29 سپتامبر 2008

اقتصاد همچنان موضوع اصلی در رقابت های انتخابات ریاست جمهوری است

کاندیداها به اصول و خط مشی حزب خود پایبند بوده، و برای غلبه بر بحران کنونی تلاش می کنند

الیزابت کلهر
Staff Writer

واشنگتن – بر طبق نتایج نظرسنجی ها، نگرانی رای دهندگان آمریکایی درباره مسایل اقتصادی، به نفع باراک اوباما، نامزد ریاست جمهوری از حزب دموکرات، است.

اعتقاد رای دهندگان به این موضوع که دموکرات ها بهترین گزینه برای حل و فصل مسایل داخلی بوده و همچنین این حقیقت که هنگام نامناسب بودن اوضاع، رای دهندگان به حزبی که قدرت را در اختیار دارد، رای نمی دهند، به نفع اوباما است.

در یک نظرسنجی که پیش از برگزاری مجامع ملی احزاب دموکرات و جمهوری خواه – و پیش از بحران مالی وال استریت – توسط واشنگتن پست و شبکه خبری ABC انجام شده بود، 50 درصد از رای دهندگان گفتند که در سر و سامان دادن به اقتصاد به اوباما بیش از مک کین اعتماد دارند؛ 39 درصد از رای دهندگان نیز گفتند که به مک کین اعتماد بیشتری دارند.

لری جاکوبز، یک کارشناس نظرسنجی در مرکز مطالعات سیاسی دانشگاه مینه سوتا، گفت گرچه ممکن است  رای دهندگان از جزییات بحران مالی آگاهی نداشته باشند، اما نگرش ها و الگوها در این زمینه ایفای نقش می کند.

جاکوبز گفت: "در زمینه مسایل مرتبط با امنیت ملی، جمهوری خواهان موقعیت بهتری دارند و از نظر رای دهندگان قدرتمندتر و قاطع تر هستند. اما در زمینه مسایل مرتبط با اقتصاد و رفاه اجتماعی، دموکرات ها جایگاه بهتری داشته و بر این موارد تاکید بیشتری دارند."

مک کین به دلیل آن که در 15 سپتامبر گفته بود "شالوده اقتصاد ما هنوز قدرتمند است"، مورد انتقاد قرار گرفت. اما  علی رغم آن که در دو فصل متناوب، تولید ناخالص داخلی (GDP) کشور کاهش یافته است، اقتصاد آمریکا هنوز در وضعیت رکود قرار ندارد.

دیوید کراس، از شرکت با مسئولیت محدود دورنمای بازار در کالیفرنیا، گفت برخی معتقدند که وضعیت کنونی اقتصاد رو به رکود است. "ما چنین چیزی را احساس نکرده ایم. اما تمامی مشتریان من [شرکت هایی که با مصرف کنندگان در ارتباط هستند] معتقدند که ما با یک رکود اقتصادی روبرو خواهیم شد."

او مشکلات موجود را این گونه ذکر کرد: ضعف در بخش مسکن، بهای بالای نفت، کاهش درآمد خانواده ها، سود پایین کمپانی ها، نرخ رشد پایین GDP، و یک سیستم مراقبت های پزشکی که با بازنشسته شدن نیروهایی که در زمان اوج میزان زاد و ولد به دنیا آمده بودند، با کمبود نیرو روبرو خواهد شد.

به اعتقاد کراس، هر دو کاندیدا در حال اتخاذ مواضعی مردمی تر هستند – به عنوان مثال، همدردی با کارگران بیکار شده در میشیگان و اوهایو.

به گفته کارن هالت، نویسنده چندین کتاب درباره ریاست جمهوری، این ایالت ها و سایر ایالت های غرب میانه "که نتیجه انتخابات در آنها مشخص نمی باشد"، دارای اهمیت هستند، زیرا آنها ایالت هایی قابل اطمینان به شمار می روند که دوران مشکل تری را نسبت به سایر ایالات طی می کنند.

