16 می 2008

طبق گفته وزیر كشور خرسهای قطبی باید در فهرست حیوانات "در معرض تهدید" قرار گیرند

گروههای محیط زیست و سیاستمداران بر این باورند كه اقدامات حفاظتی بسیار ضعیف خواهند بود

Lea Terhune
Staff Writer

نویسنده: لیا ترهیون
عضو هیأت تحریریه

واشنگتن- نزاعی كه ازمنطقه قطب شمال به دادگاهها كشیده شده است منجر به این شد كه دِرك كمپتورن، وزیر كشور، پیشنهادات خدمات شیلات و حیات وحش آمریكا و دادخواست‌های گروههای زیست‌محیطی را مبنی بر قرار دادن خرس قطبی در فهرست گونه‌های در معرض تهدید، بپذیرد.
كمپتورن با استناد به شواهد قوی مبنی بر ذوب مستمر یخهای قطبی و تأثیر منفی آن بر سكونتگاه خرسهای قطبی، كه به تفصیل در 9 مطالعه اخیر پژوهشهای زمین‌شناسی آمریكا ارائه شده است، وضعیت مخاطره آمیز خرس قطبی را تائید كرد. اما وی بر نیاز به حفاظت از "جامعه و اقتصاد آمریكا" در برابر اِعمال محدودیت‌های زیان آور بر منابع نفتی در حال توسعه قطب شمال، تأكید كرد.
كمپتورن در 14 می اظهار داشت: "ما می دانیم كه زمین در حال گرم شدن است. می دانیم كه انسان یكی از عوامل آن است. اما نمی‌توانیم به شما بگوییم كه تا چه اندازه". وی در ادامه گفت كه "سكونتگاه خرس قطبی در حال نابودی است. این علت اصلی است. اما "قانون گونه های در معرض خطر" ابزاری برای برخورد با تغییر جهانی آب و هوا نیست".

كمپتورن بیان كرد كه با افزایش بی سابقه ذوب یخهای دریای قطبی، خرسها "احتمال دارد كه در آینده‌ای قابل پیش بینی در معرض خطر قرار گیرند."

خدمات شیلات و حیات وحش، یك قانون و راهنمای مدیریتی نهایی را منتشر خواهد كرد تا "در ضمن اینكه به ما اجازه می دهد كه به توسعه منابع طبیعی مان در منطقه قطب شمال به روشی سازگار با محیط زیست ادامه دهیم، حفاظت از خرس قطبی هم تضمین گردد". این قانون به محض اینكه در دفتر ثبت فدرال، نشریه رسمی دولت آمریكا منتشر گردد، اجرا می‌شود.
مطالعات مركز پژوهشهای زمین‌شناسی آمریكا نشان می دهد كه دو سوم جمعیت خرسهای قطبی ممكن است در 45 سال آینده نابود شوند. استیو آرمستراپ، یکی از دانشمندان این مركز كه در مدت سه دهه به مطالعه خرسهای قطبی در سكونتگاهشان پرداخته است، در سال 2007 به America.gov گفت كه ذوب شدن یخها مانع خرسها در بدست آوردن غذا می‌شود. "گرم شدن جهان بر خرسهای قطبی تأثیر می‌گذارد چون آنها نمی توانند خود را سازگار كنند".

آرمستراپ اظهار داشت: "خرسهای قطبی كاملاً وابسته به یخهای دریا می‌باشند زیرا تنها از آن سطح است كه قادرند روزی خود را از دریا بگیرند". آنها در روی زمین نمو نمی‌كنند.

كارتر رابرتز، رئیس آمریكایی صندوق جهانی حیات وحش اظهار داشت: "تصمیم امروز، یك پیروزی عظیم برای یكی از نمادین ترین و پرجذبه ترین حیوانات جهان است. علم دقیق، از دیگر برندگان عصر حاضر است كه بر سیاست پیشی گرفته است". اما وی درباره "هشدارهای متعدد" در این فهرست، ابراز نگرانی كرد.

تصمیمِ مبنی بر قرار دادن خرسهای قطبی در فهرستِ گونه های در معرض خطر قانوناً باید تا 9 ژانویه گرفته می شد، اما وزارت كشور نتوانست تا این فرجه كار را انجام دهد. یك دادگاه ناحیه‌ای آمریكا در 28 آوریل به خدمات شیلات و حیات وحش آمریكا دستور داد تا در زمینه قرار دادن خرسهای قطبی در فهرست مذكور، تا 15 مه رسماً تصمیم گیری كند.

