16 جون 2008

قاچاق حیات وحش تجارتی جدی و پرمنفعت است

کارشناسان می گویند که شبکه های تبهکار کالاهای قاچاق را در مسیرهای تجارتی وارد کرده و مخفی می کنند

 
Lea Terhune
Staff Writer

به قلم لیا ترهون
عضو هیأت تحریریه

واشنگتن – پیتر یانگر، مدیر بخش جرایم حیات وحش اینترپل، یکی از معدود مقامات مجری قانون است که اختصاصاً در جهت مبارزه با قاچاق غیرقانونی حیات وحش کار می کند. این نوع قاچاق تجارتی بزرگ است که مسیرهای قاچاق آن با تجارت غیرقانونی مواد مخدر، اسلحه و انسان مشترک است.

یانگر که از لیون در فرانسه، که مرکز اینترپل در آن قرار دارد، به America.gov گفت: "این یک جرم جدی و سازمان یافتۀ فراملی است."

قاچاق محصولات حیات وحش، شبکه های توزیع تبهکای را تغذیه می کند که که به قول یانگر موجب "جرایم جنبی" می شوند؛ منجمله فساد مقامات، تحریف اسناد، تهدید و قتل.

وی گفت: " هنگامی که شروع به تحقیق در مورد این مسائل می کنیم متوجه می شویم که آنها نه تنها به قاچاق حیات وحش مشغولند بلکه قاچاق مواد مخدر، الماس و یا شمش طلا را نیز انجام می دهند."

یانگر گفت: "پولی که از این طریق می توان به دست آورد باور نکردنی است." مقادیر انبوهی از کالاهای قاچاق از طریق زیرساختهای دایر شده ای از کشوری به کشور دیگر حمل می شوند. یانگر گفت که کا این سرویس حمل زیرزمینی و بسیار سازمان یافته توسط مقامات فاسد تسهیل می شود.

" هنگامی که شما این خط تدارکاتی را باز کردید، می توانید تقریباً هر چیزی را از آن رد کنید. بنابراین اگر امروز نتوانید منابع حیات وحش را پیدا کنید و کسی بگوید گوش کنید، من یک محموله هرویین دارم، یا من تعدادی مهاجر غیرقانونی دارم، یا من تعدادی روسپی دارم که می خواهم به جایی برسانم، شما یک خط تدارکاتی آماده به کار در اختیار دارید."

یک واسطه استخوانهای ببر یا کرگدن را از شکارچیان غیرقانونی در هند جمع آوری می کند. برای حمل کالاها وی به یک دلال حمل مراجعه می کند. "او ارتباطات لازم برای رد کردن چیزی را در کشور ب دارد. او کسی را در جیبش دارد و یا سیستمی دارد که از طریق آن می تواند کالای قاچاق را از مرز رد کند. بنابراین اگر این کالا عاج یا پوست ببر یا شاخ کرگدن یا چیزی از این دست نباشد، می تواند کالایی دیگر باشد."

عملیات سازمانهای قاچاق عاج از غرب آفریقا به جنوب شرق آسیا بسیار سریع و بی وقفه هستند. یانگر گفت: " هنگامی که ما تحقیق در مورد برخی از این سازمانها را آغاز کردیم متوجه شدیم که آنها ساختاری بسیار پیچیده برای حمل عاج ایجاد کرده اند. ما در مورد مقادیری صحبت می کنیم که در هر محموله حدود سه تن عاج وجود دارد. این چیزی نیست که شما بتوانید در یک چمدان جاسازی کنید و با هواپیما جابجا کنید."

این عاجها در کانتینرهایی حمل می شدند که برچسب کالاهای قانونی صادراتی و وارداتی را داشتند. " یک تجارت قانونی وجود داشت که از آن به عنوان سرپوش قاچاق استفاده شده است."

