11 جون 2008

همگرائی غذا و سوخت، "فرصتی تاریخی"

دُر، از وزارت کشاورزی می گوید، زارعان، مخترعین و سرمایه گذاران می توانند از این فرصت استفاده کنند

نویسنده: لیا ترهیون
عضو هیئت تحریریه


توماس سی دُر، معاون توسعه روستائی در وزارت کشاورزی ایالات متحده به شرکت کنندگان در گفتگوی اینترنتی بین المللی در 10 ژوئن گفت که بحران موجود غذائی "فرصتی تاریخی برای تولید کنندگان محصولات کشاورزی و جوامع روستائی در جهان است."

تنش موجود ناشی از قیمت های رو به افزایش مواد غذائی و توسعه سوخت های جایگزین، مرحله ای گذار است، دُر گفت: "چالش اصلی عرضه هر دو کالا، غذا و سوخت، برای جهان رو به رشد و به نحوی پایدار است."

وی عوامل چندگانه مسبب افزایش قیمت های مواد غذائی را بر شمرد. او گفت: "هزینه های رو به افزایش انرژی، مستقیماً موجب افزایش قیمت مواد غذائی می شود،" و کاهش برداشت محصولات کشاورزی و محدودیت های فراراه صادرات مواد غذائی به افزایش قیمت ها دامن می زند. وی اظهار داشت، اگرچه تولید سوخت زیستی موجب افزایش تقاضا برای مواد غذائی می شود، ولی "هنگامی که به تمام عوامل دخیل در افزایش قیمتها توجه شود، مشخص می شود که سوخت زیستی عامل عمده آن نبوده است. وی افزود که برخی از بالاترین افزایش قیمت ها در برنج و گندم صورت گرفته است که از آنها در تولید سوخت زیستی استفاده نمی شود.

وی همچنین اظهار داشت که میزان صادرات ذرت ایالات متحده در حد بالائی قرار دارد و عرضه غلات آمریکائی از بازار صادرات حذف نشده است: "تمامی افزایش در تولید اتانول ایالات متحده از مصرف افزایش تولید ذرت حاصل شده است."

دُر، با تجربه 30 ساله هدایت شرکت کشاورزی خانوادگی، به خوبی از مسائل بازرگانی در محصولات کشاورزی آگاه است.

درگفتگوی اینترنتی، سوالاتی از بنگلادش، هندوستان و پاکستان مطرح شد.

در پاسخ به این مباحثه چالش برانگیز که بهبود وضعیت زندگی در دو کشور چین و هند عاملی در ایجاد بحران غذائی است، دُر گفت: "برعکس، من رشد به دست آمده در کشورهای هند و دیگر کشورهای در حال توسعه در جهان را تحسین می کنم." وی افزود امیدوارم تمام کشورها رشد کنند. "به سادگی، موضوع این است که ما باید منابع جدید مقرون به صرفه را تشخیص دهیم."

وی گفت: "درحقیقت داستان اقتصادهای روبه رشد در کشورهائی مانند هند و چین که به رشد های سریعی دست یافته اند، و استانداردهای زندگی میلیون ها نفر از مردم بهبود یافته است، موفقیت عظیمی به شمار می آید."

دُر بیان نمود: "این بزرگترین انفجار آزادی اقتصادی در تاریخ جهان است، اما تاثیرات آن شامل موضوعات دوران گذار می شود که ما باید آنها را مورد بررسی قرار دهیم."

به اعتقاد دُر، نوآوری یکی از اولیه ترین راه حل ها است. او گفت: "عصر سنگ به سر آمده است زیرا پیشرفت فن آوری گزینه های بهتری را در مقابل مردم قرار داده است."

"محققان بخش دولتی و خصوصی در ایالات متحده به سختی در حال کار بر روی هردو زمینه، بر روی انواع منابع انرژی جدید" و راه حل های انرژی های تجدید شونده و پاکیزه مانند انرژی حاصل از نیروی باد، انرژی حاصل از تبدیل ذباله، و انرژی حاصل از نیروهای خورشید، حرارتی و حرارت زمین و سوخت های زیستی هستند. بنا بر اظهار دُر، فرآیند پاکیزه تر تصفیه، باطری ها، و نسل جدید نیروگاه های هسته ای به کاهش میزان گازهای مضر گلخانه ای منجر می شود.

وی گفت: "بر روی تمامی این انرژی ها کار می شود. اینکه کدام یک از آنها در 30-20 سال آینده موفق می شوند، مهمترین سئوال است."

معلمی از جنوب هند پرسید: امروزه، چگونه قیمت رو به افزایش سوخت بر مالکیت وسیله نقلیه افراد اثر می گذارد.

دُر در پاسخ گفت: "روش جدید زندگی آمریکائی، که وابسته به اتومبیل و زندگی در حومه های دور از شهرها می باشد، بر اساس سوخت ارزان بنا شده است. با بالا رفتن قیمت بنزین، مردم شروع به استفاده از گزینه های دیگر می کنند." آمریکائی های در حال حاضر با سرعت به سوی اتومبیل های با صرفه اقتصادی و حمل و نقل عمومی رو آورده اند. وی آضافه نمود که " اما، شرایط هر کشوری منحصر به آن کشور است و من فکر نمی کنم که هند همان روش توسعه ای را که ایالات متحده 75-50 سال قبل در شرایط کاملاً متفاوتی در پیش گرفت، انتخاب نماید."

سئوالات دیگر از بنگالادش و پاکستان در مورد پروژه های خاص منطقه ای برای تامین بیشتر امنیت انرژی بود.

دُر ضمن تاکید بر قیمت های بالای جدید برای تولیدات کشاورزی در کشورهای در حال توسعه، افزود: "آمریکا باید فن آوری های کشاورزی و انرژی را در اختیار دیگر کشورها قرار دهد و همگی را به مشارکت در فرصت های جالبی که در حال پدید آمدن در هر دو زمینه مواد غذائی و سوخت است، تشویق نماید. در بسیاری از بخش های جهان قابلیت های فعال نشده وسیع کشاورزی وجود دارد." وی بر سرمایه گذاری برای مدرن نمودن زیر بنا های کشاورزی به منظور توسعه تولید تاکید نمود.

این کوشش ها شامل استفاده از منابع انرژی پایدارمانند انرژی زیستی از محصولات زراعی غیر غذائی و یا اتانول سلولزی می شود. وی گفت: "بر اساس استاندارد سوخت های تجدید پذیر در ایالات متحده تقریباً 60 درصد اتانول در ایالات متحده، تا سال 2020، باید از محصولات زراعی غیر غذائی تولید شود. "

وی افزود: "فن آوری های امیدوارکننده بسیاری در افق دیده می شود. نکته اساسی این است که سوخت جایگزین با چه قیمتی به بازار می آید، و باید از فن آوری متشکر بود که موجب گردیده قیمت این سوخت ها مرتباً کاهش یابد. تغییرات اجتناب ناپذیر است، ولی افراد، مشاغل، و کشورهائی که خود را با این تحولات همگام می سازند، از فرصت قابل توجهی برای رشد اقتصادی درازمدت و پایدار برخوردار خواهند بود."

دُر گفت: "هیچگاه نباید بر این حقیقت چشم پوشید که نبوغ انسان ها به صورت تاریخی موجب پیشرفت نوع بشر گشته است ودلیلی وجود ندارد که این امر ادامه نیابد."

به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.