05 سپتامبر 2008

یک روز در زندگی یکی از اعضای هیئت انتخاباتی

 
تیمتی ویلارد، یک روز خود را به عنوان انتخاب کننده رییس جمهوری در کنگره ایالت دلاور در دُوِر صرف کرد.

نویسنده: بروس اودیسی

 

یک روز در ماه دسامبر سال 2004، تیموتی گ. ویلارد چند ساعتی از دفتر وکالت خود در جورج تاون، دلاور مرخصی گرفت و برای شرکت در رأی گیری برای ریاست جمهور ایالات متحده، به دوور، مرکز ایالت سفر کرد.

شاید خیلی از مردم فکر می کردند که شهروندان دلاور ماه ها قبل به رییس جمهور رأی داده اند، اما آن ها در واقع به سه تن از اعضای هیئت انتخاباتی رأی داده بودند که آن ها نیز به نوبۀ خود، قبلا ً در هیئت انتخاباتی متعهد به رأی دادن به جورج دبلیو بوش از حزب جمهوریخواه، یا جان کری از حزب دموکرات، شده بودند. 

ویلارد یکی از طرفداران پرو پا قرص حزب دموکرات بود، او قبلا ً رییس حزب در ناحیه بوده است که در کنوانسیون سال 2000 حزب دموکرات و برنامۀ سیاسی حزب در ایالت شرکت داشته است.

دلاور، یکی از کوچکترین ایالات اتحادیه، در سال 2004 فقط دارای سه رأی در هیئت انتخاباتی بود.(کالیفرنیا، بزرگترین ایالت، دارای 55 رأی بود.) دلاور برحسب تصادف دارای سه ناحیه هم هست، و به همین جهت، رییس حزب دموکرات این ایالت، از هر ناحیه یک تن را برای عضویت در هیئت امتخاباتی برگزید تا در صورتی که کری در انتخابات مردمی پیروز شد، در هیئت انتخاباتی به او رأی بدهند، یکی از این افراد ویلارد است که نمایندۀ ناحیۀ ساسکس می باشد.

 

یک روز در دوور

بزرگنمائی عکس
جان کری نامزد ریاست جمهوری حزب دموکرات (راست) در ایالت دلاور برد ولی از نظر آرای عمومی و آرای هیئت انتخاب کننده رییس جمهوری به بوش باخت

کری در ایالت دلاور و با آوردن 53 درصد از آرای مردمی برنده شد. درواقع از سال 1988 تا به حال، کاندیدا های حزب دموکرات برندۀ همۀ دوره های انتخابات ریاست جمهوری در این ایالت بوده اند. به همین جهت ویلارد برای رأی دادن در هیئت انتخاباتی ایالت دلاور در روز 13 دسامبر و مطابق با اولین دوشنبۀ بعد از دومین چهارشنبه در ماه دسامبر، به آن شهر سفر کرد؛ همان طور که در قانون اساسی برای همۀ ایالات و واشنگتن  دی سی ، پایتخت کشور معین گردیده است.

در ساعت 10 صبح، ویلارد و دو همکار او در سالن پرزرق و برق مجلس نمایندگان دلاور حضور پیدا کردند، یکی از میان خود را به عنوان رییس انتخاب، و بعد به انجام وظایف خود مشغول شدند.

نتایج رسمی انتخابات ماه نوامبر، ازسوی دایرۀ انتخابات ایالت به آن ها تسلیم شد و آن ها با امضای یک سلسله مدارک، نتایج انتخابات را تأیید کردند: سه رأی هیئت انتخاباتی برای کری، به عنوان رییس جمهور، و سه رأی هم برای جان ادواردز، به عنوان مقام معاونت او. آن ها مدارک مربوطه را برای وزیر امور ایالت دلاور فرستادند تا به مرکز ملی اسناد در واشنگتن ارسال شود. چند هفته بعد، کنگرۀ آمریکا به شمارش آرای مربوط به انتخابات رییس جمهور و معاون او پرداخت، که رأی ویلارد هم در میان آن آرا بود. اما همان طور که همه از قبل می دانستند، بوش با کسب 286 رأی در برابر 252 رأی ، بر کری پیروز شد.

 

وظایف تشریفاتی

هیئت انتخاباتی رییس جمهور از قدرت مستقلی که بینانگذاران جمهوری در زمان تدوین قانون اساسی در سال 1787 تصور کرده بودند، برخوردار نیست . در سال 1796، احزاب نوظهور سیاسی عملکرد هیئت انتخاباتی را تغییر دادند.

برای ویلارد، این کار جنبۀ تشریفاتی داشت. او احتمالا ً فکرش را هم نمی کرد که به کسی به غیر از کری بتواند رأی دهد. در واقع، طبق قوانین ایالت دلاور، او مجاز به رأی دادن به فرد دیگری نبود. (کسی نمی داند که این قانون به لحاظ چارچوب قوانین اساسی ضمانت اجرایی دارد یا خیر، اما وجود اعضای به اصطلاح بی وجدان هیئت انتخاباتی، در طول تاریخ بسیار نادر بوده اند.)

ویلارد گفت، این رویداد چندان هم مورد توجه رسانه ها و مطبوعات قرار نگرفت. من به یاد دارم که در مجلس نمایندگان بودم و تالار حتا پر نشده بود.

با این حال، او به انجام وظیفۀ دولتی خود افتخار می کرد. او گفت، مشارکت در فرایندی که من معتقدهستم خیلی از مردم هنوز با طرز کار آن به اندازۀ کافی آشنایی ندارند، افتخار بزرگی بود.

او همین طور اظهار داشت که آمریکایی ها باید به دنبال سیستم های تازه ای برای فرایند انتخابات ریاست جمهوری باشند، سیستمی که به انتخاب فردی که در سطح کشور از آرای مردمی کمتری برخوردار است، مبادرت نکند، چنان که تا به حال در مورد هیئت انتخاباتی این اتفاق افتاده است.

ویلارد گفت، من فکر می کنم ما باید در پی یافتن راه هایی باشیم که ساده تر و قابل فهم تر باشد. منظورم این است که ... درست نیست مردم متوجه فرایند انتخابات نشوند و یا دربارۀ آن شک کنند و به آن بدبین باشند.

با پيوندهای روبرو نشانه بگذاريد:     اين چيست؟