04 می 2008
مصاحبه با لکس الکساند ر(1)
مطبوعات آمریکایی تعریف جدیدی از خود با توجه به محیط متغیر رسانه ای شان ارایه می دهند. روزنامه هایی که طلایه دار این تغییرات هستند، سعی در درهم شکستن موانع موجود بین اتاق های خبری و خوانندگان خود دارند. آنان تلاش می کنند تا مخاطبین خود را در انجام فرایند و شکل گیری روزنامه های سنتی روزانه و یا انتشار اینترنتی آن وارد کنند.
لِکس الکساندر، هماهنگ کننده روزنامه نگاری شهروندی برای روزنامه نیوز اند رکورد در گرینزبرو در کارولینای شمالی است.
رشد جوانه های مربوط به رسانه جدید، به قیمت از بین رفتن رسانه قدیمی بوده است. تنها نیم قرن پیش، مطبوعات به عنوان بزرگ ترین رسانه ها در جهان محسوب می شدند. پنجاه سال توسعه در زمینه رسانه های تلویزیونی و اخبار 24 ساعته تلویزیونی کابلی، جایگاه عظیم مطبوعات در رسانه های خبری را متزلزل ساخته بود. روزنامه ها به منظور حفظ جایگاه خود، و برای ادامه حیات در عرصه رقابت و نیز سود آور بودن، اقدام به انتشار و ارایه خبرها و محصولات به صورت آنلاین نموده اند.
روزنامه نیوز اند رکورد، با داشتن بیش از یک قرن سابقه در گرینزبرو در کارولینای شمالی در سال 2005 اقدام به ارایه الگوی جدیدی از روزنامه اینترنتی خود به نام تان اسکویر نمود. این روزنامه به خوانندگان امکان بیشتری برای تبادل نظر را می دهد که با روزنامه خود ارتباط دو جانبه داشته، در آن ایفای نقش کنند. مسئول این بخش از روزنامه، الِکس الکساندر، که اکنون به عنوان هماهنگ کننده روزنامه نگاری شهروندی طی مصاحبه ای که توسط شارلین پرتر(2) سردبیر نشریه گلوبال ایشوز(3) انجام گرفت، در مورد این محصول جدید روزنامه اینترنتی و ایراد نظر عموم در این خصوص صحبت می کند که در گفتگوی انجام شده زیر می خوانید.
الکساندر: بیشتر نظرهایی که دریافت کرده ایم بسیار مثبت بوده اند. بعضی از آنها حاوی انتقادهای سازنده و برخی نیز در قالب پیشنهاد ارایه شده اند." مردم می گویند: "ما کاری را که انجام می دهید می پسندیم، به کار خود با پشتکارادامه دهید و البته در اینجا به موضوع دیگری که می توانید در مورد آن تامل کنید اشاره می شود.
سوال: زمینه های گوناگونی را که نیوز اند رکورد به منظورجلب مشارکت بیشتر مردم در تحقق این محصول آنلاین ایجاد کرده است توضیح دهید.
الکساندر: اولین کاری که کردیم، افزایش تعداد بلاگ های تولیدی مان بود. ما در اواسط سال 2004 فعالیت در مورد بلاگ را با به خدمت گرفتن گروهی از کارمندان خود شروع کردیم. در سال 2005 بعد از اعلام آنچه که قصد انجام آن را داشتیم، شروع به افزایش تعداد بلاگ های جدیدی کردیم زیرا کارمندان نسبت به انجام آن ابراز علاقه کردند و همچنین به خاطر اینکه به طور طبیعی ادامۀ نوعی خاص از پوشش خبری بود.
ما همچنین در مجموع به دنبال راهی برای شفاف سازی بیشتر بودیم. سعی ما بر آن بود که توضیح دهیم چرا داستانی خاص را انتخاب کرده و زوایای انجام و پی گیری کار و اینکه به خوانندگان خود دلایلی که باعث انتخاب داستانی خاص شده است را توضیح دهیم. بگوییم شیوه مرسوم آن است که سازمان های خبری کمتر از نحوه انجام کارشان با خوانند گان خود صحبت می کنند. صحبت در باره سازمان خبری، کاری نا درست و صفت اخلاقی غیر قابل قبولی تلقی می شد. در سالهای اخیر تغییری در این نگرش بوجود آمده است و به نظر می رسد که در مواردی سازمان خبری خود جزئی از خبر بوده و ما باید آن را بپذیریم و اینکه با مخاطبین در مورد دلیل و چگونگی انجام کارها صادقانه صحبت کنیم.
