07 آگوست 2008

نیازخبرنگاران تلویزیونی به کارآموزی برای پاسخگویی به تقاضاهای سنگین

نوشتۀ: دبورا پاتر، رئیس نیوزلب، یک مرکز تحقیقات و کارآموزی خبرنگاران تلویزیون

اکثر خبرنگاران تلویزیونی در ایالات متحده دارای زمینۀ تحصیلات دانشگاهی در رشتۀ خود هستند. خبرنگاران شاغل معتقدند که کسب مهارت های بیشتر در کار می تواند برای پیشبرد حرفه ای و نیز برآوردن انتظار عموم مردم، مؤثر باشد.

خبرنگاری در ایالات متحده، کلا ً به منزلۀ یک رشتۀ حرفه ای تلقی می شود، با این حال وجوه مشترک زیادی با سایر رشته های حرفه ای مانند حقوق و پزشکی ندارد. در رشتۀ خبرنگاری از تحصیلات تخصصی، امتحان ورودی، و ادامۀ تحصیل خبری نیست. غالب جوانان آمریکایی که به این حرفه روی می آورند، دارای تحصیلات دانشگاهی در زمینۀ خبرنگاری هستند. اما بعد از ورود به دنیای کار حرفه ای، احتمال کسب آموزش های رسمی در این رشته بسیار کم است، مگر این که آن ها خودشان شخصا ً اقدام کنند. بسیاری از خبرنگارانی که مشغول به کار هستند، به جوانانی که قصد ورود به این رشته را دارند توصیه می کنند که به جای گرفتن مدرک در رشتۀ خبرنگاری یا سایر رشته های ارتباطات،  به تحصیل در رشتۀ وسیع تر علوم مقدماتی بپردازند. سایرین معتقدند که داشتن مدرک فوق دیپلم درروزنامه نگاری کافی است و نیازی به مدارک  تحصیلی بالا وجود ندارد. دیو بوزیک از تلویزیون  KCCI در دِموین، آیوا می گوید، این یکی از بی ارزش ترین مدارک تحصیلی است. من ترجیح می دهم با کسی کار کنم که دارای مدرک کارشناسی باشد اما یکی دو سال در خیابان ها کار خبری کرده و نوشتن بلد باشد. 1

با اینهمه، خبرنگاری تلویزیونی رشته ای رقابتی است، و دانشجویان درمی یابند که داشتن مدرک دانشگاهی در این رشته برای آن ها، دست کم زمانی که به دنبال اولین تجربۀ کاری خود می گردند، یک امتیاز محسوب می شود. طبق یک نظر سنجی مشخص گردید که 90 درصد از فارغ التحصیلان دانشگاهی که برای اول بار در بخش اخبار تلویزیون کار پیدا می کنند، فارغ التحصیل رشته های خبرنگاری و ارتباطات هستند. کارفرمایان مایلند که افراد تازه استخدام شده در اتاق های خبر رادیو و تلویزیون که امروزه با کمبود کارمند روبرو هستند، "به سرعت بر کار مسلط شوند" ومدیران خبر می دانند که دانشجویان دارای مدرک خبرنگاری تلویزیون با مبانی کار آشنایی کافی دارند:  فیلم برداری و صدابرداری ویدئویی و طرزنویسندگی به سبک پخش اخبار.

