10 نوامبر 2008
مدارس تجربی در اتیوپی به دانش آموزان نیرو و به اولیا قدرت می بخشند
حمایت آژانس توسعۀ بین الملل آمریکا از اصلاحات دولتی در سیستم آموزش
اصاله، اتیوپی- در یک مدرسۀ روستایی در اتیوپی که دیوار های کاهگلی دارد، دانش آموزان به فرم نعل اسب می نشینند که بعضی پشت به معلم دارند، بعضی پهلویشان به اوست و بعضی هم روبروی او قرار دارند.
هنگام شروع کلاس، توجه دانش آموزان به معلم است که موضوعی را مطرح یا مسئله ای را توضیح می دهد. بعد آن ها روبه یک دیگر کرده و سعی می کنند دربارۀ موضوع مطرح شده بحث یا مسئله را حل کنند. در پایان، معلم راه حل های دانش آموزان را جویا می شود.
آن چه در مدرسۀ ابتدایی گوراسیلینگو در نزدیکی اصاله و 180 کیلومتری جنوب آدیس آبابا اتفاق می افتد یک تجربۀ آموزشی برای کاهش نقش معلم و قدرت دادن به دانش آموزان در فرایند یادگیری است. دولت اتیوپی سعی در ایجاد تغییراتی در شیوۀ تدریس دارد وهدف آن پرورش یک نیروی کار مدرن است که قابلیت کار در چارچوب اقتصادی بازار های جهانی را دارا باشد.
گبی توسی، یکی از مقامات آموزشی اتیوپی گفت، اتیوپی از شیوه های آموزشی مبتنی بر سخنرانی درسی که در آن معلم دائما ً حرف می زند و دانش آموزان به طور منفعل تنها شنونده هستند، فاصله می گیرد. ما کوشش می کنیم به دانش آموزان و جوامع گسترده تر نوعی اختیار در آموزش ببخشیم.
آژانس توسعۀ بین الملل آمریکا (USAID) نقشی عمده در کمک به اتیوپی جهت به اجرادرآوردن این اصلاحات آموزشی دارد.
تسفی کلمورک، یکی از کارشناسان تحصیلی USAID گفت، تحصیلات یکی از مؤلفه های توسعۀ اقتصادی است. دولت اتیوپی کوشش می کند اصلاحاتی را که در سال های دهۀ 1970 بعد از روی کار آمدن یک رژیم نظامی که از حمایت کمونیسم برخوردار بود، به تعویق افتاد، از نو احیا نماید.
یک رکن اصلی این طرح ابتکاری، برنامه ایست برای تشویق دانش آموزان، دبیران و والدین جهت تهیۀ مواد آموزشی. در کالج تربیت معلم اصاله در همان نزدیکی، تولو گوبو سرپرستی مرکزی را عهده دار است که به معلمان آموزش می دهد چگونه از موادی که در زندگی روزمره به آن دسترسی دارند، ابزار کمک آموزشی تهیه کنند. این کارگاه دارای چکش، ارّه، قیچی و دیگر ابزار و نیز کاغذ، چسب، رنگ، پشم و مجموعۀ متنوعی از مواد و وسایل معمول است.
برای مثال، برای آموزش دادن بدن انسان، از سنگ ریزه برای نشان دادن دندان ها و بریده های پارچه و تکه های پشم برای نشان دادن اندام های درونی بدن استفاده می شود. و این همه بر روی یک ورقۀ مقوایی چسبانده می شود. از دیگر وسایل کمک آموزشی، لولۀ های پلاستیکی است و جریان مایع آبی رنگی در آن که به سیستم گردش خون شباهت دارد، عملکرد قلب و رگ ها و جریان مایع قرمز، عملکرد شریان ها را نشان می دهد.
برای یادگیری اشکال هندسی سه بعدی، دانش آموزان و معلمان یاد می گیرند که چگونه از چوب استوانه، مخروط و هرم بسازند. جانسون اودارو، یکی دیگر از مشاوران آموزشی USAID گفت، تدریس این مفاهیم از روی صرفا ً نوشته، یا درس شفاهی معلم کار دشواری است.
مفهوم علمی تقطیر توسط انبیق کوچکی که آب را می جوشاند و بخار آن را متراکم می کند، تدریس می شود. مهارت های اقتصاد تجاری با اثاثیه ای انجام می شود که دانش آموزان فرایند معامله را به کمک آن تکرار می کنند.
برای توضیح درمورد حروف اضافه از پیکان های چسبداری استفاده می شود که روی یک تکه پارچۀ مربع می چسبند و مفاهیم روی، زیر، به طرف، دور از، و غیره را عملا ً نشان می دهند. برای درس های تاریخ و جغرافی، دانش آموزان و معلمان به تهیۀ نقشه های مورد نیاز خود می پردازند.
دبیران درسراسر اتیوپی در سه مرکز تهیۀ وسایل کمک آموزشی، دوره های لازم را می بینند.
اودارو گفت، آن ها کلاس های درس را فعال می کنند. دانش آموزان و والدین آن ها وسایل کمک آموزشی می سازند و به معلمان می دهند. معلم ها زمان حرف زدن خود را محدود کرده و دانش آموزان را به حرف زدن تشویق می کنند.
اصلاحات مورد حمایت USAID می کند، علاوه بر مقتدر ساختن دانش آموزان، انجمن های اولیا و مربیان (PTAs) را نیز تشکیل داده و والدین را در فرایند تحصیل فرزندان خود دخالت می دهد.
یکی از مسائلی که مدرسۀ گوراسیلینگو با آن روبروست، فقدان آب در ساختمان است. با دخالت این انجمن ها، دولت و مقامات مدرسه از حمایت جامعه برای برآوردن این نیاز بهره مند می شوند. کملورک گفت، این تجربۀ تازه ای برای بسیاری از مردم در جوامع روستایی و محافظه کار است. آن ها عادت کرده اند برای حل مشکلات خود، در عوض دست به کار شدن و یافتن راه حل، از دولت کمک بخواهند. بعضی از انجمن های اولیا و مربیان، در این جریان از بقیه پیشرفته تر هستند.
برنامۀ مشارکت مدارس محلی USAID، در حال حاضر مشغول همکاری با 1800 مدرسه و انجمن اولیا و مربیان در اتیوپی برای رسیدگی به مسائلی از کلاس های نامناسب درس گرفته تا فقدان آب آشامیدنی است. این برنامه، برای یافتن راه حل و عملی کردن آن، سرپرستی انجمن های اولیا و مربیان را به عهده دارد. طبق اسناد USAID ، این برنامه برای بیش از 45,000 تن از اعضای انجمن های اولیا و مربیان ایجاد توانمندی کرده و بیش از 4 میلیون دلار کمک مالی برای مدارس تأمین کرده است. در سند قید شده که جوامع محلی نیز معادل 8 میلیون دلار به صورت کار، مواد و وسایل، و پول نقد در همین راه سهیم بوده اند.
