16 جون 2008
شبکه های پیچیدۀ قاچاق، کالاهای ممنوعه را حمل و نقل می کنند
رییس بخش جرایم حیات وحش اینترپل چالشهای فراملی را تشریح می کند
آغاز رونوشت
پرسش America.gov: وضعیت قاچاق حایت وحش در حال حاضر چگونه است؟
یانگر: من فکر می کنم که اولین چیزی که در مورد جرایم حیات وحش باید مد نظر داشت این است که ... اینها جرایم جدی و سازمان یافتۀ فراملی هستند. این جرم توسط دفتر مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد (UNODC) و بطور عام توسط سازمان ملل به این شکل تعریف شده است. وقتی از این دید به آن نگاه کنید، در عین اینکه این کالاها تاثیراتی در بعد زیست محیطی و طبیعت دارند، برای کسانی که در این فعالیت درگیر هستند این کار در اساس جرم برای کسب پول است.
چیزی که ما به ویژه در مورد گروههای سازمان یافته تری که در این کار درگیر هستند متوجه شده ایم مساله ای است که ما آن را مسالۀ جرایم جنبی می نامیم ... تقریباً هر چیزی که بتوانید فکرش را بکنید: فساد مقامات، تحریف اسناد، جعل، تهدید مستقیم منجمله تا قتل مجریان قانون و دیگران.
ما تحلیلها و عملیاتی انجام داده ایم، و به برخی از کشورهایمان کمک کرده ایم که بر روی سازمانهای قاچاق کار کنند، که برخی از آنها گروههای خانوادگی هستند ... و هنگامی که شروع به تحقیق در مورد این مسائل می کنیم متوجه می شویم که آنها نه تنها به قاچاق حیات وحش مشغولند بلکه قاچاق دیگر کالاها مانند مواد مخدر، الماس و یا شمش طلا را نیز انجام می دهند. آنها معمولاً درگیر درخواستهای نادرست و فریب آمیز برای گذرنامه و مدارک مسافرتی هستند. همۀ این انواع مسائل جنبی وجود دارند.
اگر شما کالایی را برای پول قاچاق می کنید، بگذارید در این مورد صادق باشیم، پولی که کسب می شود رقم قابل توجهی است. اگر شما سازمانی را برپا می کنید که مقادیر انبوهی از هر کالایی را از کشور الف به کشور ب ببرد، یا از کشور ب و ج رد شود، در این صورت شما ساختاری سازمان یافته و خطوط قاچاق غیرقانونی دارید، چرا که برای تسهیل انجام این کار، در تمام کشورهای در حال توسعه، مسالۀ فساد مقامات، مقامات سطح بالای گمرکی که چشمشان را به روی قاچاق می بندند و غیره، وجود دارد. هنگامی که شما این خط تدارکاتی را باز کردید، می توانید تقریباً هر چیزی را از آن رد کنید. بنابراین اگر امروز نتوانید منابع حیات وحش را پیدا کنید و کسی بگوید گوش کنید، من یک محموله هرویین دارم، یا من تعدادی مهاجر غیرقانونی دارم، یا من تعدادی روسپی دارم که می خواهم به جایی برسانم، شما یک خط تدارکاتی آماده به کار در اختیار دارید.
پرسش: بنابراین واسطه ها نزد دلال حمل می روند؟
یانگر: او ارتباطات لازم برای رد کردن چیزی را در کشور ب دارد. او کسی را در جیبش دارد و یا سیستمی دارد که از طریق آن می تواند کالای قاچاق را از مرز رد کند. بنابراین اگر این کالا عاج یا پوست ببر یا شاخ کرگدن یا چیزی از این دست نباشد، می تواند کالایی دیگر باشد. نتیجۀ نهایی همان است: این تنها کالایی است که در برابر پول جابجا می شود.
پرسش: انسانها نیز همینطور؟
یانگر: بله.
پرسش: آیا قاچاقچیان عاج در آفریقا سازمان یافته تر شده اند؟
یانگر: کاملاً. هنگامی که تحریمها و معاهدات شروع به فشار آوردن به بازاری می کنند، معمولاً تقاضا موجی شتاب گرفتن عرضه خواهد شد. هنگامی که ما پارسال با دقت به جزییات این مساله نگاه کردیم متوجه آن شدیم. برای مثال ما در 18 ماه گذشته شاهد رشد سریعی در قاچاق عاج از غرب آفریقا به جنوب شرق آسیا بوده ایم. هنگامی که ما تحقیق در مورد برخی از این سازمانها را آغاز کردیم متوجه شدیم که آنها ساختاری بسیار پیچیده برای حمل عاج ایجاد کرده اند. ما در مورد مقادیری صحبت می کنیم که در هر محموله حدود سه تن عاج وجود دارد. این چیزی نیست که شما بتوانید در یک چمدان جاسازی کنید و با هواپیما جابجا کنید. این حمل کانتینری پیچیده است .. اینها در کانتینر بوده اند. ولی تحت لوای صادرات و واردات قانونی حمل شده اند، بنابراین یک تجارت قانونی وجود داشته است که به عنوان سرپوش قاچاق استفاده شده است.