در مدارسی مانند دانشگاه میسوری و دانشگاه برگهام یانگ، دانشجویان با تهیه و گزارش مطالب خبری برای گویندگان اخبار، به کسب تجربۀ کاری می پردازند. غالب برنامه های خبرنگاری رادیویی و تلویزیونی هم از دانشجویان می خواهند دست کم یک دورۀ کارآموزی در اتاق خبر یکی از کانال های پخش خبر گذرانده باشند، که این امر هم آن ها را در برقرار کردن ارتباطات لازم یاری می کند و هم برایشان نوعی سابقۀ کاری محسوب می گردد. در مقطع کارشناسی ارشد روزنامه نگاری دانشگاه کلمبیا، دانشجویان برای یک دورۀ 10 ماهۀ تجربیات کاری، مبلغ 30,000 دلار شهریه می پردازند، و غالب آنها عقیده دارند که به قیمتش می ارزد. دانشجویی در پاسخ به سئوال نظر سنجی این طور نوشته بود، "من برای یادگرفتن راه و چاه کار و یافتن ارتباطات مورد نیاز در زمینۀ حرفه ای به دانشگاه کلمبیا آمدم. وفکر می کنم  دانشگاه کلمبیا در ارتباط با این موضوعات بسیار خوب کار می کند." خبرنگاران آیندۀ رادیو و تلویزیون، نه تنها نیاز به یاد گیری مبانی حرفه ای دارند، بلکه باید برای رویارویی با فشار های کار هم آموزش ببینند. در دهۀ اخیر، کانال های تلویزیون های محلی در ایالات متحده، ساعات پخش روزانۀ اخبار را افزایش داده اند، اما غالب آن ها فاقد پرسنل کافی هستند. گزارشگران باید بیش از یک گزارش در روز تهیه کنند. به این معنا که آن ها نیاز دارند یاد بگیرند چگونه در کار خود سریع تر و کارآمد تر باشند. بیست و چهار مربی که بخشی از تابستان سال 2002 را در اتاق اخبار کانال های مختلف تلویزیونی و رادیویی در نقاط مختلف کشور گذراندند، قاعدتا ً باید این پیام را گرفته باشند. هر یک از این مربیان، به عنوان بخشی از طرح بنیاد آموزش برتر برای رؤسای اخبار، برای مدت چهار هفته در یکی از کانال های رادیویی یا تلویزیونی به کار می پرداخت. این مربیان با تجربه، از تغییراتی که از زمانی که آن ها اتاق خبر را ترک کرده بودند، در این حرفه صورت گرفته بود، تعجب می کردند، و بعضی از آن ها تنها 10 سال از این محیط کاری دور بوده اند. برای تعداد زیادی از آن ها، بزرگترین درسی که آموختند آن بود که باید دانشجویان خود را وادار به کار فشرده تر می کردند تا بتوانند پاسخگوی زمان اندک و تقاضای امروز اتاق های خبر تلویزیون ها باشند. کامیلا گرانت از دانشگاه دولتی غرب جورجیا می گوید، با دیدن کانال میزبان خود، تلویزیون KMOL  در سن آنتونیوی تگزاس،  که تأکید داشت گزارشگران روزانه و به طور مرتب برای تارنمای این کانال تلویزیونی گزارش بنویسند، او حالا از دانشجویانش می خواهد برای بیش از یک رسانه گزارش تهیه کنند. داچ هوگات از دانشگاه هاردینگ هم بعد از بازگشت از مأموریت آموزشی خود، برنامه ریزی کرده که کار بیشتری از دانشجویان بخواهد. او گفت، مهمترین چیزی که می خواهم به دانشجویانم خاطر نشان کنم، سرعت نوشتن و گزارش دادن اخبار و رویداد هاست.

