29 سپتامبر 2008
احزاب سیاسی شمار رو به افزایش رای دهنده زن دارند ولی عده کمی از زنان در سمت های اجرایی قرار می گیرند
در کمیته های اقدام سیاسی ، زنان بیشتری انتخاب می شوند
واشنگتن – اگر مجامع اخیر احزاب را مدنظر قرار دهیم ، امروزه دموکرات ها و جمهوریخواهان قویاً به نقش زنان در سیاست آمریکا و اهمیت رای آنان اذعان دارند. با این وجود شمار زنان در سمت های اداری و اجرایی همچنان اندک است.
اکنون بیش از هر زمان دیگری در گذشته زنان صاحب مناصب دولتی هستند، درهر دو مجلس کنگره مشغول به کار هستند، و سمت های مهم در سطح محلی و ایالتی منجمله فرمانداری ایالت را اشغال کرده اند.
16 تن از 100 سناتور ایالات متحده و 71 نفر از 435 عضو مجلس نمایندگان این کشور زن هستند. طبق آمار مرکز زنان آمریکایی و سیاست در دانشگاه راتجرز، 8 نفر از 50 فرماندار ایالات هم زن هستند و نسبت زنان در مجالس قانونگذاری ایالتی 23.7 درصد است.
بسیاری از برندگان انتخاباتی موفقیتشان را مدیون کمیته های فعالیت سیاسی زنان (PACs)(1) هستند. این کمیته ها به کاندیداهای زن در مبارزات انتخاباتی کمک می کنند و برای آنها بودجه فراهم می آورند. پرنفوذترین کمیته های فعالیت سیاسی زنان، طرفدار حق سقط جنین هستند و از کاندیداهایی پشتیابی می کنند که از حق و انتخاب زنان در مورد سقط جنین حمایت می کنند. گروه دموکرات "لیست اِمیلی" و همتای جمهوریخواه آن "گروه "لیست آرزوها"از این گونه گروه ها هستند. گروه جمهوریخواه "لیست سوزان بی آنتونی"، که به نام یک طرفدار حق رای زنان تجدد طلب قرن نوزدهم نامیده شده است، و گروه دموکرات "برای زندگی امریکا"، کمیته هایی هستند که از کاندیداهای ضد سقط جنین و " طرفدار – زندگی " حمایت مالی می کنند.
باربارا پالمر از موسسه زنان در سیاست دانشگاه آمریکن گفت که کمیته های فعالیت سیاسی زنان تاثیر عظیمی داشته اند.
او به America.gov گفت: "طبق محاسبه دقیق، ضمن چند دور انتخابات گذشته ، کاندیداهای زن حداقل به طور متوسط بیش از همتایان مرد خود بودجه تامین کرده اند، بنابراین مسلماً در این مورد فاصله میان دو جنس را از بین برده ایم و این نتیجه فعالیت کمیته های فعالیت زنان است.
اکنون برای دومین بار در تاریخ آمریکا یک زن نامزد معاونت ریاست جمهوری یک حزب سیاسی بزرگ ایالات متحده است. انتخاب سارا پیلین توسط جان مک کین، اولین بار در فهرست نامزدهای انتخاباتی حزب جمهوریخواه است که یک زن را برای احراز سمت معاونت ریاست جمهور نامزد کرده اند در انتخابات سال 1984خانم جرا لدین فرارو در سمت معاون والترموندیل در انتخابات شرکت کرد.
زنان از هردو حزب که لزوماً با سیاست های پیلین هم موافق نبوده اند انتخاب یک زن توسط مک کین برای معاونت ریاست جمهوری را تحسین کرده اند .
جنیفر لالس، پروفسور علوم سیاسی در دانشگاه براون ، کاندیدای سابق برای کنگره رودآیلند و یکی از نویسندگان یک تحقیق موسسه بروکینز به نام "چرا زنان هنوز نامزد انتخابات مناصب دولتی نمی شوند؟ " است.
