02 ژانويه 2009

بنياد های امريکايی قول ادامه کمک های بين المللی را دادند

انتظار می رود کمک های مستقل ادامه يابد، امّا با سرعتی کمتر

به قلم کاترين مک کانل
عضو هيئت تحريريه

واشنگتن -- بر اساس گزارشی جديد که از سوی گروه های عمده حامی کارهای خیر خواهانه منتشر شده است، ارائه کمک از سوی بنياد های امريکایی برای مقاصد بين المللی در سال 2008 احتمالاَ از رکورد 5.4 ميليارد دلاری برای سال 2007 بالا تر خواهد رفت.

به گفته "مرکز بنياد"[1] که در نيويورک واقع است، و يکی از تهیه کنندگان اين گزارش است، اکثر بنياد های خصوصی و دولتی که اين بنياد در باره آنها تحقيق کرده است انتظار رشد کمک های خود را برای مقاصد بين المللی، حتی در صورتیکه رکود در اقتصاد امريکا طولانی شود، ظرف دو تا سه سال آينده دارند.

بنا بر گزارش اين مرکز درنشریه "اهداء کمک های بين المللی 4: گزارشات روزآمد در مورد روند بنياد های امريکا"، واکنش های اين تحقيق ، منعکس کننده تعهدات بنياد های امريکا است. اين گزارش با همکاری "شورای بنياد ها"[2] که در ويرجینيا[3] مستقر است تهیه  شده است.

استيون لارنس[4]، مدير ارشد تحقيقاتی اين مرکز، به  America.govگفت، از سال 1992 تا کنون شمار بنياد های امريکا به بيش از دو برابر افزايش يافته است، و هر ساله بنياد های جديدی تشکیل شده اند چون افراد بيشتری بخشی از دارايی های خود را در جهت هدفی که برايشان مهم است ، به ارث می گذارند. به ارث گذاشتن بخشی از ثروت هديه ای است که اهداء کننده وصيت می کند پس از مرگش توزيع شود.

مرکز بنیاد از سال 1975 به جمع آوری داده ها در مورد اهداء کمک پرداخته است. بنا به گفته لارنس، گر چه از آن زمان تا کنون امريکا رکود های مقطعی را پشت سر گذاشته است، ولی در خلال اين رکود ها، بنیاد ها کمک های بيشتری از گذشته ارائه کرده اند. اين مرکز انتظار دارد گزارش ديگری در ماه آوريل 2009 در مورد روند کلی ارائه کمک تا سال 2010 منتشر کند.

لارنس گفت بنیادها بنا ندارند تغييری در ارائه نحوه کمک ها در طول رکود اقتصادی اعمال کنند. وی با اشاره به ارائه کمک ها بعد از حملات تروريستی 2001 در ايالات متحده و تند بادهای گلف کوست[5] سال 2005، گفت بنياد ها هنگاميکه نيازی خارج از برنامه های معمول پيش آيد ، به بودجه های اضطراری پناه می برند. 

بنا به گفته لارنس در حاليکه بيشترين ميزان کمک های دراز مدت از سوی بنياد های بزرگ است، همانطور که شرکتها درک بيشتری در اين باره پيدا می کنند که سود کارشان و اعمال خیر خواهانه با يکديگر در ارتباط اند، آنها بيشتر مشتاق پرداخت کمک می شوند.

لارنس گفت: "تعهد آنان نسبت به انجام اعمال بشردوستانه فقط رشد خواهد کرد،" و اين رشد بگونه ای فزاينده مسائل جهانی نظير تغيير آب و هوا را در بر خواهد گرفت.

بنا به گفته لارنس، بنياد های بزرگ، "در کار اهداء پول هستند."  وی گفت که اززمان رکود اقتصادی سال 2002، شرکتها ياد گرفته اند که بر دارايی های خود بهتر نظارت داشته باشند تا ارائه کمک توسط آنان ادامه يابد.

در خلال سال های 2003 تا 2007، دارايی های بنياد ها سريع تر از تورم رشد کرد، و اين به بنیاد ها اجازه داد تا هدايای خود را دوباره تهيه کرده و برای تعهدات بزرگتر و چند ساله برنامه ريزی کنند.

بنا بر اظهارات لارنس، "درسهايی که از آخرين رکود اقتصادی در سال 2002 آموخته شد بايد به بخش غير انتفاعی اطمينان خاطر دهد که کمک های بنياد ها چيزی نيست که ناپديد شود"."بچه ها را نجات دهيد[6]USA" يکی از اين بنياد های غير انتفاعی امریکا است که اهداف جمع آوری بودجه خود را برای سال مالی 2008 که در 30 سپتامبر بپايان رسید افزايش داد. برايان سابلمن[7] کارمند ارشد توسعه به America.gov گفت وی در باره کمک های کوتاه مدت "محتاطانه خوش بين است". گروه وی بخشی از يک اتحاد بين المللی است که خدماتی را در 110 کشور به مردم ارائه می دهد. بيل گيتس[8] بنيانگزار مايکروسافت[9]، که رئيس ديگر بزرگترين بنياد ارائه اعانه امريکا است، در پيامی که بيشتر بمعنای تشويق ارائه کمک از سوی بنياد ها بود، در سخنرانی 3 دسامبر گفت که برخی از سرمايه گزاری های سطح بالا و دراز مدت از بنیاد هایی که به توسعه کمک می کنند، درکشورهای فقير استفاده می شود.

طبق اظهارات سابلمن وجه تمايز ميان توانايی سازمان وی برای عبور از رکود اقتصادی و توانايی سازمان های غير انتفاعی  کوچکتر و محلی آنست که "بچه ها را نجات دهيد" از منابع مالی زیاد تری برخوردار است. وی گفت،  معهذا "بچه ها را نجات دهيد" هزينه های کارکرد خود را با، مثلاً، جلوگيری از استخدام و انجام برخی از مسافرت ها جبران می کند.

ممکن است کمک های فردی کاهش يابد

در ماه اکتبر مرکز اعمال خیرخواهانه دانشگاه اينديانا[10] گزارش کرد در حاليکه از بعضی از افراد انتظار می رود به کمک های خود برای اهداف داخلی یا بين المللی ادامه دهند، ديگران ممکن است از آنچه که در در دوران کاميابی اقتصادی می پرداخته اند ، کمتر کمک کنند.

گروه شارپ[11]، که کار اطلاع رسانی به بنياد های غير انتفاعی در جمع آوری کمک را بعهده دارد، می گويد ارائه کمک های خيرخواهانه برای بسياری از کمک کنندگانی که مايل اند در دوران رکود اقتصادی از بسياری مخارج تحت اختيار خود بکاهند، اولويت دارد.

گروه شارپ همچنين در نشريه خود بنام "جمع آوری اعانه بهنگام بلا تکليفی"[12] می گويد تا زمانی که مردم مشغول کار باشند، اکثراً به کمک کردن ادامه می دهند و بسياری حتی اين کمک ها را افزايش می دهند.

کارول آدلمن[13]، از مؤسسه هودسون[14] واشنگتن، گفت تحقيقات انجام شده توسط سازمان وی نشان می دهد که کمک های فردی نوعاَ با درصدی  پایین تر از کل کاهش ها در اقتصاد افت کرده است . وی افزود هر گونه کاهش در ارائه کمک توسط افراد بدليل رکود اقتصادی، ارائه اعانات بين المللی را تا اواسط سال 2009 تحت تأثير قرار نخواهد داد.