20 جون 2009

در ایالات متحده روند فرزند خواندگی با تدابیر ایمنی سختگیرنه ای همراه است

در سال 2008، بیش از 1,800 کودک از روسیه به فرزندی پذیرفته شدند

یاروسلاو آندرز
عضو هیئت تحریریۀ America.gov

واشنگتن- زمانی که اِستیو، یک کارمند دولت ایالات متحده و سوزان، همسرش تصمیم گرفتند  کودکی را از یک کشور خارجی به فرزندی بپذیرند، ملیت به عنوان یک مسئله مطرح نبود. اِستیو گفت: "ما در آغاز این فکر را در سر نداشتیم که فرزندی روسی می خواهیم." در عوض به دنبال بنگاه  معتبری بودیم که بتواند در روند دراز مدت و دشوار فرزند خوانی به ما کمک کند. بنگاهی که مورد پسند آنها واقع شد، بیشتر با روسیه، اوکراین و چندین کشور دیگر در اروپای شرقی کار می کرد.

آنها پس از نزدیک به دو ماه جمع آوری مدارک، بازرسی خانه و دیدن تعلیم، سرانجام به مسکو سفر کردند تا پسر 22 ماهۀ آیندۀ خود را ببینند. آنها تحت تاثیر برخورد حرفه ای مقامات اداره های مسئول و کیفیت پرورشگاهی که در دو سال اول زندگی پسرشان خانۀ او بود قرار گرفتند. اِستیو گفت: "به نظر می رسید که مدیر این پرورشگاه از همه چیز دربارۀ هر 500 بخش آن آگاهی داشت."

در سال 2008، آمریکایی ها 17,438 کودک را از کشورهای خارجی به فرزندی پذیرفتند. این رقم بالاتر از مجموع ارقام مربوط به فرزند خواندگی در همۀ کشورهای دیگر است. از این تعداد، 1,861 کودک از روسیه به ایالات متحده آورده شده اند که بعد از گواتمالا (4,123) و چین (3,909) در مرتبۀ سوم قرار گرفت. امروزه، بیش از 200,000 کودک که در خارج به دنیا آمده و در ایالات متحده به فرزندی پذیرفته شده اند، در این کشور زندگی می کنند.

میشل باند، معاون دستیار وزیر در دفتر امور کنسولگری وزارت امور خارجۀ ایالات متحده، نهاد  با نفوذ و اصلی در امور فرزندخواندگی بین المللی در این کشور گفت:"ما بر این باوریم که کودکان بی خانواده، چنانچه کوشش های صادقانه شان برای پیدا کردن یک خانوادۀ محلی به نتیجه نرسد، باید از حق یافتن  خانواده ای برای خود در خارج از مرزهای کشورشان برخوردار باشند."

باند گفت، دولت ایالات متحده با دقت هر پرونده را بررسی می کند و مواردی را که موجب برانگیختن مشکلات قانونی، اجتماعی و نژادی شوند نمی پذیرد. "ما باید در تک تک موارد فرزندخواندگی از انطباق کامل آنها با قوانین و سیاست های ایالات متحده و قوانین و سیاست های  کشور دیگر اطمینان حاصل کنیم."

به دنبال برترین معیارها

وقتی اِستیو و سوزان در حال کسب آمادگی برای پذیرفتن پسرشان بودند، باید روندی را به نام "بررسی خانه" طی می کردند. این روند گواهی عدم سوء پیشینه، بررسی پرونده های پزشکی، و دیدارهای متعدد از خانه شان را توسط بازرسان کارشناس شامل می شد.

اِستیو گفت: "آتش نشانان به ما گفتند که باید قفل هایمان را عوض کنیم و تغییراتی نیز در ساختار خانه مان ایجاد کنیم. آنها یک دماسنج در یخچال ما کارگذاشتند تا مطمئن شوند که ما مواد غذایی مان را به اندازۀ کافی تازه نگه می داریم."

از اول آوریل 2008، زمانیکه کنوانسیون لاهه در ارتباط با محافظت ازکودکان و همکاری در مورد فرزندخواندگی میان کشورها در ایالات متحده به اجرا گذاشته شد، شرایط سخت تری برای ارائه دهندگان خدمات فرزندخواندگی و پدران و مادران  آینده اعمال می شود.

توماس دی فیلیپو، مدیر شورای مشترک خدمات بین المللی کودکان گفت که ارائه دهندگان خدمات که توسط کنوانسیون لاهه به رسمیت شناخته شده اند می بایست از بیش از پانصد ضابطه، از جمله برترین معیارهای اخلاقی، صلاحیت حرفه ای کارمندان و راهکارهای واکنش به شکایات پیروی کنند. کنوانسیون لاهه یک مرکز ثبت شکایات و یک نظام پیگرد برای تمام پرونده های فرزندخواندگی ایجاد کرده است. دی فیلیپو گفت که روند صدور اعتبارنامه می تواند تا بیش از یک سال به طول انجامد و باید هر سه تا چهار سال تمدید شود.

