30 اکتبر 2008
نامزدهای ریاست جمهوری و رأی دهندگان همچنان بر مسئلۀ اقتصاد تاکید می کنند
در آخرین روزهای مبارزه انتخاباتی، نطق های اقتصادی ستادهای انتخاباتی هر دو طرف تشدید می شود
واشنگتن – اکثر آمریکایی ها با اعتقاد به این که موضوع مهم برای آنها، آیندۀ اقتصاد ایالات متحده و مالیات است، آرای خود را برای انتخاب رییس جمهور جدید به صندوق خواهند ریخت. اما نطق هایی که در روزهای آخر مبارزات انتخاباتی رواج دارد، ممکن است که به جای راهنمایی رأی دهندگان، آنها را گیج کند.
به نظر می رسد که با خاتمه رقابت بین جان مک کین جمهوری خواه و باراک اوبامای دموکرات، این دو نامزد ریاست جمهوری، آگهی های تبلیغاتی و حامیان آنها در حال صرف زمان بیشتری برای انتقاد از طرف مقابل هستند تا ترویج طرح های اقتصادی خودشان. هر ستاد انتخاباتی ادعا می کند که طرف مقابل تلاش می کند تا عدالت و رویای آمریکایی یک طبقه متوسط موفق و قوی را از بین ببرد.
مناظره مالیاتی با توجه به این که اوباما استدلال می کند که بر اساس طرح وی تنها مالیات دهندگانی که بیش از 250.000 دلار درآمد خالص دارند، شاهد افزایش مالیات خواهند بود، بر محور خطوط طبقاتی بوده است. ستاد انتخاباتی اوباما ادعا می کند که مک کین کسی است که می خواهد مجموعه ای از کاهش های مالیاتی طراحی شده توسط پرزیدنت بوش را که بیشتر مایل به کمک به افراد ثروتمند و در جهت منافع کسب و کارهای بزرگ است، گسترش دهد.
مالیات بر درآمدهای شخصی و تجاری در ایالات متحده بر اساس درآمد خالص که مجموع مبلغ دریافتی پس از کسر کسوراتی که دولت تصویب کرده است، می باشد. شاخص های متفاوتی از میزان کسب مالیات درجه بندی شده ای برای اشخاص و کسب و کارها وجود دارد که بر اساس آن میزان مربوطه با افزایش سطح حقوق به صورت پله ای افزایش می یابد. بالاترین میزان برای اشخاص، 35 درصد است در حالی که بالاترین میزان برای کسب و کارها 39 درصد است اگرچه بالاترین میزان مالیات شرکتی برای بزرگترین و پرسودترین تجارت ها اندکی کاهش می یابد.
اوباما در سخنرانی که در روزهای پایانی مبارزه انتخاباتی ایراد می کند، می گوید: "این که مک کین می خواهد 700.000 دلار حذف مالیاتی را در اختیار 500 نفر از رؤسای شرکت ها ذکر شده در مجلۀ فورچون قرار دهد، تغییر به حساب نمی آید. زمانی که وی می خواهد 200 میلیارد دلار به بزرگترین مؤسس های تجاری و 4 میلیارد دلار به شرکت های نفتی یا 300 میلیارد دلار به همان بانک های وال استریت که ایالات متحده را به ورطه این نابسامانی کشاندند، بدهد، تغییر نیست. هنگامی که وی طرح مالیاتی ارائه می کند که به بیش از 100 میلیون آمریکایی طبقه متوسط یک پنی هم تخفیف نمی دهد، نام آن تغییر نیست. این تغییر نیست."
مک کین و طرفداران وی برای مقابله می گویند که اوباما شکلی از آمریکای سوسیالیسم را می خواهد که پول را از افراد و کسب و کارهای موفق برای پرداخت به برنامه های دولت جدید می گیرد. ستاد انتخاباتی مک کین می گوید که این رویکرد به آمریکایی ها صدمه می زند، زیرا این روش رشد اقتصادی را خفه کرده و شرکت ها، مالیات های جدید را در قالب قیمت های بالاتر کالاها و خدمات شان به مصرف کنندگان منتقل خواهند کرد.