آموزش سریع کار کردن به دانشجویان، تنها موجب بهبود کمیت آنچه که تهیه می کنند می شود، اما کیفیت آن را تغییر نمی دهد. آن ها باید درمورد اصول و قواعد خبرنگاری هم اطلاعاتی کسب کنند. آن ها باید چگونگی قضاوت درمورد اخبار را یاد بگیرند و بتوانند با دشوار ترین تصمیمات در محدودۀ زمانی کوتاهی دست وپنجه نرم کنند. آیا باید از صحنۀ یک جنایت گزارش تصویری تهیه کنند؟ آیا باید گویندگان را با تازه ترین اخبار و گزارشهای تصویری که چندان هم به یک دیگر ارتباط ندارند، مواجه کنند؟ آن ها باید بتوانند نواقص گزارشها را تشخیص دهند و بدانند با مطرح کردن چه سئوالاتی می توانند نکات مبهم را روشن  و نواقص را جبران کنند. آن ها باید تاریخ و جغرافی بیاموزند، زیرا مدیران خبر به دنبال افرادی هستند که اندیشمند باشند، نه فقط دکمه ها را فشار دهند. دن ویسر در کانال تلویزیونی KCRA  در ساکرامنتوی کالیفرنیا از افراد تازه استخدام شده می خواهد سهام صنعتی داو جونز را توضیح دهند، و می بیند خیلی از افراد هیچ گونه آشنایی با این امور ندارند. شان کندی، رییس خبر کانال تلویزیونی KTAL در شروپورت لوییزیانا می گوید، یکی از دلخواه ترین سئوالاتش از افرادی که برای استخدام می آیند این است: این افراد چه کسانی هستند: جیمز دین، جیمی دین، و جان دین؟ (جواب: هنرپیشۀ سینما، خوانندۀ ترانه های کانتری، و چهره ای در ماجرای واترگیت.)

خبرنگاران آیندۀ رادیو وتلویزیون باید این چیز ها را در دوران تحصیل بیاموزند، زیرا این غالبا ً تنها آموزش رسمی است که دریافت می کنند. خبرنگاران آمریکایی، برای حفظ فعالیت حرفه ای خود، نیازی به گذراندن دوره های آموزشی مداوم ندارند، و تعداد معدودی از سازمان های خبری آمریکا امکانات آموزشی در حین خدمت برای کارمندان خود تأمین می کنند.  در یک نظرسنجی تازه که از سوی شورای مدیران سازمان خبرنگاری ملی برگزار شده بود، نیمی از از خبرنگارانی که به سئوالات پاسخ داده بودند، اظهار داشتند که اصلا ً دوره های آموزشی نمی بینند.

فقدان برنامه های مداوم آموزشی در کار خبرنگاران کانال های تلویزیونی محلی بارز بود. در این نظر سنجی معلوم شد که 81 درصد از خبرنگاران گفته بودند آموزش اصول و ارزش های خبرنگاری اهمیت دارد، اما تنها 33 درصد از آنان اظهار داشته بودند که این آموزش ها را می بینند. بیش از نیمی  (54 درصد) از خبرنگاران تلویزیون گفته بودند در زمینۀ پوشش دادن به اخبار به آموزش هایی نیازمندند، اما تنها 13 درصد گفته بودند که از آن آموزش ها برخوردار هستند.2

مجریان خبر که در همان نظر سنجی از آنان سئوال شده بود، اذعان داشتند که باید دوره های آموزشی بیشتری برای کارمندان خود ترتیب دهند، اما وقت و بودجۀ کافی برای این کار را در اختیار ندارند. بورلی کیز، ناشر این نظرسنجی اظهار داشت،  با این که سازمان های خبری با دانش و اطلاعات سروکار دارند، اماصنعت خبر رسانی در تأمین دانش و مهارت از طریق آموزش های حرفه ای برای کارمندان خود، می لنگد. 3