باند با اشاره به اینکه هنگام صدور اینگونه اعتبارنامه ها از بالاترین میزان مراقبت از کودکان و پدر و مادر خوانده ها اطمینان حاصل می شود، گفت: "توصیۀ ما به کشورهایی مانند روسیه که هنوز تصمیم به پیوستن به کنوانسیون لاهه نگرفته اند، کار با بنگاه هایی است که توسط این کنوانسیون به رسیمیت شناخته شده اند."

نوۀ روسی من

اِستیو و سوزان با در نظر گرفتن گواهی ها و مدارک مقامات ایالات متحده، ارائه دهندگان خدمات و کارشناسان این زمینه، نمایندگان یک خانوادۀ معمولی آمریکایی هستند که کودکی خارجی را به فرزندی می پذیرند. آنها از امنیت مالی برخوردارند (یکی از الزامات بررسی خانه)، ولی ثروتمند نیستند. نزدیک به بیش از 50 درصد کودکانی که به فرزند خواندگی قبول می شوند، برای مدت دو سال یا بیشتر یتیم بوده اند. آمریکاییان بکرات گروه های متشکل از خواهران و برادران و کودکانی با نیازهای ویژه را به فرزندخواندگی قبول می کنند. و بر اساس قانون، آمریکایی ها هویت یا ملیت خود را از کسانی که به فرزندی می پذیرند پنهان نمی کنند.

پسر اِستیو که اکنون یازده سال دارد، هرچند با زبان روسی آشنا نیست، نسبت به میراث خود کنجکاوی نشان می دهد. اِستیو گفت: "او پرسش های زیادی دارد و ما سعی می کنیم به بهترین نحو ممکن به آنها پاسخ دهیم." پسر آنها تماس خود را با دیگر کودکانی که از روسیه به فرزندخواندگی پذیرفته شده اند نگه می دارد و در رویدادهای فرهنگی که مشترکاً توسط بنگاه مربوط و سفارت روسیه در واشنگتن سازماندهی می شوند، شرکت می کند.

به گفتۀ باند و دی فیلیپو، اینکه فرزندخواندگی در ایالات متحده محرمانه انجام می گیرد تصور نادرستی است. باند گفت، در حقیقت روند فرزندخواندگی در ایالات متحده باز و آشکار است. "این کودکان از دو ملیت آمریکایی- روسی خود آگاهی دارند و پدر و مادر خوانده های آنها به این امر افتخار می کنند. آنها دربارۀ "نوۀ روسی" خود صحبت می کنند و به راستی در راه تشویق آنها به منظور آشنایی با میراث خود می کوشند."

 کودکان بین المللی هنگام ورود به خاک ایالات متحده از تابعیت آمریکایی و تمام حقوق، مزایا و محافظت های خاص  کودکانی که در این کشور به دنیا می آیند برخوردار می شوند. ولی اغلب اوقات آنها ملیت کشور زادگاهشان را در کشورهایی مانند روسیه که به "منافع قانونی و دراز مدت کودکان توجه دارند، حفظ می کنند. او گفت: "این ها کودکان روسی هستند ... و من کاملاً نگرانی مردم روسیه را نسبت به فرزندانشان درک می ÿنم."

یک راه حل جایگزین لازم

به گفتۀ بیشتر کارشناسان، فرزندخوادگی در سطح محلی بر فرزندخواندگی که در آن پای کشور دیگری در میان باشد ترجیح دارد. باند گفت: "من بر این باورم که ما مسئولیت کمک و یاری رساندن به دولت ها را به منظور توسعه و ترویج فرزندخواندگی ملی  تا حد و اندازه ای که لازم است بر دوش داریم به نحوی که حد اکثر کودکان بتوانند در خانواده های خوب و با محبت در کشور زادگاهشان بزرگ شوند." او افزود، مقامات روسی نظام شفاف و کارآمدی را به اجرا گذاشته اند که از قرار دادن سالم ترین نوزادان در خانواده های محلی اطمینان حاصل می کند.

دی فیلیپو گفت که سازمان او برنامه های بسیاری برای کمک به نگهداشتن کودکان در کشور زادگاهشان، و در حد ممکن در خانواده های خودشان دارد. او افزود، در حقیقت تعداد کودکانی که در روسیه به فرزندخواندگی پذیرفته می شوند به طور روز افزون در سال های اخیر افزایش یافته است در حالیکه تعداد کودکانی که در سطح بین المللی به فرزندخواندگی پذیرفته شده اند افزایش نیافته و حتی رکود داشته است.

ولی او و باند می گویند، فرزندخواندگی های میان کشوری باید به عنوان یک راه حل جایگزین در اختیار کودکانی که نمی توانند در کشور زادگاهشان خانواده ای پیدا کنند، قرار داشته باشد. به گفتۀ آنها، هیچ کشوری در دنیا از تعداد کافی خانواده آماده برای پذیرفتن کودکان یتیم به فرزندی برخوردار نیست. حتی کودکان یتیم آمریکایی در کشورهای خارجی به فرزندی پذیرفته می شوند.

باند گفت: "من فکر نمی کنم این یک همه چیز یا هیچ چیز باشد. متاسفانه تعداد کودکانی که به خانواده احتیاج دارند بالاتر از تعداد خانواده هایی است که به دنبال فرزندخواندگی هستند."