We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
05 سپتامبر 2008
در باره این شماره
احتمالاً بیش از 100 میلیون رای دهنده آرای خود را در انتخابات سراسری 4 نوامبر ایالات متحده به صندوق ها خواهند ریخت. اما فقط 538 زن ومرد رئیس جمهور بعدی ایالات متحده را انتخاب خواهند کرد، و این انتخابات در 50 پایتخت ایالات و نیز در پایتخت، واشنگتن دی سی، در 15 دسامبر صورت خواهد گرفت.
این سیستم انتخابات غیر مستقیم، که به هیئت های نمایندگی معروف است، به وسیله بنیانگذاران قانون اساسی در سال 1787 برقرار گشت که، برای آمریکائی ها و غیر آمریکائی ها به یکسان معما گونه است. این سیستم منعکس کننده سیستم حکومت فدرال در تخصیص قدرت، به دولت ملی، مردم و همچنین ایالت ها است.
همانگونه که جان سی فورتیه[i]، نویسنده کتاب تحت عنوان "پس از رای مردم" در این شماره از روزنامه اینترنتی ای ژورنال یو اس ای[ii] می نویسد، سیستم هیئت های گزینش ریاست جمهوری نیازمند یک نامزد ریاست جمهوری است که بتواند در سطح ملی مورد قبول باشد که در مناطق مختلف نیز دارای جاذبه باشد: "یکی از نتایج سیستم هیئت نمایندگی گزینش ریاست جمهوری اینست که رقابت را برای حزب سوم، فراکسیون های منطقه ای و یا به دست آوردن ریاست جمهوری برای افراد کمتر شناخته شده، مشکل می سازد."
انتخاب کنندگان ریاست جمهوری تقریباً همواره به همانگونه در ماه دسامبر رای می دهند که مردم در ماه نوامبر رای داده اند. برندگان هیئت نمایندگی تقریباً همواره آرای سراسری مورد قبول عامه را به دست آورده اند. اما از آنجائیکه تمام ایالات به استثنای دو ایالت برندگان هیئت های نمایندگی دارای اختیار تام هستند، گاهی اوقات ممکن است از نامزد دیگری، حمایت کنند، آن چنانکه در سال 2000 اتفاق افتاد.
دیوید مارک[iii]، خبرنگار سیاسی، بازی های راهبردی را که به دنبال سیستم انتخاب هیئت نایندگی رخ می دهد توصیف می کند. نامزد های ریاست جمهوری در مبارزات انتخاباتی خود توجه کمی به ایالت های کاملاً حامی دموکرات و جمهوری خواه دارند. در عوض، آنها تمرکز و منابع محدود خود را بر تعداد نسبتاً کمی از ایالت ها که آرای آنها بین دو حزب تقسیم شده است -- مانند فلوریدا و اوهایو نمونه های معروفی هستد—که نتیجه انتخابات را تعیین می کنند، قرار می دهند.
بسیاری از آمریکائی ها خواستار تغییر سیستم انتخاب ریاست جمهوری به انتخابات مستقیم بر اساس رای مردم هستند. اما چنین تغییری در چشم انداز نیست. اضافه نمودن متمم به قانون اساسی مستلزم وجود تمایل سیاسی قوی است. در 220 سال گذشته تنها 27 متمم قانون اساسی تصویب شده است. و چنین تغییری با مقاومت حامیان سیستم دو حزبی و حامیان سیستم حکومتی فدرال، در ایالت های کوچک مواجه خواهد شد که تعداد نمایندگان آنها در هیئت های نمایندگی متناسب با کوچک بودن ایالت نیست.
هرچه که است، حد اقل سیستم هیئت نمایندگی دارای قاطعیت است. مجلس نمایندگان در مورد دو انتخابات ریاست جمهوری مجبور به تصمیم گیری شد، زیرا هیچ یک از نامزدها اکثریت آرای هیئت های نمایندگی را به دست نیاورده بود، و آخرین مورد آن در سال 1824 اتفاق افتاد.
ما امیدوارم که این شماره از مجله اینترنتی ای ژورنال یو اس آ، به بهبود معلومات شما در باره دلایل تاریخی ایجاد سیستم هیئت نمایندگی انتخاب ریاست جمهوری و چگونگی عملکرد آن کمک نماید.
