01 جون 2008
ادوارد آر. مارو: زندگی
(مقالۀ زیر، برگرفته از ادوارد آر. مارو: "خبرنگاری در اوج شکوفایی خود" از انتشارات وزارت خارجه است.)
نوشتۀ مارک بتکا
در یک شب خنک ماه سپتامبر، در مکانی در آمریکای سال 1940، خانواده ای، دورِ رادیویی لامپی گرد آمده اند. یکی از آنها رادیو را تنظیم می کند و صدایی که از دور دست به گوش می رسد با لحن جدی می گوید: "این جا ... لندن است." و به این ترتیب، گزارش دست اول و میخکوب کننده ای از حملۀ هوایی به لندن، بمباران کامل توسط نیروی هوایی آلمان در جنگ جهانی دوم، آغاز می شود. http://usinfo.state.gov/products/pubs/histryotln/newdeal.htm
پشت میکروفون، و هزاران مایل دورتر از ایالات متحده، بر بالای یکی از پشت بام های لندن، خبرنگار جوانی به نام ادوارد ر. مارو نشسته است. مارو با این برنامه و سایر برنامه های خبری که در زمان جنگ پخش شد، در صف اول افرادی قرار گرفت که برای گزارش های خبری از رادیو استفاده کردند، او تقریبا ً به تنهایی پایه گذار پخش گزارش های خبری بود. http://usinfo.state.gov/products/pubs/press/press11.htm
http://usinfo.state.gov/products/pubs/murrow/pitts.htm
وجهه و اعتبار ادوارد ر. مارو، به عنوان یکی از برجسته ترین خبرنگاران آمریکا، تامدت های مدید بعد از مرگش در 57 سالگی و بر اثر سرطان ریه، گرامی داشته شد. مارو شنوندگان رادیویی آمریکا را – و بعد ها هم بینندگان تلویزیون – با اخباری که با گویندگی او به نظر زنده می رسید، به گوش فرا دادن به رادیو جلب می کرد؛ او وحشت جنگ را در جبهه و بیرون از جبهه توصیف می نمود؛ او یکی از اعضای بانفوذ کنگره را درست در میان "واهمۀ سرخ" سال های 1950 ، به چالش کشید؛ و نزدیک به اواخر عمرش، رییس جمهور ایالات متحده از او خواست تا با رهبری تلاش های کشور، "داستان آمریکا را برای جهانیان بازگو کند".
از پولکت کریک تا لندن
مارو در سال 1908 در پولکت کریک، کالیفرنیای شمالی متولد شد. http://usinfo.state.gov/products/pubs/geography/geog08.htm
او در خانواده ای کشاورز که از کویکر ها بودند، پرورش یافت –جامعه ای مذهبی مسیحی که سابقا ً با نام "دوستان" معروف بودند. هنگامی که او کودکی بیش نبود، خانواده اش به ایالت واشنگتن نقل مکان کرد،
http://usinfo.state.gov/products/pubs/geography/geog15.htm
او در واشنگتن بزرگ شد و بعد برای تحصیل به دانشگاه ایالتی واشنگتن وارد شد و رشتۀ سخنوری را انتخاب کرد. او بعد از فارغ التحصیلی، برای ادارۀ دفتر سراسری فدراسیون ملی دانشجویان آمریکا، در سال 1930 به شهر نیویورک رفت. او در سال 1932 به معاونت مؤسسۀ تحصیلات بین الملل انتخاب شد، گروهی غیر انتفاعی که ترتیب دهندۀ کنفرانس های دانشجویی در سراسر جهان بود. او در سال 1934 با جانت هانتینگتون بروستر ازدواج کرد و آنها دارای یک فرزند پسر شدند. در سال 1935، شبکۀ رادیو و تلویزیونی کلمبیا (CBS) او را به عنوان رییس "مصاحبه و آموزش" استخدام نمود.
در سال 1937، CBS تصمیم گرفت مارو را به اروپا بفرستد تا از تنش های فزاینده ای که در اروپا جریان داشت، گزارش تهیه کند. با آغاز جنگ، مارو مناسب دید که کادری از خبرنگاران باتجربه تشکیل دهد تا وقایع جنگ را پوشش دهند – گروهی که همیشه تحت عنوان "برو بچه های مارو" شناخته می شد. هنگامی که جنگ جهانی دوم در سال 1939 درگرفت، مارو و "بروبچه هایش" برای گزارش یکی از بزرگترین اتفاقاتی که جهان به خود دیده است، آماده بودند.
جنگ: گزارشی دست اول
گزارش هایی که مارو از روی آن پشت بام ها در لندن و در زمان غرش جنگ های هوایی مخابره کرد موجب شد که نام و صدای او در آمریکا کاملا ً شناخته شود. هنگامی که او همراه با هواپیما های آمریکایی در مأموریت های بمب افکنی بر فراز شهر های اروپا پرواز می کرد، و زندگی خود را برای این که هر چه بهتر احساس حضور در جنگ و کار خطیر سربازان آمریکایی را به شنوندگان آمریکایی منتقل کند، به خطر می انداخت، به حرفۀ خبرنگاری اعتبار خاصی بخشید. اما گزارش او از اردوگاه کار اجباری بوخنوالد در آلمان، تاریک ترین تصویر جنگ و وحشت ناگفتنی قتل عام در مقیاس صنعتی بود:
دو ردیف جسد، مانند تکه های هیزم، روی هم انباشته شده بود. این اجساد باریک و خیلی سفید بودند. ... بعضی از اجساد کبودی های زیادی بر روی تن آنها دیده می شد، هرچند آن قدر گوشت نداشتند که بتواند کبود شود. برخی از آنها به سرشان شلیک شده بود، اما خونریزی چندانی نداشتند. همه به غیر از دو جسد برهنه بودند. من تا جایی که می توانستم سعی کردم آنها را بشمارم و بالاخره به این نتیجه رسیدم که بیش از 500 جسد مرد و پسر بچه روی هم انباشته بود.