وقتی شما به آن فکر می کنید، ما تعدادی از محموله ها را بررسی کردیم و در هر محموله سه تن عاج وجود داشت. من دقیقاً نمی توانم به یاد آورم که این معادل چند فیل است، ولی در مرحۀ تامین کالا کسی باید باید برود و این حیوانات را بکشد و همۀ آنها در یک محل نیستند بنابراین باید یک نقطۀ انبارسازی وجود داشته باشد. باید حمل محلی وجود داشته باشد. باید پنهان کاری وجود داشته باشد. باید قاچاق بین المللی وجود داشته باشد. باید یک شبکۀ توزیع در کشور مقصد وجود داشته باشد که مستلزم بردن آنها به کارخانه ها و کارگاهها و تبدیل آنها به چیزهایی است که توریستها دوست دارند بخرند. این عملیاتی نسبتاً پیچیده و بسیار بسیار سازمان یافته است. ما تخمین می زنیم که مجموع حدود 20 تن محموله ای که ما مورد بررسی قرار دادیم دارای ارزش عمده فروشی برابر با 26 میلیون دلار است. بنابراین در این کار پول زیادی وجود دارد.
پرسش: آیا برخی اوقات مواد مخدر نیز با حیات وحش حمل می شود؟
یانگر: ما مواردی را دیده ایم که مواد مخدر در محموله های چیزهایی مانند مارهای سمی پنهان شده اند. فرضیه این است که احتمال کمتری وجود دارد که ماموران گمرک چیزی که حاوی مارهای سمی باشد را بازرسی کنند.
و در شوروی سابق و کشورهای بلوک شرق که بازارهای خاویار وجود دارند، ما محموله های غیرقانونی خاویاری را ضبط کرده ایم که به غرب می رفتند و اینها عمدتاً توسط باندهای تبهکار روسی کنترل می شوند. همین باندهای تبهکار روسی به قاچاق اسلحه، زنان، خاویار، مواد مخدر، آمفتامین، هرویین و کوکایین مشغولند و خشونت زیاد و قابل توجهی نیز برای حفاظت از منافع تجاری شان به خرج می دهند.
پرسش: آیا نقاط تمرکز محلی برای قاچاق وجود دارد؟
یانگر: بله، چنین نقاطی وجود دارند و بیشتر بستگی به کالایی دارد که به دنبالش هستید. برای مثال، ما در حال آغاز همکاری با بانک جهانی در تحقیقی هستیم که به بررسی قاچاق الوار می پردازد چرا که الوار بنا به تعریف بخشی از حیات وحش است. نقاط تمرکز قاچاق این کالا آمریکای جنوبی، به ویژه آفریقای مرکزی، اندونزی و مجمع الجزایر اندونزی هستند. بنابراین برای الوار اینها نقاط تمرکز هستند. برای عاج، بدیهتاً، در مورد آفریقا صحبت می کنیم. همین امر در مورد کرگدن نیز صادق است. قاچاق زیادی در مورد فیلهای آسیایی وجود ندارد ... من فکر می کنم این به خاطر تعداد آنها است – تعداد آنها زیاد نیست.
پرسش: آیا فیل آسیایی در بازار سیاه چین و ژاپن قیمت بیشتری دارد؟
یانگر: بله، ولی به نظر می رسد که مشکل تر باشد. مطمئناً ما اندازه های زیادی از آن را نمی بینیم ... ما در حال حاضر مشکلات زیادی در مورد ببرها داریم. هند، نپال – تجارت ببر در اینجاها یک نگرانی جدی است. این بیشتر در حال حرکت به سمت شرق است. سپس پایین تر می روید و به اقیانوسیه و بخشهایی از آمریکای جنوبی برای تجارت مرجان می رسید. در سطح کشورهای تامین کننده یک سری نقاط تمرکز قاچاق وجود دارند. و سپس البته شما باید .. به مشکلات مصرف کننده، طرف تقاضا، نیز توجه کنید. و این به طور عمده در ایالات متحده، سرزمین اصلی اروپا و به ویژه برای چیزهایی مانند داروهای سنتی در چین می باشد.
