25 سپتامبر 2008
جان مک کین، دید او نسبت به آینده
سنانور جان مک کین طی جلسۀ رسیدگی کمیسیون نیرو های مسلح سنا در سپتامبر2007 سئوالی مطرح می کند.
گزیده هایی از "سیاست خارجی آمریکا: از این جا به کجا خواهیم رفت"، بیاناتی خطاب به شورای امور جهان در لس آنجلس، 26 مارس 2008.
امروز رهبری معنایی متفاوت نسبت به سال های بعد از جنگ جهانی دوم دارد، زمانی که اروپا و سایر کشور های دموکرات دوران بازسازی بعد از ویرانی های جنگ را می گذراندند و ایالات متحده تنها ابر قدرت دموکرات بود. امروز ما تنها نیستیم. نظر جمعی و قدرتمند اتحادیۀ اروپا و کشور های بزرگ دیگرکه اگر بخواهم تنها از چند تایی نام ببرم، مانند هند و ژاپن، استرالیا و برزیل، آفریقای جنوبی و کرۀ جنوبی، ترکیه و اسراییل هم مطرح است. کشور های چین و روسیه هم هستند که قدرت آنها روز به افزیش است و از نفوذ زیادی در نظام بین المللی برخوردارند.
در چنین جهانی، که تقسیم همه نوع قدرت به طور گسترده و برابر صورت گرفته است، ایالات متحده نمی تواند تنها با تکیه به قدرت خود رهبری را به دست بگیرد. ما باید از لحاظ سیاسی، اقتصادی، و نظامی دارای توانمندی باشیم. اما باید دیگران را نیز به سوی خود جذب کنیم، و این کار را باید با نشان دادن محاسن آزادی و دموکراسی، دفاع از مقررات جامعۀ متمدن بین المللی، و ایجاد نهاد های بین المالی ضروری برای پیشبرد صلح و آزادی که مورد تکریم ماست، انجام داد. و مهمتر از هر چیز، این که رهبری در جهان امروز یعنی پذیرش مسئولیت هایمان به عنوان یک کشور بزرگ و به جا آوردن آنها.
***
این پیمان باید بر احترام و اعتماد متقابل استوار باشد. با یاد از سخنان بنیانگذاران در بیانیۀ استقلال، باید گفت، "ما برای افکار انسانی احترام قائلیم". قدرتمند بودن ما دلیل براین نیست که مجاز به انجام هر کاری درهر زمانی هستیم، یا این که برای موفقیت، ازهمۀ دانش و خردی که بایست برخورداریم. ما باید به نظرات متحدان دموکرات خود گوش فرادهیم و از خواست گروهی پیروی کنیم. زمانی که تشخیص می دهیم اقدامات بین المللی در زمینۀ نظامی، اقتصادی، یا دیپلماتیک ضرورت دارد، باید دوستانمان رامتقاعد کنیم. ولی ما نیز متقابلا ً باید به آن ها فرصت دهیم که ما را متقاعد کنند.
اگر می خواهیم دیگران به عنوان الگو ما را در نظر داشته باشند، ما بایدشهروند نمونه باشیم. رفتار ما در داخل کشور بر برداشتی که در خارج از ما می کنند مؤثر است. ما باید با تروریسم مبارزه کنیم و در عین حال، از حقوقی که در کشورمان نقش بنیادی دارند، به دفاع برخیزیم.
***
این چیزی است موسوم به شهروندی خوب بین المللی. ما باید پاسداران خوبی برای کرۀ زمین باشیم و برای پاسداری از خانۀ مشترکامان، با کشور های دیگر همداستان شویم. خطر گرم شدن کرۀ زمین، مرز نمی شناسد. ما به همراه سایر کشور های جهان، در سال های آینده باید درجهت کاهش از انتشار گاز های گلخانه ای اقدامات جدی در پیش بگیریم، در غیر این صورت، جهانی ویران تحویل نسل های بعد خواهیم داد.
***
ایالات متحده دست تنها در جنگ سرد پیروز نشد؛ اتحاد دو سوی آتلانتیک به همراه سایر شرکای ما در جهان، در این کار خطیر پیروز شد. پیوند های ما با اروپا، به لحاظ تاریخ، ارزش ها، و منافع، پیوند هایی منحصر به فرد است. همان طور که ما به حمایت از ناتو ادامه می دهیم، باید از ظهور اروپای متحد و قدرتمند هم استقبال کنیم. آیندۀ مناسبات میان دو سوی آتلانتیک در گروی رویارویی با چالش های قرن بیست و یکم در سراسر جهان است: ایجاد سیاست مشترک در مورد انرژی، ایجاد بازار مشترک در دو سوی آتلانتیک برای هر چه نزدیکتر کردن اقتصاد ، توجه به خطرات ناشی از انتقامجویی روسیه، و نهادینه کردن همکاری هایمان در مسائلی مانند تغییرات جوّی، کمک های خارجی، و پیشبرد دموکراسی.
***
در صورتی که در تشکیل یک اتحاد جهانی برای صلح و آزادی موفق شویم، و در صورتی که رهبری ما با احساس مسئولیت های بین المللی ما همراه باشد و بتوانیم راه رسیدن به آینده ای بهتر و امن تر برای انسان ها را نشان دهیم، من معتقدم که به عنوان یک کشور، می توانیم از منافع زیادی برخوردار شویم.
