31 آگوست 2009
اتومبیل های پیشرفته نهایتاً در مصرف سوخت صرفه جویی خواهند کرد
بهسازی اتومبیل های معمولی موجب صرفه جویی بیشتر در کوتاه مدت می شود
واشنگتن- کدامیک نسبت به محفاظت از محیط زیست آگاهی بیشتری دارد، کسی که دارای یک خودروی سواری شاسی بلند (SUV) است یا کسی که در گاراژ خود یک اتومبیل کوچک دارد؟ این پرسشی است که راب فارینگتون طی سخنرانی از مخاطبانش می پرسد. پاسخ این است ... بستگی دارد.
یک SUV که صاحبش برای رفتن به محل کار سوار اتوبوس می شود و تنها در دو روز آخر هفته از آن استفاده می کند کمتر از یک اتومبیل کوچک که صاحبش روزانه با آن سرکار می رود، بنزین می سوزاند و گاز های گلخانه ای تولید می کند. فارینگتون که ریاست گروه اتومبیل های پیشرفته در آزمایشگاه ملی انرژی تجدید پذیر واقع در گلدن، کلورادو را به عهده دارد، معمولا ً مسافت 5,6 کیلومتری تا محل کار خود را با دوچرخه یا پیاده طی می کند، در مواقع ضروری هم از اتومبیل نیسان سنترای سال 1998 خود استفاده می کند.
او معتقد است که مباحث مربوط به چگونگی کاهش مصرف سوخت های بنزینی و آلاینده های ناشی از آن، راه حل های ساده ای ندارند. مهم، طرز رفتار رانندگان است. به گفتۀ دیوید گرین از آزمایشگاه ملی اوک ریج، یک رانندۀ عادی، با انجام یک سلسله اقدامات عاقلانه مانند اجتناب از کارهای بیهوده و برداشتن وزن های غیرضروری از آن، می تواند صرفه جویی در سوخت را تا در درصد افزایش دهد.
فناوری، راه حل های ساده و سرراستی برای مشکلات مربوط به حمل و نقل ارائه نمی دهد. یکی از پژوهش های عمدۀ مؤسسۀ فناوری ماساچوست (MIT) دربارۀ فناوری اتومبیل، ُپر از "اما" ها و "اگر" هاست. اما تحلیلگران معتقدند که پیشرفت های فناوری می توانند تأثیر زیادی در حل این قبیل مشکلات داشته باشند.
در پژوهش MIT این گونه نتیجه گیری می شود که در دو دهۀ آینده، پیشرفت موتور های درون-سوز و سیستم های انتقال سوخت اتومبیل های سنتی، مانند طرز سوخت بهتر و تهویۀ مطبوع برقی، بهترین راه برای صرفه جویی در سوخت و کاهش انتشار آلاینده هاست.
فارینگتون گفت، کوچکتر کردن حجم اتومبیل ها، توجه به آیرودینامیک و کاهش اصطکاک چرخها به طور قابل ملاحظه ای در عملکرد اتومبیل ها تأثیر می گذارد.
طبق پژوهش های MIT، کاراتومبیل های دوگانه سوز بنزینی- برقی در میان مدت می تواند نوید بخش باشد. به پیش بینی بانک سرمایه گذاری جی پی مورگان، تا سال 2020 این گونه اتومبیل ها 20 درصد کل فروش خودرو را در مقایسه با 3 درصد فعلی، به خود اختصاص خواهند داد. در این پژوهش گفته می شود، ایالات متحده با ارتقای عملکرد اتومبیل های عادی بنزینی و گازوییلی و اتومبیل های دوگانه سوز می تواند مصرف سوخت اتومبیل های سواری و کامیون های سبک را تا 20- 30 سال آینده، از 30 تا 50 درصد کاهش دهد.
به گفتۀ تحلیلگران، احتمال نمی رود اتومبیل های دوگانه سوز بنزینی- برقی که در منزل یا ایستگاه های خدماتی شارژ می شوند، به لحاظ تجاری موفقیت زیادی داشته باشند، مگر این که باتری های لیتیومی که سوخت موتور برقی را تأمین می کنند ظرفیت بیشتر داشته و قیمتشان پایین تر بیاید. آن ها می گویند چنین پیشرفتی شاید ده ها سال به طول بیانجامد. احتمال دارد اتومبیل های با سوخت هیدروژنی و اتومبیل های تمام برقی نیز در آیندۀ دورتری وارد جریان اصلی خودرو سازی شوند.