نقش دولت

نگرش کلی این گونه است که دموکرات ها مالیات ها را افزایش داده و مشکلات را از طریق دخالت دولت حل  می کنند، و جمهوری خواهان مالیات ها را کاهش داده و راهکارهای مبتنی بر بازار را انتخاب می کنند.

این الگوهای کلیشه ای در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری 2008 به طور گسترده ای صدق می کند.

اوباما می خواهد مشکل آمریکاییانی را که بیمه پزشکی ندارند را با صرف هزینه سالانه 115 میلیارد دلار حل کند. (او می گوید که این هزینه را از طریق صرفه جویی در بخش های دیگر پوشش خواهد داد.) اوباما همچنین طرح هایی را برای بازسازی و توسعه زیرساخت های آمریکا پیشنهاد می دهد.

مک کین مسئولیت مراقبت های پزشکی را از دوش کارفرمایان برداشته و به هر شخص برای تامین هزینه مراقبت های پزشکی خود پول خواهد داد.

اوباما بسیاری از موارد کاهش مالیات را که در دولت بوش به تصویب رسیده است، در سال 2010 تمدید نخواهد کرد، اما سایر مالیات ها را کاهش خواهد داد. در حالی که مک کین روند کاهش مالیات ها در دولت بوش را گسترش داده و میزان مالیات کمپانی های تجاری را کاهش خواهد داد.

نتایج نظرسنجی های CBS و نیویورک تایمز و چندین نظرسنجی دیگر حاکی از آن است که درصد زیادی از رای دهندگان معتقدند که اوباما مالیات ها را افزایش خواهد داد، گرچه او می گوید مالیات ها را برای قشر خاصی از مردم کاهش می دهد. کارول دوهرتی از مرکز تحقیقات پو گفت: "قضاوت در این زمینه مشکل است." الگوی سنتی دموکرات ها "افزایش مالیات" بوده است، و مک کین نیز در مورد اوباما بر همین موضوع تاکید می کند.

بر طبق گزارش مرکز سیاست های مالیاتی که به هیچ یک از دو حزب وابستگی ندارد، برنامه های مالیاتی مک کین، درآمدهای مالیاتی دولت را بین سال های 2018-2009، 3.6 تریلیون دلار کاهش خواهد داد، و برنامه های مالیاتی اوباما موجب کاهش 2.7 تریلیون دلاری درآمدهای مالیاتی دولت خواهد شد. حتی با وجود این موضوع که کنگره اکنون در حال بررسی یک طرح کمکی به مبلغ 700 میلیارد دلار می باشد، کاندیداها همچنان درباره کاهش مالیات ها صحبت می کنند.

در یک مناظره بین کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری در 26 سپتامبر، جیم لرر، مجری برنامه، از کاندیداها خواست تا با وجود حقایق ناخوشایندی که در زمینۀ بودجه وجود دارد، در مورد برنامه های خود گفتگو کنند. پیش از ارایه طرح های کمکی انجمن وام های ملی فدرال (Fannie Mae)، بنیاد وام های رهنی داخلی فدرال (Freddie Mac)، و بیمه کننده AIG، میزان کسری بودجه فدرال از 161 میلیارد دلار در سال 2007 در حال افزایش به 407 میلیارد دلار در سال 2008 بود – یا در حال افزایش از 1 درصد تولید ناخالص داخلی به 3 درصد.

اوباما گفت که او می تواند جدول زمان بندی اجرای برنامه خود را به تعویق بیندازد و بودجه برنامه های انرژی جایگزین را تامین کرده و به جنگ عراق خاتمه دهد. مک کین قول داد که هزینه های اضافی دولت را متوقف کند، اما هیچ تاریخ مشخصی برای پایان دادن به جنگ، که هزینه آن تا کنون بالغ بر 600 میلیارد دلار شده است، تعیین نکرد.