سوال: بلاگ ها ی عرضه شده توسط کارکنان شما به وسیله همان روزنامه نگارانی نوشته می شوند که ساله ها است با روزنامه شما همکاری دارند. آیا بلاگ های آنان شرح بیشتری از داستان را به خوانندگان عرضه می کنند؟
الکساندر: این نکته کاملا درست است. ما همچنین می توانیم انواع مختلفی از فایل ها را به بلاگ خود مرتبط سازیم. همچنین قادری هستیم سندی کپی شده و یا بریده ای از یک قطعه تصویری و یا بخش صوتی را به بلاگ اضافه نماییم. ما می توانیم نمودار و یا عکس را در بلاگ قرار دهیم. ما حتی می توانیم لینکی را در بلاگ خود قرار دهیم با این مضمون: "اگر می خواهید کلیه 48 صفحه اتهام مربوط به جان دو(4) را بخوانید، می توانید از این لینک استفاده کنید." در صورتی که این اسناد، بخش اصلی یک داستان را در بر گیرند، ویراستاران و خود من، گزارشگران را تشویق به قرار دادن این اسناد در بلاگ می کنیم تا بدین ترتیب خواننده، خود در مورد میزان درستی و صحت داستان را به قضاوت بنشیند.
سوال: شهروندان با مشارکت خود، چه کمکی به روزنامه شما و مطالب و اسناد قرار داده شده در صفحه های اینترنتی آن می کنند که گزارشگران و ویراستاران روزنامه در روشهای سنتی آن را انجام نمی دادند؟
الکساندر: بسیاری از خوانندگان در مورد موضوع های گوناگون نسبت به ما اطلاعات بیشتری دارند. بلاگ به خوانندگان اطلاعات بیشتری در زمینه کارهایی که ما در حال انجام آن هستیم می دهد و نیز زمینه ای برای تفکر به وجود می آورد. نکته ای که شما به آن توجه نمی کنید و یا این گونه بگویم، نکته ای که شما به آن اشاره می کنید ولی آن نکته مسئله اصلی نیست این است: من فکر می کنم این گونه مشارکت، خوانندگان را قادر می سازد اعتماد بیشتری به کیفیت گزارش های ارایه شده توسط ما داشته باشند.
علاوه بر این خوانندگان در بخش دیگری از بلاگ بنام "بخش خبری شما" قادر به مشارکت از طریق ارایه داستانهایی در صفحه اینترنت هستند. ما همچنین دارای دو بخش اختصاصی در تارنمای خود هستیم که خبرهای منطقه ای نام گذاری شده و به بخش های جغرافیایی خارج از حوزه گرینزبرو اختصاص داده شده است. ما همچنین دارای بخشی هستیم که خوانندگان می توانند عکس های گرفته شده خود را در آنجا قرار دهند و به دنبال روش های گوناگون دیگری برای افزایش مشارکت عموم هستیم. هدف ما این است که جمع آوری خبر را تا حد ممکن از حالت یک جانبه خارج نموده و آن را به بحث و گفتگو و مکالمه نزدیک کنیم.
سوال: در نظر خوا هی که از مخا طبین خود انجام داده اید، پاسخ مردم در مشارکت آنها در بلاگ را چگونه یافتید؟
جواب: با توجه به آخرین آماری که در دست دارم و مربوط به ماه اکتبر سال 2005می شود ، تنها بلاگ های ما، در حدود 450.000 نفر بازدید کننده داشته اند که این تنها بخشی از 5 تا 6 میلیون بازدید کننده از کل تارنماهای ما است که شامل نیوز و رکورد] [http://www.news-record.com، گوترید [http://www.gotriad.com]، تارنمای هنر و سرگرمی و چندین تارنمای دیگری است که درآمد زا هستند.
سوال: چه نتیجه ای از محبوبیت این محصول های جدید می گیرید؟
جواب: من تصور می کنم که با افزایش مراجعه کنندگان به اینترنت و نشاط حاصل از تبادل نظر با دیگران از طریق رایانه، علاقه و اشتیاق مردم به ویژه نسل جوان را به استفاده از اینترنت به عنوان وسیله ای برای کسب اطلاعات و سهیم شدن در این اطلاعات بیشتر کرده است. من فکر می کنم این واقعیت که ما توانسته ایم تعداد مخاطبین بلاگ خود را افزایش دهیم، تنها یک نمونه است. آشکار است که مردم اشتیاق فراوانی برای بحث های اینترنی دارند، بنابراین من فکر می کنم توانسته ایم این نیاز را برآورده سازیم.
