America.gov - شرح قصه آمریکا

12 فوريه 2008

ساخت مدرسه در افغانستان با پول خرد های دانش آموزان آمریکایی

سازمان ریشه های صلح، عملیات جمع آوری مین های زمینی را به ساخت مدارس و میادین ورزشی گسترش می دهد

واشنگتن- دانش آموزان از 5 سال به بالای آمریکایی، با جمع آوری پول از طریق سازمان ریشه های صلح، در زمرۀ افرادی هستند که فعالانه در احیای افغانستان، جمع آوری مین های زمینی و ساختن مدارس و زمین های بازی برای هم سن و سال های خود در دیگر سوی جهان، مشارکت می کنند.

عملیات پول خرد سازمان ریشه های صلح از طریق امدادرسانی مدارس و دیگر جوامع آمریکا موفق به جمع آوری 20,000 دلار گشته است. اخیرا ً این سازمان با استفاده از بخشی از بودجۀ خود، به اتمام یک مدرسۀ 10 کلاسه در شمال شرقی افغانستان کمک کرده است. در این مدرسه، که در منطقه ای قرار دارد که به تدریج از مین های زمینی پاک می شود، 260 تن از دختران و پسران افغان تحصیل خواهند کرد. این مدرسه یکی از چهار مدرسه ایست که با کمک های مالی این عملیات ساخته می شود.

هایدی کان، بنیانگذار این سازمان گفت، عملیات پول خرد سازمان ریشه های صلح با این فکر آغاز شد که همۀ کودکان آمریکا – از هارلم در شهر نیویورک گرفته، تا اوکلند در کالیفرنیا- بتوانند در آن شرکت کنند. او روز 10 فوریه در یک گفتگو با America.gov گفت، در عملی ساختن این ابتکار عمل از "یکی از بسیاری"، یک گفتۀ لاتین که روی سکه های آمریکا حک شده، الهام گرفته است.

او گفت: "به این ترتیب، تعداد سکه های اهدایی کودکان، منجر به ایجاد مدارس و زمین های ورزشی در میادین سابق مین می شود."

او در سال 1997 سازمان ریشه های صلح را پایه گذاری نمود، و دراین کار از اقدامات پرنسس دیانا در پاکسازی میادین مین، و تجربۀ خودش در ابتلا به بیماری سرطان الهام گرفته بود. این سازمان یکی از شرکای پرسابقۀ دفتر جمع آوری و کاهش تسلیحات جنگی (RWA) (1) وزرات امور خارجه است که در ادارۀ امور سیاسی و نظامی این وزارتخانه قرار داشته، و مبلغ 200,000 دلار برای کمک به ریشه های صلح در تبدیل میادین مین به زمین های کشاورزی، در اختیاراین سازمان قرار داده است.

ایالات متحده، با تأمین 1,2 میلیارد دلار از سال 1993، در صدر کشور هایی قرار دارد که بیشترین کمک های مالی جهت جمع آوری و نابود کردن مین های زمینی را نموده اند.
آمریکا هنوز بزرگترین تأمین کنندۀ کمک های مالی برای عملیات بشر دوستانۀ جمع آوری مین است.
http://www.america.gov/st/washfile-english/2007/December/20071214110213sjhtrop0.828869.html

شرکت گستردۀ جوامع در عملیات پول خرد ریشه های صلح
کان گفت بسیاری از مادران آمریکایی زمانی که خطراتی که متوجه کودکان است را در نظر می آورند، می توانند به سهولت مصیبت مادران افغانی و دیگر مناطق جنگ زده را تصور کنند.

کان گفت: "شوت کردن یک توپ فوتبال به خارج از زمین می تواند پیامد های شومی داشته باشد. وقتی بچه ها می بینند که پدر یا مادرشان متوجه نیست، به دنبال تنها توپ موجود در محله به بیرون زمین می روند، و دست یا پایی را از دست می دهند." او اضافه کرد برای منفجر شدن مین فقط کافیست هشت پوند (3,6 کیلوگرم) وزن روی آن قرار بگیرد.
"هریک از فرزندان من درهنگام تولد هشت پوند وزن داشتند. برای همین من از دید یک مادر به این قضیه نگاه می کنم."

کان گفت، صدها مدرسه در برنامۀ عملیات پول خرد ریشه های صلح شرکت کرده اند، جوامع بزرگتر هم قبول مسئولیت نموده اند و حتا افراد بی خانمان که خود اغلب از اعانه استفاده می کنند، برای جمع آوری پول خرد برای بچه های افغانی، بسیج شده اند.
این مشارکت ها نه تنها بودجۀ لازم برای بنای مدارس و زمین های ورزش را تأمین می کند، بلکه جهت تهیۀ وسایل آموزشی هم به مصرف می رسد.

