23 سپتامبر 2008
تفاوت های ناچیز در سیاست های خاورمیانه ای دموکرات ها و جمهوریخواهان
هر دو حزب از اسراییل، و تاسیس کشور مستقل فلسطین حمایت می کنند
واشنگتن – در انتخابات ریاست جمهوری که طی آن نامزدها می کوشند تا با ادعای این که تغییرات بیشتری را در واشنگتن ایجاد خواهند کرد از یکدیگر پیشی بگیرند، نقاط اشتراک بین نحوۀ برخورد جان مک کین و باراک اباما با خاورمیانه از نقاط اختلاف بیشتر است. این دیدگاه ها با بسیاری از سیاست های دولت بوش مطابقت دارند.
مواضع دو ستاد انتخاباتی در مورد مناقشات اسراییل با فلسطینیان و اسراییل با اعراب، و استفاده از تحریم های اقتصادی برای متوقف کردن گسترش تسلیحات اتمی توسط ایران، بسیار شبیه یکدیگر است. یکی از نقاط اختلاف، در مورد عراق است که اباما وعده داده تا طی 16 ماه سربازان ایالات متحده را از آن کشور خارج کند، در حالی که مک کین بر خلاف اباما، خواستار آن است که خروج نیروهای نظامی نه بر اساس یک جدول زمانی تعیین شده توسط رهبران غیرنظامی، بلکه بر اساس توصیه های فرماندهان نظامی ایالات متحده صورت پذیرد.
هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه در مجمع های ملی خود در سال 2008، بر اتحاد و وجود "رابطه منحصر به فرد" بین اسراییل و ایالات متحده تاکید کردند. آنها متعهد شدند که استمرار "برتری کیفی" اسراییل را بر دشمنان خود در زمینه نظامی تضمین و از این موضوع که بیت المقدس به عنوان پایتخت اسراییل و یک شهر تقسیم نشده تحت حاکمیت اسراییل باقی بماند، حمایت کنند. هر دو حزب همچنین خواستار ادامه انزوای جنبش فلسطینی حماس تا زمانی که این جنبش تروریسم را نفی کند و موجودیت اسراییل را به رسمیت بشناسد، شدند.
خود اباما نیز در 4 ژوئن به کمیسیون روابط عمومی آمریکا و اسراییل (AIPAC) گفت "صرف نظر از احزاب، آمریکاییان به صورتی جدی در زمینه تعهد ما نسبت به امنیت اسراییل، متحد هستند."
هر دو دولت مک کین و اباما از راه حل مبتنی بر مذاکره برای مناقشه اسراییل و فلسطینیان که به تاسیس یک کشور مستقل فلسطین منجر شود، حمایت می کنند. دموکرات ها همچنین هشدار می دهند که بازگشت به خط ترک مخاصمۀ 1949 که اسراییل را از کرانه غربی جدا می کرد، "غیرواقع گرایانه" می باشد، و معتقدند که آوارگان فلسطینی به جای آنکه به مناطقی داخل مرزهای اسراییل بازگردند، باید در کشور فلسطین اسکان یابند.
جمهوریخواهان می گویند برای آنکه تاسیس یک کشور فلسطین جنبه ای واقع گرایانه به خود بگیرد، "مردم فلسطین باید از رهبرانی حمایت کنند که تروریسم را نفی می کنند و به نهادها و اصول دموکراسی و حاکمیت قانون احترام می گذارند."
اکثر آمریکاییان از اسراییل حمایت می کنند
مدافعان تاسیس یک کشور مستقل فلسطین احتمالاً از برخی عناصر ترکیب دهندۀ اصول ومبانی عقیدتی هر دو حزب، و همچنین حذف هرکونه اظهار نظری نسبت به مسائل مورد اختلاف اسراییل و ایالات متحده، مانند ایجاد یا توسعه مهاجرنشین های اسراییلی در کرانه غربی، ناامید خواهند شد.
جاش بلاک، یک سخنگوی AIPAC، که در مورد مسایل مرتبط با روابط دوجانبه به رهبران ایالات متحده نظر مشورتی می دهد، می گوید که مواضع دو حزب نشان دهنده این موضوع است که 70 تا 80 درصد از آمریکاییان "خود را حامی اسراییل معرفی می کنند"، و تعداد بیشتری از آمریکاییان "اسراییل را متحد نزدیک ایالات متحده، بیش از هر کشور دیگری در دنیا به غیر از کانادا و انگلستان، می دانند."
بلاک به America.gov. گفت، آمریکاییان برای ارزیابی نامزدها "از موضوع طرفداری از اسراییل به عنوان معیاری برای دریافت این نکته که آیا دیدگاه نامزدها نسبت به جهان و دوستان ما در نقاط مختلف جهان، با دیدگاه آنها سازگاراست استفاده می کنند."