مدیر عامل دفتر صندوق جهانی حیات وحش در آلاسكا، مارگارت ویلیامز گفت: " تأخیر در قرار دادن خرسهای قطبی در فهرست، در را به روی اكتشاف سریع نفت و گاز در ناحیه قطب شمال گشوده است". صندوق جهانی حیات وحش شاكی یك پرونده حقوقی مربوط به فروش اجاره‌ای سكونتگاههای خرس قطبی در دریای چوكچی است. این واگذاریها، بعد از 9 ژانویه انجام شدند.

نظر قاطع كلایتون جرنیگان، حقوقدان قوانین مربوط به زمین، این است كه ماهیتِ در فهرست قرار دادن خرسهای قطبی، محافظت از خرسها و سكونتگاه یخی در حال ذوب شدنشان را محدود می‌كند چون از خرسها "بیشتر از توسعه نفت و گاز و بیشتر از محافظتی كه قبلاً تحت قانون محافظت پستانداران دریایی داشتند، محافظت نمی‌كند."

جرینیگان اظهار داشت: "با قرار دادن خرس قطبی در فهرست گونه های در معرض تهدید، به جای گونه های در معرض خطر، و اتخاذ محافظتهای ضعیفتر برای خرسهای قطبی و سكونتگاه آنها، مقامات مسئول تلاش دارند تا روند پیش بردنِ توسعه نفت و گاز را تسهیل كنند."

گونه‌ در معرض خطر، طبق تعریف قانونی، گونه ای است كه طبق نظر كارشناسی احتمال منقرض شدنش وجود دارد، در حالیكه گونه در معرض تهدید، گونه ای است كه در معرض خطر كمتری است اما در آینده قابل پیش بینی ممكن است در معرض خطر قرار گیرد مگر اینكه گامهایی در جهت محافظت از آنها برداشته شود.

جمعیتهای خرس قطبی از سالهای دهه 1960 دو برابر شده اند اما خدمات شیلات و حیات وحش آمریكا برآورد كرده است كه ذوب یخها این روند را معكوس خواهد كرد. آرمستراپ از افزایش خرسهای قطبی دچار سوء تغذیه و خرسهای غرق شده به سبب عدم توانایی آنها در شنا كردن مسافتهای زیاد بین یخهای شناور، خبر داد.

جان كوستواك، از فدراسیون ملی حیات وحش اظهار داشت كه ادعاهای مبنی بر اینكه اطلاعات كافی وجود ندارد تا بتوانیم "یك رابطه عادی و معلولی" بین صدمه به گونه های فهرست شده یا سكونتگاههای آنها و گازهای منتشر شده بوسیله فعالیتهای خاص صنعتی برقرار كنیم، "از جدیت بحران گرم شدن كره زمین" و اثر آن بر تنوع زیستی طفره می‌روند. وی در ادامه گفت كه "در فهرست قرار دادن ‍خرسهای قطبی، نیاز مبرم به مهار كردن آلودگی و گرمای زمین را برای رهبران ‌آمریكا برجسته می‌سازد."

كمپتورن، تأكید كرد كه قرار دادن خرسهای قطبی در فهرست گونه‌های در معرض تهدید "نباید در را به روی استفاده از "قانون گونه های در معرض خطر" برای قانونمند كردن انتشار گازهای گلخانه ای باز كند... . "قانون گونه های در معرض خطر" ابزار مناسبی برای تنظیم سیاست آب و هوایی آمریكا نیست". اما قانونگذاری، ابزار مناسب است.
دموكراتهای برجسته ای مانند سناتور باربارا باكسِر و ادوارد ماركی، نماینده مجلس اقدام جدی‌تر برای كاهش آلودگی و كم كردن اثرات تغییرات آب و هوا را خواستار شدند.

گروههای تجاری و طرفداران صنعت وعده داده اند كه در دادگاه از در فهرست قرار گرفتن خرس قطبی دفاع كنند. با توجه به اینكه گروههای حامی محیط زیست كه هم قانونگذاری و هم راهنمای مدیریتی را، از اینكه هر دو یك صف آرایی برای انجام كاری یكسان می باشند، مورد تردید قرار می‌دهند، بنابراین حرف نهایی درباره خرس قطبی هنوز زده نشده است.