27 اکتبر 2008
کوواچ می گوید که پوشش خبری انتخابات به فعالان سیاسی واگذار شده است
واشنگتن – یکی از روزنامه نگاران قدیمی، از فعالان در این زمینه می خواهد تا مجددا به عنوان فراهم کننده خبر مستقل ایفای نقش کرده و از فرصت ها و امکانات ارتباطی جدید استفاده کنند، می گوید که پوشش خبری مبارزات انتخاباتی 2008 ایالات متحده، نشان دهنده مسیر دوراهی پیش روی روزنامه نگاری آمریکا در حال حاضر می باشد.
بیل کوواچ، مدیر سابق هیئت تحریریه نیویورک تایمز، که اکنون از مشاوران ارشد پروژه روزنامه نگاری برتر می باشد، می گوید پوشش خبری انتخابات صرف نظر از گزارش های اصلی درمورد آنچه که کاندیداها می گویند و انجام می دهند، عمدتا در اختیار فعالان سیاسی قرارگرفته است که آنها به مخاطبان خود می گویند چگونه فکر کرده و سخنرانی های انتخاباتی را چگونه تفسیر کنند. "این روزنامه نگاری نیست."
کوواچ در 23 اکتبر در واشنگتن برای گروهی از روزنامه نگاران خارجی که در یک برنامه وزارت خارجه ایالات متحده شرکت کرده اند، سخن می گفت. این برنامه این فرصت را برای روزنامه نگاران خارجی فراهم می کند تا برای پوشش خبری انتخابات چهارم نوامبر به مناطقی در ایالات متحده که در آنها مبارزات انتخاباتی جریان دارد، بروند.
کوواچ گفت هدف از روزنامه نگاری فراهم کردن اطلاعات لازم برای مخاطبان به منظور اتخاذ تصمیم های آگاهانه می باشد. روزنامه نگاران باید با رعایت اصول اساسی تایید صحت اخبار و بی طرف بودن، "پیش از هر چیزخود را وقف شهروندان کرده و معتبرترین و صحیح ترین اخباری را که می توانند، فراهم کنند."
پوشش خبری انتخابات 2008 ایالات متحده به طور گسترده ای در برگیرندۀ سیاستمداران سابق، گردانندگان مبارزات انتخاباتی، و سایر کسانی است که نمی توانند و یا نمی خواهند "کاملا دربارۀ آنچه که می دانند، شفاف باشند و دارای منافع از پیش تعیین شده ای در مورد نتیجۀ این انتخابات، پیروزی هر یک از طرفین، هستند."
اکنون به جای فراهم کردن اخباری مستقل و موثق دربارۀ مواضع کاندیداها و یا اخباری بی طرفانه درباره سوابق آنها، "ما شاهد وجود نوعی روزنامه نگاری تعدیل شده توسط فعالان سیاسی هر یک از دو جناح هستیم، که این در تضاد با نقش و وظیفه روزنامه نگاران می باشد."
کوواچ گفت که در نتیجه، او اکنون در مقایسه با پوشش خبری مبارزات انتخابات ریاست جمهوری پیشین و کاندیداهای ریاست جمهوری در گذشته، اطمینان کمتری دارد که آیا واقعا می داند دولت جان مک کین و یا دولت باراک اوباما چگونه دولت هایی خواهد بود.
در عین حال، گرچه فعالیت های روزنامه نگارانی که به بررسی صحت اظهارات کاندیداها می پردازند، "از هر زمان دیگری بهتر بوده است"، تاثیر کار آنها نسبت به گذشته کاهش یافته است، زیرا ستادهای انتخاباتی پس از آنکه خلاف واقع بودن برخی از بیانیه ها و اظهارات آنها ثابت می شود، همچنان به تکرار و تاکید بر این اظهارات ادامه می دهند، و رسانه های خبری نیز از روی وظیفه شناسی بدون آنکه اطلاعات فراهم شده توسط روزنامه نگارانی که پیگیر صحت مطالب هستند را منتشر کنند، به تکرار این اطلاعات نادرست ادامه می دهند.