او گفت، کودکان افغانی به اولیه ترین ضروریات نیاز دارند. حوزۀ کلانتری ناپا ولی کالیفرنیا، ادارۀ پلیس، و همۀ مردم مشغول جمع کردن مداد و قلم و سایر وسایل برای این بچه ها بودند.

همۀ بچه ها می توانند فوتبال و تأثیر مین های زمینی بر زندگی هرروزی، مانند بازی کردن و پیاده به مدرسه رفتن را درک کنند. آن ها از اهمیت بنا کردن پل هایی میان فرهنگ های مختلف هم آگاهی دارند.

در 8 فوریه، دانش آموزان بخش مارین، در کالیفرنیا، به ابتکار خودشان برنامۀ "پیسگرم" را به عنوان بخشی از عملیات پول خرد ریشه های صلح، به راه انداختند. آن ها با چشم پوشی از آبنبات های 25 سِنتی خود که معمولا ً در روز والنتاین رد و بدل می شود، پول آن را به ایجاد مدارس و زمین های بازی بیشتر در افغانستان اختصاص دادند.

کان گفت، برای بچه ها گذشتن از یک آبنبات کار آسانی نیست، اما بچه های کوچک 5 تا 12 ساله، این که چه چیزی در خطر است را درک می کنند. آن ها از ته دل آن را احساس می کنند.

هنگامی که کان، دخترش، کایلی، و شریل جنینگز، گویندۀ اخبار تلویزیون کالیفرنیا در سال 2005 به افغانستان سفر کردند، کایلی 16 ساله بچه های روستایی نزدیک بگرام را دید که مجبور بودند در چادر درس بخوانند. او تصمیم گرفت که برای ساختن مدرسه ای برای آنان به جمع کردن پول بپردازد.

یک سال بعد، کان همراه با شمین جواد، همسر سعید طیب جواد، سفیر افغانستان در آمریکا، برای زدن اولین کلنگ مدرسۀ جدید به افغانستان باز گشت. او گفت دانش آموزان افغانی که مدرسه را به افتخار دخترش کایلی نام نهاده اند، از دیدن دوبارۀ او تعجب کرده بودند.

او گفت، معمولا ً مردم برای یک بازدید سطحی به افغانستان می روند، اما دیگر هرگز به آن جا باز نمی گردند، و ما نه تنها نزد این کودکان باز گشته بودیم، بلکه سنگ بنای مدرسه را نیز در بتون کار گذاشتیم.

شمین جواد، دارای نقش تعیین کننده ای در کمک به ریشه های صلح بود؛ او با تأمین یک بودجۀ 10,000 دلاری از طریق شورای زنان افغان و آمریکایی، همت به اتمام زمین ورزش مدرسۀ میر بوکا کوت گماشته و علاوه بر کشیدن یک حصار امنیتی به دور آن، مقداری هم لباس و تجهیزات ورزشی تهیه کرده است.

به عقیدۀ کان، افغانستان از طریق تحصیل و آموزش متحول خواهد شد
با وجود دستآورد های ریشه های صلح در افغانستان، کان نگران است که به علت وجود چالش های زیادی که این کشور با آن روبروست، این روزنۀ امکانات بسته شود.
او گفت سازمانش با تأکید بر نسل جوان، در پی ایجاد دلگرمی به نحو تدریجی است."من فکر می کنم این کار باید صادقانه و جسورانه انجام گیرد."

سازمان ریشه های صلح که در حال حاضر در کرواسی و آنگولا هم به جمع آوری مین های زمینی مشغول است، در صدد بنا کردن پنجمین مدرسه در افغانستان است . کان ابراز امیدواری کرد که این تعداد به 50 یا 100 مدرسه افزایش پیدا کند.
او گفت، "تحصیل و آموزش راه تحول افغانستان است."

برای اطلاعات بیشتر به تارنمای سازمان ریشه های صلح ( http://www.rootsofpeace.org ) مراجعه کنید.

برای اطلاعات بیشتر درباره دفتر جمع آوری و کاهش تسلیحات جنگی ( http://www.state.gov/t/pm/wra/partners ) به تارنمای وزارت امور خارجه مراجعه کنید.

1. Office of Weapons Removal and Abatement (RWA)