پرسش: شما برای مثال با برنامه هایی نظیر آسیان- WEN (شبکۀ اجرای قانون حیات وحش اتحادیۀ کشورهای جنوب شرق آسیا) چه موفقیتهایی داشته اید؟
یانگر: در کشورهای آسیان آنها مقداری فشار را آغاز کرده اند. گروه کاری شرق آفریقای توافق نامۀ لوزاکا، که یک توافق نامۀ همکاری میان شش کشور است، نتایج خوبی در بر داشته است. برخی کشورها عملکرد نسبتاً خوبی دارند، مانند خدمات شیلات و حیات وحش ایالات متحده. با امکاناتی که این سازمان در اختیار دارد عملکردی عالی داشته است. ما در حال حاضر در حال دیدن افزایشی در آمریکای جنوبی هستیم. ما اخیراً به پلیس برزیل درعملیات بزرگی کمک کرده ایم که آنها در زمینۀ جمع آوری و قاچاق غیرقانونی مرجانهای سخت در برزیل انجام داده اند. این مرجان ها به 10 کشور حمل می شدند که عمدتاً در اروپا بودند و مقداری هم به ایالات متحده می رفت. ما در آغاز کسب برخی موفقیتها هستیم.
برخی کارهای خوب در زمینۀ عاج انجام شده است، ما همکاری های خوبی در این زمینه دریافت کرده ایم. از سازمانهای مجری قانون و ما پشتیبانی قابل توجهی از سازمانهای غیردولتی به ویژه در آفریقا دریافت می کنیم. ما در آنجا هم نتایج خوبی داشته ایم. استرالیا حقیقتا در حال نشان دادن تاثیر حضورش است. آنها اخیرا یک گروه کاری برای بررسی مسائل منطقۀ خودشان ایجاد کرده اند که دلگرم کننده است. ما گفتمان مقدماتی با یک گروه دیگر آسیایی را نیز آغاز کرده ایم ... شبکۀ اجرای قانون حیات وحش جنوب آسیا ... این تنها یک آغاز است و من فکر می کنم که آنها می خواهند از عملکرد آسیان الگو برداری کنند.
پرسش: گفته می شود که حجم قاچاق غیرقانونی حیات وحش سالانه بین 10 تا 20 میلیارد دلار است. آیا این عدد درست است؟
یانگر: این تخمین نسبتا خوبی است. به یاد داشته باشید که بخش اعظم تجارت حیات وحش به صورت نسبتاً قانونی انجام می شود ... معاهدۀ تجارت بین المللی گونه های در معرض خطر این تجارت را ضابطه مند کرده است و حق کشورها برای استفاده از منابع طبیعی شان را به رسمیت می شناسد ... این شامل شیلات و الوار نیز می شود که کالاهای عمدۀ تجارتی هستند. تجارت غیرقانونی اصولاً ماهیتی پنهان دارد و مخفیانه انجام می شود. تخمین اینکه مقداری که ما ضبط می کنیم و می بینیم چه درصدی از کل را تشکیل می دهد کار مشکلی است؛ هر عددی در این مورد تنها یک تخمین است. ولی عموما اگر شما با مجریان قانون و مقامات گمرک های مرزی صحبت کنید و به کشفیات انجام شده نگاه کنید، بهترین حدسی که می شود زد این است که قاچاق حدود 10 تا 15 درصد تجارت قانونی را تشکیل می دهد که به معنی 10 تا بیش از 20 میلیارد دلار است، ولی این تنها یک حدس مبتنی بر دانسته ها است. دانستن آن کار بسیار مشکلی است. و اگر به ویژه به اعداد مربوط به ضبط نگاه کنید، برخی سازمانها می گویند که نرخ موفقیت آنها در مورد ضبط تنها حدود 15 درصد است ... آنها در واقع تنها 15 درصد کالاهای حمل شده را کشف می کنند. ولی باید منابع اندک را در این مورد مد نظر داشت ... شما باید نرخ موفقیت را با توجه به منابع موجود برای این کار بسنجید.
بسیاری کشورها عملکردی عالی دارند. عملکرد تنها هنگامی ضعیف است که وارد مسائل چند جانبه ای می شوید که نیازمند همکاری و یا پشتیبانی بین المللی هستند. ... ما پارسال محموله ای از عاج را ردیابی کردیم که از تانزانیا به نایروبی، از نایروبی به آدیس آبابا، از آدیس آبابا به بانکوک، از بانکوک به هنگ کنگ، از هنگ کنگ به سنگاپور و از سنگاپور به ویتنام می رفت. این در یک بازۀ زمانی دو تا سه روزه اتفاق افتاد. بنابراین اگر نتوانید همۀ این افراد را دور هم جمع کنید و آنها را وادار کنید که برای ردیابی و برخورد با این مسائل با یکدیگر همکاری کنند، کار بسیار مشکل خواهد بود.
پايان رونوشت
