14 می 2009
برای بسیاری، پیوند با خدمت سپاه صلح در ایران همچنان نیرومند است
داوطلبان پیشین، اغلب تجربیات خود را در ایران به عنوان تجربیاتی تحول آفرین به یاد می آورند
واشنگتن- دانا شلالا پس از فراغت ازتحصیل دانشگاهی، احساسی همانند بسیاری از دانشجویان دیگر داشت. او در مصاحبه ای مطبوعاتی، 40 سال پس از خدمت در سپاه صلح به عنوان معلم زبان انگلیسی در دهکده ای دور افتاده در ایران با یادآوری خاطرات خود گفت: "من از دانشگاه خسته شده بودم،و به دنبال ماجراجویی بودم."
شلالا اخیرا به نسل جدیدی از داوطلبان که عازم ماموریتی برون مرزی بودند گفت: "من همچنان خود را به عنوان یکی از داوطلبان سپاه صلح می دانم." "خدمت در ایران یکی از مهم ترین تجربیات دوران جوانی من بود."
شلالا، وزیر بهداشت، رفاه و امور اجتماعی در کابینه کلینتون، هم اکنون رئیس دانشگاه فلوریدا است.
سپاه صلح در ایران
ایران یکی از اولین کشورهایی بود که سپاه صلح را در سال 1962 یک سال پس از این که پرزیدنت جان اف کندی این سپاه را به عنوان یکی از برنامه های اصلی کابینه خود اعلام کرد، پذیرفت.
بر اساس یک شرح اجمالی رسمی ازطرف سپاه صلح، مأموریت اولیه سپاه صلح در ایران بر آموزش متمرکز بود و سپس به تدریج با بیش از 150 معلم به کار پرداخت و آموزش بیش از 6000 دانش آموز در زمینه های گوناگون از انگلیسی تا علوم بود را به عهده گرفت. داوطلبان به سازماندهی کلاس های شبانه، آغاز برنامه های کودکستان، و تاسیس بیش از 30 کتابخانه در مدارس با کتاب های اهداء شده کمک کردند.
در اواخر دهه 1960، داوطلبان سپاه صلح چندین طرح زیست محیطی را برای از بین بردن آلودگی و کاهش منابع در دریای خزر آغاز کردند. در تهران، داوطلبان با همکاری طراحان شهری ارائه راهکارهایی در مورد رشد سریع جمعیت شهری آغاز نهادند و به ایجاد 45 پارک مدد رساندند.
زمانی که این برنامه در سال 1967 به پایان رسید، 1748 داوطلب همراه با چندین هزار همکار ایرانی خود در ایران خدمت کرده بودند.
تاثیر ایران
برای پروفسور مایکل هیلمن ، استاد مطالعات فارسی دانشگاه تگزاس در آستین، سال های خدمت او در سپاه صلح در دانشگاه مشهد مسیر زندگی شخصی و حرفه ای او را تغییر داد.
هیلمن به دنبال حرفه ی دانشگاهی بود، اما حضور در ایران او را به سمت زندگی با زبان، ادبیات و فرهنگ ایرانی کشید. او با همسر خود، ثریا، در دانشگاه مشهد آشنا شد، و دختر آنان نیز در تهران، جایی که هیلمن به عنوان مربی سپاه صلح کار می کرد تولد یافت.
هیلمن به America.gov گفت: "زمانی که من [شعر] "سرزمین بایر" الیوت را درس می دهم، تجربه و لذت تفکر و صحبت در مورد این شعر برابر با زمانی است که غزلیات حافظ را تدریس می کنم." ( به مصاحبه با مایکل هیلمن مراجعه کنید:)
دِیوفرگوسن ، که در زمینه محفاظت از حیات وحش در دانشگاه درس خوانده است، در سال 1966 به سپاه صلح پیوست. او اطلاعات بسیار کمی در مورد ایران داشت، اما فرصت همکاری با سازمان شیلات این کشور را پذیرفت.
فرگوسن به روزنامه Rochester Democrat and Chronicle در نیویورک گفت: "این تصمیم بزرگی بود که من اتخاذ کردم "این تجربه زندگی مرا تغییر داد. این تجربه به من دلبستگی جدیدی داد و مرا در مسیر زندگی ام قرار داد."
فرگوسن به تدریج مسئول واحد شرق دور، جنوب آسیا، و آفریقای خدمات شیلات و حیات وحش آمریکا شد. او برنامه های مشترکی برای کمک به محفاظت از "گونه های مهم" مشهور نظیر فیل، کرگدن، لاک پشت های دریایی، و درناهای سیبریایی ترتیب داده است.
دیوید جِینز ، یکی دیگر از داوطلبان، در موسسه خاک شناسی شیراز در مورد ترسیم نقشه گونه های گیاهی و الگوهای مرتعی فعالیت کرده است. همسر او، ماری، به تدریس انگلیسی در یک مدرسه محلی مشغول بوده است.