سوال: چگونه مشارکت در بلاگ ها و تارنما های مخصوص گفتگو به خوانندگان حس تعلق به رسانه و جامعه را می دهد؟
جواب: سعی در یافتن راه هایی برای ساخت و تقویت جامعه بسیار مهم است و ما تا آنجا که بتوانیم این کار را انجام می دهیم. جامعه آمریکا به شکل فزاینده ای تبدیل به جامعه ای جدای از یکدیگر می شود که به نظر من در دراز مدت برای سیاست، فرهنگ و حتی اقتصاد ما نتایج مثبتی به همراه نخواهد داشت. ما باید سعی نماییم تا حد امکان احساس تعلق و بخشی از جامعه بودن را بار دیگر در بین مردم احیا نماییم.
سوال: به طور کلی بحث و گفتگوی انجام گرفته در روزنامه اینترنتی نیوز و رکورد چه مشارکت عمده ای در جامعه داشته است؟
جواب: بسیاری از بحث های مربوط به مسایل آموزشی پیش دبستانی تا کلاس 12 که در بلاگی به نام چاکبرد(5) صورت گرفته است، بر اساس تصمیم اخیر هیئت مدیره مدرسه در مورد کنار گذاردن نظام ثبت نام دانش آموزان به قید قرعه و جایگزین کردن آن با ثبت نام براساس محدوده سکونت دانش آموز بوده است. من قادر به اثبات این موضوع از طرف بلاگ خود نیستم ولی بحث ها و دیدگاه های متنوعی از طرف مردم به هیئت مدیره مدارس به منظور تغییر سیستم فعلی در بلاگ وجود داشته است.
سوال: شما و تعدادی از خوانندگان بلاگ شما در اوایل سال جاری، بحث های زیادی در مورد اینکه چه نکاتی در پوشش خبری مهم است را انجام داده اید. از سویی رسانه ها همواره به دلیل عدم تولید داستان های مهم برای مردم جامعه مورد انتقاد قرار گرفته اند. اما فناوری این امکان را به شما داده است تا دریابید که داستان های غیرعادی و حتی موضوع های اغوا کننده برای بسیاری از خوانندگان دارای گیرایی بیشتری است تا داستان های مهم اجتماعی. چگونه این مسئله را توجیه می کنید.
جواب: ما به وظیفه خود در روزنامه نیوز و رکورد آشنا هستیم و آن عبارت است از در اختیار گذاردن اطلاعات و اخبار مورد نیاز به مردم به گونه ای که قادر به گذران بهتر زندگی خود باشند و تصمیم های کاراتری را اتخاذ نمایند. ما معتقدیم که در این گونه فعالیت ها هم ارزش های درونی وجود دارد و هم ارزش های اقتصادی. ما فکر می کنیم که این امر می تواند شیوه ای موفق برای انجام کار و نیز روشی مناسب در امر روزنامه نگاری باشد.
روزنامه ها همواره علاقه مند به موضوعات غیرعادی هستند که مردم در باره آنها صحبت می کنند. ولی من فکر نمی کنم ما نیازمند آن باشیم تا بیش از حد معمول به دنبال این گونه داستان ها برویم. به نظر من سوال بزرگ تر این است که آیا روزنامه ما دارای محتوای مورد نیاز مردم و آنچه که آنها در پی آن بوده و از آن استفاده می کنند می باشد؟ این مطالب را همان گونه که در اینترنت منعکس می کنیم، در روزنامه های چاپی خود نیز می آوریم؟
من تصور می کنم که راه حل دراز مدت این است که ما منابع کمیاب خود را، که هر روز نیز کمیاب تر می شوند، در جهت نیل به هدفی که برای خود قایل شده ایم به کار گیریم چرا که اگر ما به این کار مبادرت نکنیم، کس دیگری به انجام آن مباردت نخواهد کرد. بعضی داستان ها تنها می توانند توسط کارکنان تمام وقت و کارکشته روزنامه پی گیری شوند. اما معنای این بیان این نیست که ما قادر به تدوین همه داستان هایی که می خواهیم و یا به آنها احتیاج داریم هستیم. نکته ای که من امیدوارم به انجام برسد این است که افراد جامعه، با مشارکت هر چه بیشتر خود، قادر به پر کردن این فضای خالی شوند و با تهیه اخبار محلی که برای آنها اهمیت دارد نقش خود را در جامعه ایفا کنند.
