06 نوامبر 2008
چیره شدن خبرنگاران بر موانع موجود بر سر راه تهیه گزارش در مورد مسایل مربوط به حقوق بشر
گزارش های مطبوعات در مورد حقوق بشر می تواند موجب پیشرفت و کمک شود
واشنگتن – بسیاری از روزنامه نگاران به America.gov. می گویند خبرنگارانی که در سرتاسر جهان به تهیه گزارش در زمینۀ مسایل مرتبط با حقوق بشر می پردازند، می توانند زمینه ساز ایجاد اصلاحاتی سودمند در یک کشور شوند، گرچه برخی اوقات این خبرنگاران مجبورند علی رغم اقدامات انجام شده برای جلوگیری از تهیه گزارش توسط آنها، به فعالیت های خود ادامه دهند.
آرون گودمن، خبرنگار تلویزیونی کانادایی که در بانکوک فعالیت می کند و طی 10 سال گذشته به پوشش اخبار و مسایل بشردوستانه در آسیا پرداخته است، می گوید او خوش شانس بوده است که هیچ گاه توسط مقام های دولتی و یا سایر گروه ها مورد حمله قرار نگرفته و گزارش هایش سانسور نشده است.
با این حال، گودمن گفت روزنامه نگاران بومی در آسیا "بسیار بیشتر از من به عنوان یک خبرنگار خارجی، با تهدیدات ناگهانی مواجه هستند."
گودمن گفت: "حکومت هایی که به مردم خود حمله کرده و یا حقوق بشر را به طور جدی زیر پا می گذارند، ممکن است تمایلی به مقابله با یک خبرنگار خارجی نداشته باشند، زیرا این کار می تواند به طور بالقوه موجب اعمال فشارهای سنگین زیادی بر آنها شود. البته این امر مانع از حملات گسترده بر علیه روزنامه نگاران [ بومی ] نمی شود."
گودمن گفت خطرات پیش روی روزنامه نگاران در حال افزایش است، اما "خوشبختانه اقدامات بین المللی انجام شده در مورد محافظت بیشتر از روزنامه نگاران و حقوق آنها از طریق چهارچوب های بین المللی موجب افزایش امنیت خبرنگاران در مناطق فعالیت آنها خواهد شد." (به مقاله رسانه های خبری مستقل برای دموکراسی در سرتاسر جهان مهم هستند مراجعه نمایید <a http://www.america.gov/st/freepress-english/2008/July/200807211405331xeneerg0.5754816.html?CP.rss=true
گودمن گفت جدی ترین مشکلی که او برخی مواقع با آن روبرو می شود، در مورد امکان دسترسی است.
او افزود: "گزارش های مهمی در مورد حقوق بشر وجود دارد که من می خواهم آنها را تهیه کنم، مانند سریلانکا و جنگ داخلی کنونی در آنجا. من اطمینان دارم که روش هایی برای تهیه این گزارش ها وجود دارد، اما حکومت ها می توانند امکان دسترسی خبرنگاران به مناطق بحران زده را بسیار مشکل نمایند."
گودمن اظهار داشت که نمی تواند دقیقا بگوید که آیا فعالیت های او منجر به بهبود شرایط حقوق بشر در یک کشور خواهد شد یا خیر.
گودمن گفت: "بهترین چیزی که من می توانم به عنوان یک روزنامه نگار و فیلم ساز انتظار داشته باشم، این است که کارهای من سبب ایجاد آگاهی در مورد شرایطی که مورد نظر من بوده است، شود. رسانه ها و گزارشگری این قدرت را دارند که مردم را آگاه کرده و وادار به عمل نمایند، و الهام بخش دیگران برای ایجاد تغییراتی مثبت باشند."
خبرنگاران در روسیه و جمهوری های سابق شوروی با موانع مختلف روبرو هستند
استیون هندلمن، خبرنگار خارجی سابق، از تجارب خود در ارسال خبر از مسکو صحبت کرد. او گفت: "من نیز مانند بسیاری از خبرنگاران دیگر اخبار مربوط به ناراضیان و مخالفان را در شوروی سابق پوشش می دادیم."
هندلمن که پیش از این از مقاله نویسان و نویسندگان ارشد مجله های تایم و تورنتو استار بوده و اکنون نیز مدیر مرکز رسانه ها، بزهکاری و عدالت در کالج عدالت کیفری دانشگاه شهر نیویورک می باشد، گفت پس از فروپاشی شوروی در سال 1991، "پوشش خبری شرایط حقوق بشر در روسیه بسیار مشکل تر شد، زیرا مسایل نامشخص و مبهم زیادی وجود داشت: ناراضیان و مخالفان بر روی کاغذ دارای آزادی های زیادی بودند، اما در عمل فعالان حقوق بشر برای فعالیت با مشکلات زیادی مواجه بودند."