امروز، جِینز یکی از مقام های پیش کسوت در دفتر مدیریت زمین آمریکا، در مونتانا است. او اخیرا به همراه یکی دیگر از داوطلبان قدیمی از ایران بازدید کرده است، سفری که بنابر اعلام روزنامه Billings Gazette مونتانا توسط گروه خصوصی Friendship Force حمایت می شود.
هدف سوم
پرزیدنت کندی، مدت کوتاهی پس از تاسیس سپاه صلح گفت: "منطق این سپاه صلح این است که روزی ما بتوانیم آن را به درون آمریکا بیاوریم "
برای هزاران عضو سپاه صلح، خدماتشان به جوامع محلی و دنیا با ماموریت های برون مرزیشان پایان نیافته است، و از طریق سازمان سپاه صلح که اعضای آن را داوطلبان پیشین به همراه اعضای این سپاه، دوستان و خانواده های آنان تشکیل می دهند، هم چنان ادامه دارد.
آنها از طریق بیش از 270 انجمن از داوطلبان بازگشته، از طریق گروه "دوستان" افغانستان، ارمنستان، ومنطقه بالتیک گرفته تا دوستان ترکمنستان، اوگاندا، اوکراین، و زیمبابوه فعالیت می کنند. همچنین بیش از 60 گروه جغرافیایی محلی در سراسر کشور، از آلاسکا تا کالیفرنیا و فلوریدا و نیویورک وجود دارند.
به عنوان نمونه، گروه کوچک "دوستان ایران"، با این که برنامه سپاه صلح آنها بیش از 30 سال پیش به پایان رسیده است، همچنان به انتقال اطلاعات و خاطرات خود ادامه می دهند. داگلاس شرمر مدیر تارنمای Friends of Iran، یک مدیر بازنشسته مدرسه است که در توسعه روستاها در سمنان، ایران، در سال 1966 – 1970 کار کرده است.
الکساندر پاتیکو ، یکی دیگر از اعضای گروه "دوستان ایران"، که او هم در اواخر دهه 1960 خدمت کرده است، بیش از 20 سال است که با برنامه های مبادله و آموزش بین المللی کارهمکاری دارد و به تاسیس شورای ملی ایرانیان آمریکایی کمک کرده است.
این داوطلبان بازگشته اجرای هزاران برنامه آموزشی و حمایتی را به عهده دارند که دو هدف اصلی سپاه صلح یعنی، تامین کارکنان آموزش دیده و ترویج شناخت بهتری از آمریکا را به وسیله یک هدف مهم سوم: کمک به مردم آمریکا در رسیدن به شناخت بهتری از جهان و مردم آن، تکمیل می کنند.
تعهدی همیشگی
برای تعداد کمی از داوطلبان نظیر مایکل هیلمن، خدمات سپاه صلح تنها یک بخش از مطالعه و فعالیت دائمی در ایران بوده است.
یکی از این افراد سفیر جان لیمبرت است، که به تدریس انگلیسی در سنندج، پایتخت کردستان از 1946 تا 1966 اشتغال داشته است. لیمبرت به عنوان یک سیاستمدار آمریکایی، از جمله سفیر آمریکا در موریتانی در سراسر آمریکا خدمت کرده است.
لیمبرت در مصاحبه ای با رادیوی عمومی ملی (NPR) در سال 2006 گفت: "ایران 40 سال است که بخشی از زندگی من به شمار می رود." همسر او ایرانی است و دو فرزند او در ایران به دنیا آمده اند، او و همسرش همچنان در خانه فارسی صحبت می کنند.
لیمبرت و هیلمن هر دو از طرفداران افزایش گفت و شنود میان آمریکا و ایران هستند. لیمبرت گزارش امیدوارانه ولی واقع بینانه ای برای موسسه صلح آمریکا با نام "مذاکره با جمهوری اسلامی ایران" نوشته است. هیلمن خواستار برنامه مبادلاتی بی سر و صدا با داوطلبان پیشین سپاه صلح که به زبان تسلط دارند شده است.
هیلمن در پاسخ به درخواستی که از او برای ارزیابی تجربیاتش شد گفت: "بالاترین خدمتی که سپاه صلح برای افرادی نظیر من فراهم کرده.. آمادگی برای آزاد گذاشتن من در انجام اموری بوده است که می خواسته ام، شغلم، زندگی اجتماعیم، سفرهایم، و مهم تر از همه، تکوین من به فردی که پس از پایان روزهای سپاه صلح به آن تبدیل شدم."
برای اطلاعات بیشتر مراجعه شود به سپاه صلح http://www.peacecorps.gov، مجمع سپاه صلح و Connected Peace Corps