لالس به America.gov گفت که تحقیق او که درباره موانعی که زنان در سیاست با آن روبرو هستند،" او را متوجه کرد که "زنانی که می دانند آن موانع وجود دارند، باید خود مشتاق رفع آنها باشند." بنابراین در سال 2006 لالس در 31 سالگی به مبارزه انتخاباتی با جیمز لانگوین عضو 3 دوره متوالی کنگره در منطقه رودآیلند پرداخت، زیرا به گفته لالس: "او با نظرات و عقاید کسانی که به او رای داده بودند و با من درباره موضوعات مهم هیچگونه هماهنگی نداشت ."
لالس برنده نشد ولی 40 درصد آراء را بدست آورد . او گفت: " نتیجه می توانست بهتر باشد."
او گفت: معیارهای دانشگاهی برای تشخیص تعصب یا نقش جنسیت در انتخابات لزوماً با انواع اتفاقاتی که روزانه در مسیر انتخابات روی می دهند یکسان نیستند. وقتی زنان در انتخابات دولتی شرکت می کنند به خوبی همتایان مرد خود پیش می روند. ولی این مطلب به هیچ وجه مشخص نمی کند که عرصه رقابت ها برای زنان یا تجارت آنها قابل مقایسه با مورد مردان باشد.
او گفت با "تعصب جنسیتی آشکار" مواجه نشد ولی رسانه ها برچسب هایی را به او می زدند که به رقیبش نمی زدند.
او گفت : کمیته های فعالیت سیاسی زنان نقشی موثر در فراهم کردن حمایت و زیر بنا برای زنانی که تصمیم به نامزد شدن درانتخابات دولتی گرفته اند و دست به رقابت های انتخاباتی سختی زده اند، داشته اند. یازده سازمان از اوحمایت کرده بودند ولی گروه "لیست اِمیلی" احتمالاً به خاطر بودجه ناچیز خود از او حمایت نکرد.
لالس گفت: "من فکر می کنم این سازمان ها به طور سنتی در رقابت هایی شرکت می کنند که که فکر می کنند به احتمال بیشتر برنده خواهند شد ولی این اقدام، مسلماً اگر بخواهیم شمار زنان در کنگره را افزایش دهیم، جای انتقاد دارد."
اکنون سازمان های غیرحزبی جدیدی پدیدار شده اند که خود را به موضوع بحث برانگیز سقط جنین محدود نمی کنند: گروه "پروژه کاخ سفید " و "کمیته های فعالیت سیاسی زنان زیر چهل سال" از آن جمله اند.
لالس گفت : "من فکر می کنم تعداد موارد و موضوعات حساس و مهم افزایش یافته است."
او افزود: "کمیته های فعالیت سیاسی حوزه عمل خود را گسترش می دهند و سعی دارند زنان بیشتری را وارد ماجرا کنند و این در نهایت به زنان امکان می دهد که به عناصر گزینش گر دسترسی پیدا کنند، عناصری که سرانجام آنها را برای نامزد شدن در انتخابات به کار می گیرند."
کمیته های فعالیت سیاسی زنان اکنون به زنان درباره نحوه نامزد شدن برای سمت های انتخاباتی آموزش می دهند. لالس دریافت که اعتماد به نفس پایین، عدم استخدام توسط عناصر گزینش گر قدرتمند احزاب، مزاحمت برای حریم شخصی و زندگی خانوادگی بازدارنده های اصلی زنان هستند.
حضور بالای زنان در کنوانسیون های سیاسی ممکن است شماراندک آنها را که سر کار هستند غلط جلوه دهد ولی لالس بر این عقیده است که "به خاطر حضور این زنان ، کاندیداهای مرد باید به حضور آنها واکنش نشان دهند و باید به خواسته های رای دهندگان زن نیز واکنش نشان دهند، و این به خودی خود برای سیاست در راستای نمایندگی علایق زنان امر مطلوبی است."
پالمر می افزاید: "وقتی زنان بیشتری وارد عرصه مناصب سیاسی شوند آنها لزوماً متفاوت از همتایان مردشان رای نخواهند داد ولی آنها برنامه کار خود را تغییر خواهند داد . آنها مسائلی را مطرح می کنند که مردان لزوماً با آن مخالف نیستند بلکه فقط برایشان اولویت قائل نیستند."
1. Women’s political action committees (PACs)