هندلمن گفت به موازات تلاش های او برای جلب توجه جامعۀ جهانی به مسایل عدالت کیفری و خلاف های اقتصادی که در روسیه رخ می داد، "فشارها بر مردم عادی، شامل روزنامه نگاران، افزایش زیادی یافت."
هندلمن گفت "جلب توجۀ جامعه جهانی نسبت به مسایل مرتبط با حقوق بشر در روسیه کاری مشکل بود." به گفته او جامعه جهانی "عمدتاً باور داشت که با فروپاشی شوروی، دموکراسی بازار آزاد در روسیه ایجاد شده است. در داخل روسیه، تهیه گزارش در مورد مسایل جنایی و تبهکارانه بسیار مشکل بود، زیرا اغلب منابع خبری از ارایه اطلاعات در این زمینه می ترسیدند."
هندلمن که یکی از کتاب های او به نام رفقای تبهکار: مافیای جدید روسیه، دربارۀ فساد و جنایات سازمان یافته پس از فروپاشی شوروی می باشد، گفت "غم انگیزترین رویداد" در روسیه، "موقعیت شکننده و مخاطره آمیز" خبرنگاران روسی است. "این روند از اواخر دهه 1990 سیری نزولی داشته است."
او افزود: "شرایط در بسیاری از جمهوری های سابق شوروی، خصوصاً در آسیای مرکزی، بسیار بدتر است. وضعیت حقوق بشر در این جمهوری ها از زمان فروپاشی شوروی روندی نزولی داشته است."
موانع پوشش خبری مسایل مرتبط با حقوق بشر در آمریکای لاتین
آلوارو وارگاس لوسا، مقاله نویس عضو اتحادیه ملی برای گروه نویسندگان واشنگتن پست، که گزارش های بسیار زیادی را در مورد آمریکای لاتین تهیه کرده است، گفت او به عنوان یک روزنامه نگار با سه نوع مانع روبرو بوده است: حکومت هایی که امکان دسترسی و فعالیت را از افرادی که "قادر بودند در برابر موسس های حقوق بشر شهادت دهند"، سلب می کردند؛ قربانیان نقض حقوق بشر که از بیان آنچه که بر سرشان آمده است، وحشت دارند؛ و کمبود اطلاعات قطعی و معتبر.
وارگاس لوسا، از محققان برجسته واشنگتن و مدیر مرکز رفاه جهانی موسسه ایندیپندنت، گفت مشکل بزرگ حقوق بشر در آمریکای لاتین این است که سازمان های غیرانتفاعی و سازمان های خبری که بیشترین دغدغه را در این زمینه دارند، "در برابر جناح چپ [ سیاسی ] نرمش نشان می دهند و به همین علت هنگامی که حکومت های چپگرا حقوق بشر را زیر پا می گذارند، دست به افشاگری نمی زنند. تعداد سازمان هایی که مسایل مرتبط با حقوق بشر را صرف نظر از جنبه های سیاسی آن، صرفاً بر اساس ماهیت خود آن مساله می نگرند، بسیار کم است."
وارگاس لوسا گفت او تهیه یک مجموعه مستند در مورد سیاست در آمریکای لاتین را که در آن تاکید زیادی بر حقوق بشر شده است را برای کانال تلویزیونی نشنال جئوگرافیک به پایان رسانده است و اکنون این مجموعه در سرتاسر منطقه پخش می شود. با این حال، بخش هایی از این مجموعه در کاراکاس، ونزوئلا، پخش نشد، زیرا مسئولان تلویزیون کابلی در ونزوئلا تهدید شده بودند که در صورت پخش این قسمت ها اجازه کار خود را از دست خواهند داد.
او گفت کوبا تنها کشور در بین 15 کشور محل فعالیت او بود که به او اجازه فیلمبرداری برای ساخت این مجموعه مستند را نداد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد فعالیت های گودمن به تارنمای او مراجعه نمایید:
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد مرکز رفاه جهانی به تارنمای این گروه مراجعه نمایید:
http://www.independent.org/research/cogp/
همچنین می توانید به مقالۀ حمایت از روزنامه نگاران در معرض خطر در روز جهانی آزادی مطبوعات مراجعه نمایید:
http://www.america.gov/st/freepress-english/2008/May/200805010921311xeneerg0.1282923.html
