14 جون 2008
یک دفتر مطبوعاتی مسئول
به قلم نويسنده
در طول چندین سال گذشته به دلیل عضویت در برنامه سخنگویان وزارت امور خارجه آمريكا شانس این را داشتهام که به چندین کشور اروپای مرکزی و آسیایی-اروپایی سفر کنم. در این سفرها با مقامات دولتی بسیاری ملاقات داشتهام و براساس تجربهام هم به عنوان خبرنگار و هم به عنوان سخنگوی چندین ارگان دولتی آمريكا به آنها در مورد چگونگی اداره کردن و عملکرد روابط عمومی مؤثر توصیههایی کردهام.
این کتاب پاسخ مستقیمی به بسیاری از سؤالاتی است که در این سفرها از من شده است. کتاب به شکل نوعی کتاب راهنمای جیبی برای رهبران دولتی و مقامات اطلاع رسانی عمومی که میخواهند ساز و کار ارتباطی مؤثری میان مطبوعات و دولت ایجاد کنند نوشته شده است. انتخاب مطالب بیانگر موضوعاتی است که این سخنگویان مطرح کردهاند، چه از جهت موضوعات خاصی که مورد توجه قرار گرفته و چه از نظر میزان جزئیاتی که در دسترس قرار گرفته است.
سؤالاتی که اینجا مورد بحث قرار گرفته است مطمئنا مختص بخش خاصی از جهان نیست؛ بیشتر آنها مشابه سؤالاتی است که در ایالات متحده یا سایر کشورها از من شده است. درموقعیتی بحرانی چگونه با مطبوعات رفتار میکنم؟ چگونه پیامی را آماده میکنم تا مردم مطلبی را طبق خواستهٔ مقام دولتی که برایش کار میکنم بپذیرند یا بفهمند؟ چگونه تقاضایی برای مصاحبه را ارزیابی میکنم؟ چگونه ترتیب یک مصاحبهٔ مطبوعاتی را میدهم؟ چگونه نیاز یک دفتر مطبوعاتی به یک استراتژی ارتباطی درازمدت و مسئولیت آن درهمکاری روزانه با رسانهها را با هم تلفیق میکنم؟ سخنگویان دولتی تا چه حد میتوانند و باید با روزنامهنگاران صمیمی باشند؟
موضوعی که در این کتاب مطرح نشده ولی در مورد آن سؤالات بسیاری را پاسخ دادهام مسئلهٔ
" سان شاین لا"( 1) یا قانون آزادی اطلاعات و مقتضیات جلسات باز(2) ـ در ایالات متحده است. در مورد این موضوع من خواننده را به کتابچهٔ "شفافیت در دولت" (3) که توسط دفتر برنامهریزی اطلاعات بینالمللی (4) وزارت خارجهٔ ایالات متحده فراهم شده ارجاع میدهم. این دفتر در حال حاضر مشغول کار روی نشریه کوتاه دیگری به نام " یادداشت دمکراسی شماره ده: حق آگاهی مردم،" (5) است که پیش از پایان سال 2001 در دسترس خواهد بود.
مطالب این "راهنمای داخلی" همچنین منعکس کننده تجارب کاری من در ایالات متحده است. به عنوان خبرنگار و مقالهنویس من از بیرون شاهد چگونگی برقراری ارتباط دولت بودهام و از درون و به عنوان سخنگوی دولت با روزنامهنگاران کار کردهام. من در مقام روزنامه نگار نسبت به همه سطوح دولت – از محلی گرفته تا ملی – گزارش تهیه کردهام. در مقام سخنگوی دولت با اعضای رسانههای محلی، ملی و بینالمللی کار کردهام و به آنها پاسخ دادهام. و در مقام رئیس باشگاه مطبوعات واشنگتن (6) و زمانی كه در چندین گروه اجرایی دولتی مسئوليتی عهده دار بوده ام به شکل دسته اول به اهمیت ارگانهايی حرفهای که از طریق آنها شما می توانید تجارب، مشکلات و موفقیتهای خود را با همگنانتان سهیم شوید پی بردهام.
نهایتا چه در داخل و چه در خارج از ایالات متحده، شاهد اهمیت نقش سخنگویان دولت و روزنامهنگاران در جامعهای دموکراتیک بودهام، و این که چگونه آنها می توانند در اطلاع رسانی در بارهٔ دولت به شهروندان با یکدیگر کار کنند و به خواستههای آنان پاسخ دهند.
مارگریت اچ. سالیوان