بنا به گفتۀ اباما و مک کین هر دو "بارها" به اسراییل سفر کرده اند، و درک بسیار خوبی از نگرانی های اسراییل دارند.
"آنها با رهبران اسراییل آشنا شده و دیدار کرده اند و این موضوعی مهم برای درک این مسایل به شمار می رود. اما مهم تر از این دیدارها، مواضعی است که کاندیداها اتخاذ کرده اند."
مسایل اقتصادی، مهم ترین مشغله ذهنی آمریکاییان عرب تبار
جیمز زاگبی، موسس و مدیر موسسه آمریکاییان عرب تبار، که تحقیقاتی در زمینه سیاست و سیاستگذاری را برای این جامعه انجام می دهد، گفت از سوی دیگر، جامعه آمریکاییان عرب تبار، بخشی از رای دهندگان ایالات متحده که به احتمال زیاد خواستار حمایت بیشتری از فلسطینیان هستند، عموماً این مناقشات را در اولویت پایین تری نسبت به وضع نامناسب اقتصاد ایالات متحده در زمان انتخابات سال 2008 قرار می دهند.
زاگبی به America.gov. گفت در یک جلسه رای دهندگان آمریکایی عرب تبار در میشیگان که به تازگی برگزار شده بود، تغییر موضوع بحث از اقتصاد به سایر مسایل، شامل موضوع خاورمیانه، بسیار مشکل بود. او گفت علیرغم این حقیقت که حضور نظامی آمریکا در عراق، جنگ بین اسراییل و لبنان در سال 2006، و ادامه درگیری ها بین اسراییل و فلسطینیان برای رای دهندگان آمریکایی عرب تبار "بسیار ناراحت کننده" است، مسایل اقتصادی برای آنها در اولویت قرار دارد.
او گفت، بیکاری و افزایش مشکلات پیش روی صاحبان کسب و کارهای کوچک، مسایل دیگر را تحت الشعاع قرار داده و وضعیت اقتصادی سبب شده است تا بسیاری از رای دهندگان طبقه متوسط، شامل نسل اول آمریکاییانی که از خاورمیانه مهاجرت کرده اند، "فکر کنند که زندگی فرزندان آنها به خوبی زندگی خود آنها نخواهد بود."
زاگبی گفت: "آیا آنها از مواضع دو حزب رضایت داشتند؟ آنهایی که این مواضع را مطالعه کرده اند، و باید بگویم که تعداد آنها زیاد نیست، راضی نیستند... اما در مجموع، من فکر نمی کنم که این موضوع در بحث های کنونی دارای اهمیت باشد."
اتفاق نظر ستادهای انتخاباتی در مورد تحریم ایران، و اختلاف آنها در زمینه گفتگوی مستقیم
مک کین و اباما درباره اینکه آیا ایالات متحده باید وارد گفتگوی مستقیم با رهبران ایران شود یا نه، با یکدیگر اختلاف نظر دارند، اما هر دو تاکید کرده اند که فشارها را، خصوصاً از طریق تحریم های اقتصادی، بر ایران افزایش خواهند داد تا مانع دستیابی این کشور به تسلیحات اتمی شوند.
موضع حزب دموکرات بر "تحریم های شدیدتر، اصولی تر و قدرتمندتر و دیپلماسی مستقیم در سطوح بالا بدون هیچ پیش شرطی" استوار است. جمهوریخواهان از "تحریم های سخت تر" علیه ایران و شرکای تجاری این کشور حمایت می کنند، اما "مخالف مذاکره بدون پیش شرط و در سطح ریاست جمهوری با رژیم ایران، تا زمانی که این رژیم گامهایی برای اصلاح رفتار خود نکرده" هستند. پایان دادن به حمایت از تروریسم و متوقف کردن غنی سازی اورانیوم بویژه از جملۀ این گام هاست..
هر دو حزب همچنین متعهد شده اند که "تمامی گزینه ها را بر روی میز نگاه دارند"، و این عموماً بدین معناست که در صورت شکست تلاش های دیپلماتیک، امکان استفاده از نیروهای نظامی وجود خواهد داشت.
با توجه به اینکه سیاست خارجی موضوع بحث اولین جلسه مناظره بین مک کین و اباما که قرار است در 26 سپتامبر برگزار شود، خواهد بود، دو نامزد انتخاباتی فرصت خواهند داشت تا سیاست های خود در زمینه خاورمیانه و سایر مناطق را از یکدیگر متمایزکنند.
اما در کل، به نظر نمی رسد که شعار "تغییر" در انتخابات 2008، قابل تسری به سیاست خارجی ایالات متحده در قبال خاورمیانه، باشد.