دولت پرزیدنت اوباما برای آیندۀ نزدیکتر به اتومبیل سازان فشار آورده که تا سال 2016 - چهار سال زودتر از حکم قانونی فعلی - به استاندارد مصرف یک گالن بنزین در 35,5 مایل متعلق به متوسط صرفه جویی مشترک در سوخت (CAFE)، دست پیدا کنند. به گفتۀ منابع دولتی، این امر موجب 30 درصد کاهش در تولید آلایندۀ مونوکسید کربن و 40 درصد افزایش در صرفه جویی سوخت نسبت به میزان امروزی آن می شود.
دیو مک کردی، رییس اتحادیۀ اتومبیل سازان، این اهداف را به دلیل هزینه های این دوره که همۀ اتومبیل سازان با افت فروش روبرو بوده و سازندگان آمریکایی مشغول تنازع بقا هستند،"فوق العاده چالش آمیز" می خواند. اما دولت هم در تأمین این مخارج کمک می کند. در اواخر ماه ژوئن، دولت اوباما برای حمایت از برنامۀ تولید اتومبیل های کم مصرف، مبلغ 8 میلیارد دلار وام در اختیار سه شرکت اتومبیل سازی قرار داد. این بودجه از سوی برنامۀ وام سال 2007 کنگره تأمین می گردد.
چنانچه سازندگان اتومبیل در توسعۀ فناوری مورد نیاز هم موفق شوند، تردید دارند که مصرف کنندگان مایل به پرداخت قیمت های بالاتر برای اتومبیل های "سبز" باشند. به گفتۀ منابع دولتی، انطباق با استاندارد های CAFE موجب افزایش قیمت متوسط اتومبیل به میزان 1300 دلار می گردد. اتومبیل های مجهز به فناوری پیشرفته تر حتی از این هم گران تر خواهند بود. نکتۀ مثبت این است که، خریداران با گذشت زمان می توانند با صرفه جویی در بنزین، که بسته به قیمت آن است، مقداری از مخارج اضافه را جبران کنند.
تا کنون، کم مصرف بودن اتومبیل در میان اولویت های خریداران نبوده و آن ها تمایلی به پرداخت پول بیشتر برای آن نداشته اند. تنها هنگامی که در نیمۀ اول سال 2008، قیمت بنزین سر به فلک گذاشت، مصرف کنندگان علاقۀ بیشتری به اتومبیل های کوچکتر و کم مصرف تر، از جمله اتومبیل های دوگانه سوز نشان دادند.
برخی از تحلیلگران پیشنهاد کرده اند که مالیات بیشتری به بنزین تعلق بگیرد و به این ترتیب قیمتی حداقل برای سوخت های کربنی تعیین گردد، این چیزیست که مورد حمایت صنعت اتومبیل سازی هم قرار گرفته تا بتوان مصرف کنندگان را متقاعد کرد که استفاده از اتومبیل های کم مصرف، هم ضرورت دارد و هم گریزناپذیر است. این طرح تا کنون از لحاظ سیاسی پذیرفته نشده است.
جان هیوود، استاد مهندسی مکانیک در MIT و مؤلف مشترک این پژوهش گفت که دولت و سازندگان اتومبیل، هردو می توانند دل خریداران اتومبیل های کم مصرف را به دست بیاورند. دولت برای خریداران اتومبیل های "سبز" و افرادی که به تجارت مدل های کم مصرف در عوض اتومبیل های پرمصرف می پردازند، تخفیف های مالیاتی و ُبن هایی درنظر گرفته و در آینده نیز مشوق های دیگری در برنامه دارد. تولید کنندگان قول داده اند با ارتقای معیار های ایمنی و فراهم کردن آسایش بیشتر در هدایت اتومبیل ها که از طریق به کارگیری بیشترفناوری های کامپیوتری خواهد بود، اتومبیل ها را هرچه جذاب تر کنند.
متن کامل گزارش MIT در تارنمای این مؤسسه در دسترس است.