یانگر گفت که قیمت عمده فروشی 20 تن عاجی که اینترپل کشف کرد به 26 میلیون دلار بالغ می شد.
یانگر پیچیدگی این تجارت را توضیح داد: " کسی باید باید برود و این حیوانات را بکشد و همۀ آنها در یک محل نیستند بنابراین باید یک نقطۀ انبارسازی وجود داشته باشد. باید حمل محلی وجود داشته باشد. باید پنهان کاری وجود داشته باشد. باید قاچاق بین المللی وجود داشته باشد. باید یک شبکۀ توزیع در کشور مقصد وجود داشته باشد که مستلزم بردن آنها به کارخانه ها و کارگاهها و تبدیل آنها به چیزهایی است که توریستها دوست دارند بخرند."

مشکل جهانی

یانگر گفت که نقاط تمرکز قاچاق در سراسر دنیا پراکنده هستند، منجمله در روسیه و شرق اروپا، آمریکای مرکزی و جنوبی، جنوب آسیا آفریقا و اندونزی.

موسی نعیم، نویسندۀ کتاب غیرقانونی، که تحقیقی در مورد جرایم جهانی است، با این نظر موافق است. وی به America.gov گفت: "این تجارت در منطقۀ جغرافیایی خاصی متمرکز نیست و این رشد زیادی که در همۀ این تجارت دیده ایم بیش از اینکه نتیجۀ متخصصان کالاها باشد مدیون لجستیک است." وی افزود: "در مورد گونه های در معرض خطر، چه گیاهان و چه جانوران، مبداء آنها تقریباً مشخص است، ولی بازارها از طریق انواع متخصصان لجستیک، که لزوماً هم تخصصی در مورد آن کالا ندارند، با یکدیگر مرتبط هستند."

نعیم گفت که به دلیل "تبهکارانه شدن سیاست و سیاسی شدن جرم، "تبهکاران دارای نفوذ و قدرت بی سابقه ای هستند. در بسیاری از کشورها، تبهکارانی به سیاست نفوذ کرده اند که متخصص پرسودترین تجارتها هستند و یا در تجارتهای فعال هستند که درگیر انتقالات بین المللی می باشند."

یانگر گفت که همچنین، شبکه های تبهکار در خو گرفتن به تغییرات از بوروکراسی ای دولتی چالاکتر هستند.

یانگر و نعیم متفق القول بودند که فناوری های بهتر حمل و نقل و اینترنت از محرکهای مهم تجارت تبهکارانه هستند. نعیم به تارنمای مزایدۀ اینترنتی eBay اشاره کرد که به گفتۀ وی از آنجاییکه نظارت کافی بر اقلام فروخته شده در آن وجود ندارد، تجارت غیرقانونی عاج را تسهیل می کند.

صندوق بین المللی رفاه حیوانات (IFAW) در سال 2007 از eBay خواست که فروش عاج را ممنوع کند. برخی از وابستگان eBay در سراسر جهان به این درخواست عمل کردند و فروش عاج را به شدت کاهش دادند ولی eBay آمریکا این کار را نکرد. به گفتۀ IFAW، در سال گذشته فروش عاج در آمریکای شمالی بر روی تارنمای eBay به شدت افزایش داشته است.

اینترپل در سال دوم پروژۀ آزمایشی قاچاق حیات وحش است که توسط اهدا کنندگانی از ایالات متحده تامین مالی شده است. این سازمان تخمین می زند که حجم سالانۀ این تجارت بین 10 تا 20 میلیارد دلار باشد. بیشتر محصولات حیات وحش به صورت قانونی خرید و فروش می شوند و تعیین اندازۀ تجارت غیرقانونی کار مشکلی است. یانگر گفت که با استفاده از میزان ضبط به عنوان شاخص، " بهترین حدسی که می شود زد این است که قاچاق حدود 10 تا 15 درصد تجارت قانونی را تشکیل می دهد که ... ولی این تنها یک حدس مبتنی بر دانسته ها است."

تعداد مقامات مجری قانون که اختصاصاً بر روی تجارت حیات وحش کار می کنند به حدی کم است که سازمانهای غیردولتی باید خلاء حاصل را پر کنند. وی گقت "شما باید نرخ موفقیت را با توجه به منابع موجود برای این کار بسنجید" و افزود که بدون همکاری کشورها "این کار می تواند واقعاً مشکل باشد."

متن مصاحبه America.gov با یانگر در این پیوند در دسترس است.

با پيوندهای روبرو نشانه بگذاريد:     اين چيست؟