نظایرافرادی مانند شان اسوالد از کانال تلویزیونی KNSW در ویچیتای کانزاس، که برای آموزش به عنوان یکی از اولویت های کانال ارزش قائل باشند، به ندرت یافت می شوند. اسوالد به روزنامۀ ویچیتا بیزنس اظهار داشت، " دربارۀ  کار ما اظهار نظر تاسف انگیزی  می شود، -- ما به مردم آموزش نمی دهیم. این صنعت با کمبود فرصت های آموزشی، بسیاری از بهترین بازاریابان، گزارشگران، وعکاسان خود را از دست داده است. 4 در بعضی کشور های اروپایی، بر عکس، خبرنگاران تلویزیونی از طریق قرار داد های اتحادیۀ خودهر چند سال یک بار برای استفاده از فرصت های آموزشی مرتبط با حرفۀ خود از مرخصی با حقوق بهره مند می شوند. در حالی که خبرنگاران رادیویی و تلویزیونی در آمریکا، هر چند کارفرمایشان برای آن ها فرصت های مطالعاتی تهیه نمی کند، اما خود با تقبل هزینۀ مربوطه برای گذراندن دوره های آموزشی به مؤسسات و سازمان های مختلف مراجعه می کنند. غالب این سازمان ها یا مستقل هستند و یا از طریق پرداخت حق عضویت اعضا بودجۀ خود را تأمین می کنند. مؤسسۀ پوینتر، که یک مدرسۀ خبرنگاری در سن پترزبورگ فلوریدا است، دوره های آموزشی برای کسانی که به نیمۀ دوران حرفه ای خود رسیده اند در زمینۀ گزارشگری، تهیه کنندگی، اصول و مبانی و مدیریت خبر ارائه می دهد. گروه های حرفه ای ، مانند انجمن مدیران اخبار رادیو و تلویزیون، انجمن ملی عکاسان مطبوعات، و گزارشگران و ناشران تحقیقاتی که عضویت در آنها ضروری است ، به ارائۀ کارگاه های آموزشی ملی و منطقه ای برای اعضای خود می پردازند. هزینۀ این دوره ها عموما ً پایین است، و خبرنگارانی که در بسیاری از این برنامه ها و سمینار ها شرکت می کنند غالبا ً مخارج آن را باید از جیب خود بپردازند و گاهی نیز برای شرکت در کلاس ها و سمینار ها باید از مرخصی سالانۀ خود استفاده کنند.

در بعضی از اتاق های خبر آموزش در حین کار ارائه می شود، اما دسترسی به آن و استفاده از امکانات آن محدود است. گزارشگران جوان می توانند و باید که نکات ظریف حرفه ای را از سرپرست های خود که به ویرایش و تأیید کار آن ها اشتغال دارند، بیاموزند. اما نظر سنجی تازه ای از گزارشگران دارای تجربۀ دو ساله یا کمتر، نشان داده است که نوشته های 40 درصد از این افراد، قبل از پخش از شبکه، مورد کنترل و بازبینی قرار نمی گیرد.این مطلب می رساند که بسیاری از کم تجربه ترین خبرنگاران اخبار تلویزیون برای بهبود کار خود از هر گونه راهنمایی و کمک محروم هستند. بسیاری از کانال ها کار توصیه های حرفه ای به خبرنگاران خود را به شرکت های خصوصی، مانندشرکت فرانک ن. مگید یا گروه بروکست ایمج، در خارج از محیط تلویزیون می سپارند. 5  بعضی از این مشاوران، دوره های آموزش نویسندگی و تهیه کنندگی هم ارائه می دهند. اما معمولا ً توصیه های آنان متوجه گویندگان خبر و مهارت های مربوط به ظاهر گوینده و طرز ارائۀ خبر است، و نه مسائل خبرنگاری. برای مثال، مگید ارائه دهندۀ خدمات مربوط به گریم، لباس، آرایش مو، و آهنگ صداست.

برای جبران این کمبود، گروه های غیر انتفاعی مانند نیوز لب و طرح برتری در خبرنگاری برای ارائۀ برنامه های آموزشی رایگان یا ارزان قیمت در اتاق خبر، پیشقدم شده اند. بودجۀ این گروه ها معمولا ً از سوی بنیاد هایی که ارتباط نزدیکی با عرصۀ خبرنگاری دارند، تأمین می شود و در زمینه های داستان نویسی، تصمیم گیری، سازماندهی اتاق خبر، و موضوعات خاص ، مانند پوشش دادن به مسائل بهداشتی یا تحصیلی، خدمات و آموزش های خود را ارائه می دهند.