بازگشت به واقعیات

کارشناسان می گویند که ممکن است در بیان این مطلب که هر شخصی در دولت می تواند کارهای زیادی در زمینه اقتصاد انجام دهد، اغراق شده باشد. هالت گفت: "من معمولا در انتخابات ریاست جمهوری ناامید می شوم؛ چگونه هر دو کاندیدا نقاط ضعف یک دیگر را شناسایی می کنند، می گویند که تغییر ایجاد خواهند کرد، و تنها خود آنها می توانند مشکلات را حل کنند." رییس جمهور آینده برای انجام هر کاری نیاز به حمایت کنگره خواهد داشت.

معمولا روسای جمهور پس از انتخاب شدن، برنامه هایی را که طی مبارزات انتخاباتی خود وعده داده بودند، اجرا نکرده اند. بیل کلینتون در مبارزات انتخاباتی خود بر انجام اصلاحات در زمینۀ مراقبت های پزشکی تاکید می کرد. اما پس از انتخاب شدن و مشخص شدن این موضوع که کنگره از برنامه های اصلاحات او حمایت نمی کند، او توجه خود را بر کاهش کسری بودجه متمرکز کرد – کسری بودجه باقیمانده از دولت های پیش از کلینتون بالغ بر 3 درصد تولید ناخالص داخلی بود – و برای امضای توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی را تلاش کرد.

اگر همان گونه که انتظار می رود، دموکرات ها در انتخابات جدید کنگره اکثریتی بیش از سال 2006 به دست آورند، کنگره به تصویب قوانینی برای کنترل بیشتر در زمینۀ ارایه وام تمایل خواهد داشت. مک کین که به دلیل مخالفت های جدی خود با کنترل بخش خصوصی توسط دولت شهرت دارد، در صورت انتخاب شدن باید با این سیاست های کنگره همراهی کند.

اوباما در صورت انتخاب شدن باید مانند کلینتون برخی از برنامه های خود را کنار بگذارد. او هم اکنون مواضع خود در مورد حفاری های نفتی در سواحل را نرم تر کرده است – داگلاس هولتز- ایکین، مشاور مک کین، به اوباما لقب "متخصص جلوگیری از رشد منابع انرژی" را داده است – و بر توسعه کندتر انرژی های جایگزین تاکید کرده است.

تاکید کاندیداها در مبارزات انتخاباتی خود بر مسایل اقتصادی، صرفا متوجه اقتصاد داخلی آمریکا نمی باشد. هولتز- ایکین گفت از هر 5 شغل در ایالات متحده، یک شغل مربوط به فعالیت های تجاری است، و "مک کین تاکید و توجه بسیار زیادی بر تجارت دارد."

بحران مالی کنونی تاکیدی بر این موضوع است که روابط بین المللی بسیار فراتر از تجارت می باشد. جارد برنشتاین، یکی از مشاوران اوباما از موسسه سیاست های اقتصادی، گفت اوباما معتقد است که برای تنظیم قوانین و مقررات مالی باید با کشورهای دیگر مذاکره نمود. هر دو کاندیدا معتقدند که بازسازی جایگاه ایالات متحده در بازارهای سرمایه جهانی یک اولویت مهم به شمار می رود.

یک سال پیش هیچ کس پیش بینی نمی کرد که در انتخابات سال 2008، جنگ عراق تحت الشعاع مشکلات اقتصادی قرار گیرد. اکنون این پرسش مطرح است که آیا مسایل اقتصادی همچنان در روز انتخابات مهم ترین اولویت رای دهندگان باقی خواهد ماند؟

جاکوبز گفت اهمیت مشکلات اقتصادی ممکن است کاهش پیدا کند. او گفت: "این مبارزه انتخاباتی همچنان ادامه دارد و مسایل بسیار زیاد دیگری پیش خواهد آمد."