی که برای نیل به این اهداف در نظر گرفته شد شامل گروه های کاری متعدد بود که به تدریج به اجرا درآمدند. مثلا ً برای هدف اول، یکی از اقدامات ایجاد "پیپلز پیس" بود، یعنی نشریه ای که نثر آن مناسب مقطع کلاس ششم بوده و به توضیح پیام های کلیدی فراخوان می پردازد، مانند این پیام که، دسترسی به امکانات معالجه، باعث جلوگیری از بروز مشکلات بعدی می شود. اقدام بعدی، کار با به ورزان حرفه ای است، و نیز امکانات کارآموزی و دانشکده های پزشکی که می توانند در آغاز تجربه های حرفه ای، این افراد را با معالجات مربوط به معلولیت آشنا سازند. پیپلز پیس و اطلاعات بیشتری در تارنماهای زیر در دسترس هستند:
http://www.hhs.gov/od/programs
تارنمای زیر حاوی سخنرانی ها، گزارش های مطبوعات، و برگه های اطلاعاتی است که آمار مربوط به این برنامه را ارائه می دهد.
http://www.surgeongeneral.gov/library/disabilities
مایک لیویت، وزیر بهداشت و خدمات انسانی، هنگام اعلام این برنامه اظهار داشت، "این فراخوان مانند یادآوری این موضوع است که افراد معلول، اعضای مهم جامعه ما هستند، و شمول آن ها در تمام جنبه های زندگی آمریکا نه تنها به لحاظ قانون اجباری است، بلکه وجدان ملی هم به ضرورت آن اذعان دارد."
