02 جون 2008

فيلتر آرسنيک برای آب ، به ميليون ها نفر امید می دهد.

جفری توماس[1]

برنده يک جايزه معتبر مهندسی سخت در تلاش است تا اطمینان حاصل کند که جوامع نيازمند در سراسر جهان از اختراعش، که آرسنيک و ديگر ناخالصی های آب به دست آمده از چاه های حلقه ای را از ميان می برد، بهره مند می شوند.

ابوالحسام، استاد شيمی دانشگاه جورج ميسون در ويرجينيا، بخش اعظم جايزه 1 ميليون دلاری خود را که به عنوان برنده جايزه رقابتی گرينگر[2] 2007  به او تعلق گرفته بود به توزيع سيستم ارزان قيمت تصفيه آب خود بين فقرا در کشورهايی چون وطنش بنگلادش، که بين 77 تا 95 ميليون نفر آب آلوده به آرسنيک می نوشند، اختصاص داده است. بقيه مبلغ جايزه به دانشگاه اهدا شده است يا برای تحقيق بيشتر اختصاص داده شده است.

آلودگی آرسنيک مشکلی جدی در چاه های حلقه ای در بنگلادش، هند شرقی، نپال، و چندين کشور ديگر است. آرسنيک سمی است و ،حتی در غلظت کم، می تواند موجب بيماری های مزمن پوستی، آسيب عصبی، سرطان های  مرگ آسا، نقص عضو، از دست دادن دست و پا، و نيز مرگ شود.

حسام اولين بار وقتی برادرش، پزشکی در کوشتيا، بنگلادش، از او خواست روشی برای اندازه گيری دقيق آرسنيک بيابد به شکل حرفه ای مشغول کار کردن روی مشکل آرسنيک شد. حسام، به عنوان قسمتی از تحقيقش در دانشگاه جورج ميسون، يک تجزيه کننده الکتروشيميايی ساخت و آن را برای ايجاد يک روش اندازه گيری به کار بست. او گفت "اولين نمونه ای که اندازه گرفتيم چاه حلقه ای خانه مان بود، و 160 تا 190 بخش در بيليون [ppb] ارسنيک پيدا کرديم – حد مجاز 50 [ppb] است. سپس تصميم گرفتيم يک فيلتر آب بسازيم."

حسام دريافت تمام منطقه ای که او در آن بزرگ شده بود و 60 درصد ساکنان کوشتيا آب آلوده به آرسنيک می نوشيدند. او و خانواده اش نشانه های مسموميت آرسنيک را بروز ندادند، برای افراد ديگر جامعه  چنین نبود.

فيلتر آب حسام ساده و ارزان است و با مواد به سادگی در دسترس ساخته می شود.

جايزه رقابتی گرينگر توسط آکادمی ملی مهندسی[3] با حمايت  بنیاد گرینجر[4] ايجاد شد. NAE جامعه مهندسی ايالات متحده را به رقابت برای ساخت يک سيستم تصفيه آب که حجم آرسنيک در آب های زيرزمينی چاه های حلقه ای را در کشورهای در حال توسعه به شکل قابل توجهی پايين بياورد دعوت کرد. فراخوان تصريح کرد که سيستم برنده بايد کم هزينه، از نظر فنی مقاوم، قابل اطمينان، و قابل نگهداری باشد؛ از نظر اجتماعی قابل پذيرش و مقرون به صرفه باشد؛ قابل ساخت و نگهداری در کشوری در حال توسعه باشد؛ با ديگر خصوصيات آب تنزل نيابد يا خطر دفع پسماندهای سمی به وجود نياورد.

فيلتر حسام، که آن را SONO می نامد، يکی از 75 شرکت کننده بود. به گفته رييس کميته، چارلز اومليا از دانشگاه جان هاپکينز در مريلند، که اختراع حسام را "نوآورانه" می خواند، در يک آزمايشگاه آژانس حفاظت محیط زیستی ايالات متحده توسط هر يک از 10 عضو کميته انتخاب جايزه مورد آزمايش قرار گرفت و بررسی شد.

فيلتر SONO، با استفاده از سه سطل روی هم گذاشته شده، بدون برق کار می کند. سطل بالايی از ماسه درشت رودخانه ای و يک شبکه ترکيبی آهنی پر شده است، که به عنوان قسمت فعال از بين بردن آرسنيک کار می کند. سطل دوم حاوی ماسه درشت رودخانه ای و ذغال چوب برای از بين بردن ناخالصی های آلی است. سطل پايينی حاوی ماسه نرم رودخانه ای و خرده های آجر برای از بين بردن ذرات ريز و تثبيت جريان آب است. فيلتر SONO در بنگلادش، با استفاده از مواد خام بومی، با هزينه 35 تا 40 دلار توليد می شود.  این فیلتر قادر به تولید 20 ليتر آب پاکيزه در ساعت می باشد و، نياز به نگهداری اندکی دارد، و حداقل پنج سال عمر می کند. همچنين از اين نظر که هيچ پسماند خطرناکی توليد نمی کند "سبز" است.

حسام می گويد 32,500 فيلتر در بنگلادش، از جمله در بيش از 1,000 مدرسه، توزيع کرده است. او گفت " ما شروع به ديدن تاثيرات نوشيدن آب سالم روی بيمارانی که از ملانوسيس و کراتوسيس ]بيماری های پوستی[ بهبود می يابند می کنيم و اغلب مردم بهترند." مردم همچنين از اهميت آب قابل شرب پاکيزه بيشتر آگاهند.

حسام گفت "ما برنامه هايی برای توزيع فيلتر در هند و نپال داريم."

کار حسام روی آلودگی آرسنيک و همکاريش با ديگران برای ايجاد يک آزمايشگاه تحقيقات محیط زیستی در بنگلادش نشان دهنده یک همکاری است که می تواند بين موسسات ايالات متحده و ديگر کشورها در نتیجه آموزش یک فرد توسعه يابد .

حسام در 1978 به عنوان يک دانشجوی دوره کارشناسی ارشد به ايالات متحده آمد، و پس از اتمام دکترايش در دانشگاه پيتزبورگ در پنسيلوانيا و انجام تحقيقات فوق دکتری در دانشگاه مينسوتا، به دانشکده شيمی دانشگاه جورج ميسون پيوست. او گفت " از 1983، با برادر پزشکم، که تلاش می کرد يک آزمايشگاه تشخيص پزشکی در شهر زادگاهم، کوشتيا، بسازد در تماس بودم. من همچنين تلاش می کردم به اساتيدم در دانشگاه داکا برای توسعه يک آزمايشگاه الکتروشيمی و سخنرانی در موسسات مختلف کمک کنم."

حسام، که در سال 1978 شهروند ايالات متحده شده است گفت "تجربه  در ايالات متحده ارزشی بی نهايت دارد. بايد بگويم در اينجا و در خارج همکارانی عالی داشتم که پذيرا و کمک رسان بودند."

- جفری توماس عضو تحريريه دفتر برنامه های اطلاع رسانی بين المللی است. اين مقاله در ابتدا در usinfo.state.gov انتشار يافت.