کوواچ گفت: "من این مساله را درک نمی کنم. این را نمی توان انفعال و کاهلی نامید، بلکه احمقانه است."
در جستجوی شیوۀ روزنامه نگاری برتر و با کیفیت
کوواچ گفت که او و سایر کسانی که از دیرباز به بررسی روزنامه نگاری آمریکا پرداخته اند، از شرایط کنونی ناراضی هستند و قصد دارند تا با برگزاری همایش ها و اجلاسی با حضور روزنامه نگاران و دانشگاهیان، "بحث هایی جدی را آغاز کنند" که هدف از آن تلاش برای تمرکز بر وظایف و مسئولیت های اساسی روزنامه نگاری هنگام پوشش خبری وقایع سیاسی، و دوری از "مسیر کنونی که در آن هدف جلب مخاطب بیشتر است"، می باشد.
فشارهای مالی برای کسب درآمد از طریق تبلیغات، منجر به این شده است که جذب حداکثر ممکن مخاطب تبدیل به اولین هدف رسانه های خبری شود. این امر به معنای افزایش حجم و تعداد "داستان های خبری نه چندان جدی با جنبه سرگرم کننده" که برای گستره بیشتری از مخاطبان جذاب هستند، و کاهش اخبار جدی تر – که چندان سرگرم کننده نیستند – و می توانند با بیان شفاف مسایل موجب رنجش برخی افراد شوند، می باشد. ( به وبلاگ انگل موجب تحلیل میزبان خود می شود، بخش دوم، آخرین اخبار در مورد پوشش خبری انتخابات ایالات متحده مراجعه نمایید
کوواچ گفت: "امروزه دنیای روزنامه نگاری در حال جستجو برای "یافتن یک الگوی اقتصادی که از شیوۀ روزنامه نگاری برتر و با کیفیت بر روی اینترنت حمایت می کند، می باشد."
او گفت این کار باید در اسرع وقت و به شیوه ای مناسب انجام شود. مکانیسم ارتباطات نوین از طریق اینترنت بسیار قدرتمند است، و می تواند "جامع ترین، دقیق ترین، و مستند و موثق ترین اخبار" را فراهم کند. اما این مکانیسم همچنین سردرگمی و تحریف های زیادی را نیز در اخبار و اطلاعات ایجاد می کند.
او ضمن مقایسه این مورد با دوران پیش از قرن هفدهم در اروپا، قبل از عصر عقل و خرد، که در آن عقاید و افکار مردم عادی نادیده گرفته می شد و مردم به هیچ منبع خبری موثقی دسترسی نداشتند که بر مبنای آن بتوانند عقاید و دیدگاه های خود را شکل دهند، گفت: "دیر یا زود ما یا باید در خدمت مردم باشیم، و یا همگی ما باید تسلیم شده و جهان را در اختیار قشر صاحب نفوذ و ثروتمندی که به ما می گویند چگونه فکر کنیم، کجا برویم و چه کاری را چگونه انجام دهیم، قرار دهیم."
روزنامه نگاران باید در زمانی که مخاطبان به طور روزافزونی به یکی از قطب ها گرایش پیدا کرده و حالتی منفعل به خود گرفته اند، تلاش کنند تا اطلاعات و اخباری معتبر و بی طرفانه را فراهم کنند.
او گفت: "ما باید اخبار و اطلاعاتی شفاف، روشن و تاثیرگذار را فراهم کنیم که موثق و مستند باشد و در آن گفته شود: این آنچه که من فکر می کنم، نیست، بلکه چیزی است که می دانم، و منبع خبر من نیز در اینجا آمده است."
"اگر ما بتوانیم شالودۀ اقتصادی لازم جهت حمایت از این شیوۀ روزنامه نگاری را پیدا کنیم، خواهیم توانست این نوع روزنامه نگاری را به وجود آوریم."