بعضی از کانال های تلویزیونی برنامه های آموزشی خاص خود را ترتیب می دهند تا کاندیدا های مشاغل مختلف  اتاق خبر را، که به اندازۀ پست های مربوط به پخش برنامه خواهان ندارند، آماده کنند. سوزان شولر، مدیر خبر گروه پخش تلویزیونی نکستار، برای جذب کاندیدا های تهیه کنندگی به کانال تلویزیونی خود، یک مدرسۀ تهیه کنندگی  تأسیس کرده است . کانال های تلویزیونی برای آموزش دادن به دانشجویان ارشدی که به عنوان گویندۀ اخبار می خواهند از آنان استفاده کنند، یک دورۀ کار آموزی با حقوق ترتیب می دهند. در مقابل، دانشجویان با امضای یک قرارداد دوساله تضمین می کنند که در صورت پیشنهاد کار از سوی کانال نکستار، به استخدام آن درآیند.

گروه هرست آرگایل، اخیرا ً با پیوستن به شرکت بلو، به ارائۀ "آکادمی تهیه کنندگی" برای بهبود مهارت های تهیه کنندگی خبر برای افرادی پرداخته است که در حال حاضر در این کانال تلویزیونی مشغول به کار هستند. کندی آلتمن، معاون این گروه می گوید، شرکت کنندگان به فراگیری همه چیز، از گردآوری اخبار گرفته، تا اصول تنظیم عناوین خبری و تدوین اخبار می پردازند.

روشن است که خبرنگاران جوانی هستد که نیازبه آموزش هایی بیشتر از آن چه در حال حاضر به آن ها داده می شود، دارند. به هر جهت در کوتاه مدت، این وضعیت ادامه خواهد داشت. وضعیت جاری اقتصادی در آمریکا موجب گشته بسیاری از بنیاد ها بودجه های اهدایی خود در حمایت از برنامه های آموزش خبرنگاری را کاهش دهند، و اتاق های خبر با مشاهدۀ کاهش بودجه های خود، به احتمال کمی ممکن است تأمین مالی برنامه های آموزشی را به عهده بگیرند. در دراز مدت، برای تعیین کمیت سرمایه گذاری شرکت ها برای برنامه های آموزشی کارمندان اتاق خبر، احتمالا ً به پژوهش هایی نیاز خواهد بود. گفته می شود که آموزش های تخصصی می توانند به انحاء مختلف، از ارتقای سطح کاری آن ها گرفته، تا برانگیختن مجدد علاقۀ آن ها به خبرنگاری، به خبرنگاران کمک کنند. در صورتی که مطالعات بتوانند به طور مستند ثابت کنند که با استفاده از آموزش می توان نتایج کار یک شرکت را ارتقا بخشید، از موضوع آموزش های حرفه ای برای خبرنگاران می توان به صورت جدی دفاع کرد.

پانوشت ها:

1- نقل قول بوزیک: :  http://www.emonline.com/newspro/111802jschool.html

بررسی استخدامی:

http://www.grady.uga.edu/annualsurveys/PauleyReport01.htm

2- نظرسنجی گزارشگران جوان: http://www.newslab.org/tuohey.htm

3- نقل قول کیز: http://www.spj.org/news.asp?REF=230

نظر سنجی دانشجوی کلمبیا: http://spj.jrn.columbia.edu/2002-11-19survey.pdf

4- نقل قول اسوالد: http://wichita.bizjournals.com/wichita/stories/2002/10/28/story7.html.pdf

5- خدمات مجید: http://www.magid.com/resources/ctd.html

پاتر گزارشگر سابق شبکه های تلویزیونی CBS   و CNN بوده است. نیوز لب منبعی غیر انتفاعی برای اتاق خبر تلویزیون است که کار خود را بر پژوهش و آموزش، و ارائۀ خدمات به کانال های تلویزیونی محلی در سراسر ایالات متحده متمرکز نموده است.

نظرات بیان شده در این مقاله ضرورتا ً منعکس کنندۀ دیدگاه و سیاست دولت آمریکا نیست.

برگرفته از شمارۀ فوریۀ سال 2003 نشریۀ الکترونیکی آمریکا