سال ها بعد، در یک برنامۀ مصاحبه که از سوی نیمن ریپورتس منتشر شد، دوست مارو و یکی از تهیه کنندگان CBS ، فرد و. فرندلی، گزارش 24 دقیقه ای او را از اردوگاه های آزاد شدۀ نازی به یاد آورد: "مارو ... به دنبال لشکر سوم به درون اردوگاه بوخنوالد می رود، و آن چه شما می دانید را در آن جا می بیند، او عمیقا ً متأثر، افسرده، و خشمگین بود. خشم او مهمترین سلاحش بود، اما او خوب می دانست چگونه آن راکنترل کند. ... فکر نمی کنم شنیده باشم که از صفتی استفاده کند، از بیان صفت، خبری نبود. مردم به شکل ردیف های هیزم روی هم چیده شده بودند، و چه بویی. بدون این که بگوید استفراغ کرده است، می دانید که این کار را کرد. ... مارو فضایلی داشت و هدفش را به طور جدی دنبال می کرد، او آگاه بود که نمایندۀ وجدان آمریکایی ها است."
مارو و پخش برنامه های تلویزیونی
بعد از اتمام جنگ، مارو به ایالات متحده بازگشت و با فرندلی در برنامۀ رادیویی او موسوم به "حالا بشنوید" به کار مشغول شد. در سال 1954، این برنامه تبدیل به یک برنامۀ خبری و از تلویزیون پخش شد و نام آن به "حالا ببینید" تغییر یافت.
در یک مورد، مارو از این برنامه برای تأکید و بحث درمورد تصمیم سال 1953 نیروی هوایی آمریکا استفاده نمود؛ موضوع از این قرار بود که نیروی هوایی تصمیم به اخراج یکی از افسران گرفته بود و این کار بر مبنای مشکوک بودن خویشان او به طرفداری از عقاید کمونیسم یا سازمان های کمونیستی بود. نیروی هوایی متعاقبا ً از تصمیم خود منصرف گشت. برنامۀ "حالا ببینید" ابزار رویارویی مارو نیز بود، به طوری که سناتور جوزف مک کارتی از ویسکانسین را نیز به چالش گرفت. http://usinfo.state.gov/products/pubs/murrow/friedman.htm
یکی دیگر از برنامه های مارو، "گزارش های CBS"، برنامه ای با عنوان "برداشت شرم" را پخش کرد، گزارشی انتقادی از چگونگی رفتار با کارگران مهاجر در ایالات متحده. اینها و برنامه های دیگر او چندین جایزۀ امی برای او به ارمغان آوردند، یعنی جایزه ای که به موفق ترین برنامه های تلویزیون تعلق می گیرد. http://usinfo.state.gov/products/pubs/murrow/tradition.htm
ندای وظیفه: دیپلماسی عمومی و "سه فوت آخر"
بعد از این که CBS به دلیل از دست دادن صبر خود در برابر مخالفت ها، برنامۀ "حالا ببینید" را تعطیل کرد، مارو از این رسانه مأیوس شد. او تا سال 1961 همکاری خود را با CBS ادامه داد، و در آن سال، پرزیدنت جان اف. کندی او را به ریاست آژانس خبری آمریکا (USIA) منصوب کرد. http://usinfo.state.gov/products/pubs/murrow/snow.htm
از سال 1953، USIA ، آژانس دولت آمریکا ، با راه انداختن "جنگ عقیدتی" علیه اتحاد جماهیر شوروی، متهم شده بود که از طریق مبادلات فرهنگی، کتاب ها و نشریه ها، برنامه های رادیویی صدای آمریکا و کتابخانه ها و مراکز اطلاعاتی که از سوی سفارت های آمریکا در سراسر جهان اداره می شد، برای آمریکا تبلیغ کرده است.
هدف مارو این بود که بر نتایج کاری آژانس تأکید بیشتری کرده و بکوشد تا USIA را احیا ، از کنگره درخواست بودجه کرده و مقامات آن را علاوه بر انتشار اطلاعات، تشویق به داشتن نقش متقاعد کننده نماید.
دوران تصدی مارو در زمانی که سکان دار USIA بود، با رویداد های مهمی در دهۀ 1960 تلاقی یافت، مانند از سرگیری آزمایش های هسته ای شوروی، بحران موشکی کوبا، و کشته شدن کندی. طولی نکشید که بعد از مرگ کندی، مارو که بعد از عمل جراحی سرطان بیمار بود، USIA را ترک کرد. او در 27 آوریل 1965 در نیویورک بدرود حیات گفت.
http://usinfo.state.gov/products/pubs/histryotln/decades.htm
[مارک بکتا عضو هیئت تحریریه در دفتر برنامه های اطلاعات بین المللی وزارت خارجۀ آمریکا است.]
