11 آوريل 2008
تلاش یک ورزشکار برای افزایش دسترسی معلولان به ورزش
او می گوید امکان دسترسی به ورزش جزعی از حقوق بشر است
آغاز متن
نویسنده: کاترین مک کانل
عضو هیئت تحریریه
واشنگتن- وقتی الی وولف، بازیکن فوتبال، دوساله بود دچار یک حملۀ مغزی و در پی آن، لنگی خفیف و ضعف در بازوی چپ خود گردید.
با این حال، این عارضه نتوانست رقابت جویی ورزشی را در وی کاهش دهد. او در 18 سالگی، زمانی که دانشجوی کالج امانوئل در بوستون بود، در بازی های سال 1995 پان آمریکن معلولان شرکت و کمک کرد تا ایالات متحده برزیل را شکست دهد.
در آن بازی ها وولف شاهد اراده و ثبات هم تیمی های خود در ورزش بود، افرادی با ناتوانی های جسمانی ناشی از ضربه، اختلالات یا سکته مغزی، و فلج . آن ها خواستار فرصتی برای تمرین کردن زیر نظر یک مربی، دسترسی به تسهیلات ورزشی، و قدردانی از موفقیت هایشان بودند .
وولف تصمیم گرفت وارد این کار شود. او که یکی از بنیانگذاران برنامۀ "ورزش در جامعه" در دانشگاه نورت ایسترن بوستون است، در تنظیم بخش ورزش کنوانسیون سازمان ملل در مورد حقوق افراد معلول به طور مؤثری شرکت نمود.
او گفت با بسیاری از گروه های ورزشی جهان برای برخورداری از حمایتشان تماس گرفته است.
وولف گفت، کنوانسیون از کشور های عضو می خواهد تا با ایجاد قوانین و اتخاذ تدابیری، افراد معلول را مشمول فعالیت های تفریحی و ورزشی نمایند.
در بیانات مقدماتی کنوانسیون که توسط مشاور مخصوص دبیر کل سازمان ملل درمورد گسترش ورزش ایراد شد، آمده است: " ورزش به افراد اجازه می دهد با وجود تفاوت ها، با دیگران در زمین های ورزشی برابر، و به رقابت بپردازند. اهمیت برخورداری از فرصت های برابر و دسترسی به ورزش از اساسی ترین شرایط بازگشت به زندگی عادی برای افراد معلول است."
هوارد نیکسون از دانشگاه تاوسون، نزدیک بالتیمور، گفت: اجرای طرح های ابتکاری نظیر برنامۀ معلولیت و ورزش که تحت نظر الی وولف انجام می گیرد ... تلاش می کنند تا امکانات ورزشی برای افراد معلول افزایش یافته و با گسترش حمایت از ورزش معلولان، این افراد هر چه بیشتر مشمول شرکت در ورزش های اصلی بشوند. این برنامه موجب شده است که کارشناسان به انجام پژوهش های بیشتر دربارۀ مسائل اجتماعی مربوط به ورزش و افراد معلول بپردازند.
وولف خواستار این است که ورزش های متشکل – تفریحی، غیرحرفه ای و حرفه ای – بخش هایی را به افراد معلول اختصاص دهند. برای مثال، پیشنهاد می کند نابینایان و افرادای که اعضای بدن آنها قطع شده، در ورزش های دو و میدانی شرکت کنند و در دانشگاه ها، یک لیگ بسکتبال با صندلی چرخدار ایجاد گردد.
او گفت به هر جهت، بازی های پاراالمپیک - که مخصوص ورزشکاران دارای معلولیت است - از بازی های المپیک جدا بوده و رویداد های جداگانه دارند. (طبق آن چه در تارنمای سازمان آمده، بازی های المپیک ویژه، که دستۀ دیگری از رویداد ها هستند به ورزشکاران با معلولیت ذهنی اختصاص دارند.)
وولف گفت، شرکت کنندگان معلول در المپیک، در بالاترین سطح رده بندی خود به رقابت می پردازند. این استاندارد تفاوتی با سطح کار بازیکنان غیر معلول ندارد. درست همان طور که ورزش های دیگر به رده بندی زنان و مردان تقسیم می شود، بازی های معلولان هم در رده بندی خاص خود جای دارد.
در بیانیۀ ورزش در جامعه آمده، "ما اعتقاد داریم که ورزش می تواند ابزاری مؤثر در ایجاد تغییرات اجتماعی باشد."
برنامۀ ورزش در جامعه، از طریق آموزش، تحقیق و فعالیت های حمایتی، در تلاش است تا برای افراد معلول، چه در ورزش و چه در جامعه، امکانات بیشتری فراهم کند. امکانات بیشتر برای شرکت در رویداد های ورزشی، دسترسی برابر به این امکانات و برخورداری از احترام لازم .
وولف گفت، " در سال های اخیر، امکانات ورزشی برای افراد دارای معلولیت گسترش زیادی پیدا کرده، اما برای به رسمیت شناساندن کامل آن به عنوان یکی از رده بندی های رسمی در بازی های المپیک ، هنوز کار های زیادی باقی مانده است."
سیزدهمین بازی های پاراالمپیک تابستان 2008، در پکن و از 6 تا 17 سپتامبر برگزار خواهند شد.
پايان متن