سوال: آیا منظور شما این است که برای مثال گروهی از شهروندان روزنامه نگار در مورد سیستم فاضلاب محدوده زندگی خود به تهیه خبر بپردازند؟
جواب: بله، همزمان با پرداختن به موضوع های دیگر. ما این گونه کارها را در بخش خبرهای منطقه ای انجام داده ایم. مردم شهر سامرفیلد (6) که در شمال غربی گرینزبرو قرار دارد، اخبار و تصاویری از شهر خود در تارنما قرار داده اند. ما همچنین بهترین مطالب ارایه شده آنلاین را جمع آوری کرده و در نسخه چاپی روز یکشنبه خود آنها را به چاپ می رسانیم. تصور ما از " بخش خبرهای منطقه ای" تنها بلاگ مربوط به مناطق جغرافیایی نیست بلکه نظرها و علایق مردم جامعه را نیز در آن جای می دهیم. برای مثا ل، فوتبال جوانان در گرینزبرو از اهمیت زیادی برخوردار است و هزاران خانواده در آن دخیل هستند. من تصور می کنم که بلاگ مربوط به فوتبال جوانان فعا لیت خود را در روزنامه ما شروع نماید. فکر می کنم که این بلاگ در بین خانواده هایی که فرزندانشان در آن مسابقه ها شرکت داشته اند بسیار پر طرفدار باشد. همچنین از سوی برخی شرکت های تبلیغاتی.
نکته ای که در رابطه با شهروندان روزنامه نگار در سال های گذشته مشخص شده است این است که، تعداد اندکی از مردم به طور واقعی در امر گزارشگری و یا نوشتن مقاله ها به این گونه که بخواهند به مکان های مختلف برای تهیه گزارش بروند شرکت می کنند. بسیاری از شهروندان فقط قصد دارند که به طریقی در بحث ها و گفتگو ها شرکت داشته باشند. در این خصوص ما نیاز به شناسایی روش های مختلف مشارکت همه جانبه مردم در کسب خبر داریم.
سوال: آیا شما حاضر به پرداخت دستمزد به شهروندان روزنامه نگار که برای شما مطلب تهیه می کنند هستید؟
جواب: انتقادی که مکررا بر ما وارد می شود این است که ما از شهروندان می خواهیم که به صورت مجانی برای ما اقدام به تهیه خبر کنند تا اینکه ما فرصت یابیم به موارد دیگر بپردازیم. جواب من این است که نه. آنها به تهیه مطالبی می پردازند که در غیر این صورت امکان تهیه آن به هیچ وجه وجود نداشت. چنانچه راهی جهت تولید درآمد به خاطر چنین همکاری وجود داشته باشد، و من فکر می کنم که وجود دارد، اما هنوز به آن دست نیافته ایم، در آن صورت من امیدوارم که بتوانیم راهی برای تقسیم عادلانه و مناسب درآمد حاصل از آن که ناشی از مشارکت مردم است بیابیم.
سوال: با موفقیتی که نیوز و رکورد در سال گذشته به واسطه ایجاد " تا ون اسکویر" کسب کرد، آیا مقام خود را که در مقایسه با دیگر رسانه های الکترونیک متزلزل شده بود دوباره بدست آورده اید؟
جواب: فکر نمی کنم بتوانم یک جواب صریح در پاسخ با این سوال بدهم. تیراژ قبلی ما کاهش نشان می دهد. ولی این کاهش تنها در حدود نیمی از میزان متوسط این صنعت بوده است. بنابراین نمی دانم که این میزان را می توان به عنوان نشانی از برنده یا بازنده بودن دانست.آنچه می دانیم این است که در سال 2005 هم مخاطبین اینترنتی ما و هم درآمد تبلیغاتی افزایش چشم گیری داشته است.
من اطمینان دارم که تا چند سال آینده به تعداد خوانندگان اینترنتی ما افزوده خواهد شد. در آمد حاصل از تبلیغات نیز به نسبت تعداد خوانندگان آن افزایش خواهد یافت. بنابراین ما باید در موقعیتی قرار گیریم که به خوانندگان خود مطالبی را که مورد علاقه آنها است ارایه داده و درآمد حاصل از تبلیغات را به دست آوریم. نکته جالب توجه در این موارد این است که داستان های مناسب برای خوانندگان به ویژه با توجه به شرایط سنی آنها، با داستان های مورد نظر شرکت های تبلیغاتی هم سو نیستند. در این صورت این خطر وجود دارد که خط قرمزی برای کار روزنامه نگاری قایل شوید. در چنین حا لتی من از دو نظر نگران هستم، چه از نظر ساختار اجتماعی و چه از نظر اخلاقی.
از سوی دیگر ما بنگاه های خیریه نیستیم. هدف ما سود آوری است و در حال حاضر به دنبال راه هایی برای بقا خود هستیم. پیش بینی نتیجه این کشمکش در شرایط فعلی کار آسانی نیست. ما کما کان در حال دست و پنجه نرم کردن با آن هستیم و من فکر نمی کنم به آینده ای نزدیک این مشکل حل شود.
نظرات ایراد شده در این مقاله لزوما منعکس کنندۀ دیدگاه ها یا سیاست های دولت ایالات متحده آمریکا نیست.