مک کین در پی القای نقطه نظرات خود از طریق استفاده از یک شعار ساده است – در این مورد از طریق ساموئل ورزلباچر، اوهایویی که در کشور به "جوی لوله کش" معروف شده است.
ورزلباچر چند هفته پیش اوباما را در مراسم مربوط به انتخابات ملاقات کرد و به وی گفت که می خواهد کسب و کار لوله کشی که در آنجا کار می کند را بخرد ولی در صورتی که موفقیت زیادی کسب کند، طرح مالیاتی اوباما او را جریمه خواهد کرد. اوباما در جواب گفت که وی نمی خواهد که هیچ کسی را به خاطر موفقیتش تنبیه کند اما این که "هنگامی که ثروت خود را تقسیم کنید، برای همه خوب است." (آخرین مناظره مک کین-اوباما پربرخوردترین در بین سه مناظره
“Final McCain-Obama Debate Most Contentious of the Three.”
را ببینید.)
مک کین و معاونین وی به سرعت دربارۀ این مسئله در زمینه تقسیم ثروت به عنوان اثبات تمایل منتسب به اوباما به سمت سوسیالیسم که به مردم عادی که برای بهبود خودشان و افزایش درآمدشان کوشش می کنند، آسیب می رساند، بهره بردند. از آن پس، ستاد انتخاباتی مک کین ورزلباچر را برای حضور در مبارزات انتخابی در کنار خود داشته است و یک آگهی تلویزیونی تهیه کرده است که تعدادی از آمریکایی هایی که به نظر از طبقه متوسط هستند را به تصویر می کشد که می گویند: "من جوی لوله کش هستم."
مک کین در یکی از مصاحبه های اخیر خود گفت: "انتخابات به این نقطه رسیده است که چگونه می خواهید پولی را که به سختی درآورده اید، هزینه شود، آیا می خواهید که آن را نگه دارید و آن را برای آینده خود سرمایه گذاری کنید یا می خواهید که توسط لیبرال ترین فردی که تا امروز برای ریاست جمهوری نامزد شده است، گرفته شود."
اوباما در سخنرانی های مبارزات انتخاباتی خود در حالی که ادعا می کند که دولت نه تنها باید "از برنامه ریزی برای موفقیت کسانی که پول و قدرت و نفوذ دارند اطمینان حاصل کند بلکه باید از موفقیت تک تک آمریکایی هایی که می خواهند کار کنند، مطمئن شود، حمله های لفظی مک کین را رد می کند."
وی می گوید: "به این ترتیب ما تنها میلیونرهای بیشتری خلق نمی کنیم بلکه خانواده های طبقه متوسط بیشتری به وجود می آوریم. به این صورت ما به کسب و کارها اطمینان می دهیم که مشتریانی دارند که از عهده خرید کالا و خدمات آنها برمی آیند. در این صورت است که ما همیشه باعث رشد اقتصاد آمریکا – از پایین تا بالا -- شده ایم. جان مک کین این را سوسیالیسم می نامد. من آن را فرصت می نامم و هیچ چیزی آمریکایی تر از آن وجود ندارد."
لفاظی دو طرف، اغلب با حرارت و گاهی سرگرم کننده، در ارتباط با حقایقی که باعث آگاهی رأی دهندگان شود، موارد اندکی ارائه می کند. واقعیتی که از جانب هر دو طرف نگفته باقی مانده، این است که بدون در نظر گرفتن این که چه کسی برنده انتخابات خواهد شد، هیچ موردی بدون تصویب مجلس قابل اجرا نبوده یا تأمین اعتبار نخواهد شد.
به دلیل این که انتظار می رود که هم مجلس نمایندگان و هم مجلس سنا در کنترل دموکرات ها باشد، در صورت ریاست جمهوری مک کین، وی برای به نتیجه رساندن طرح هایش با دشواری روبرو خواهد بود. طرح های اوباما در صورت ریاست جمهوری به احتمال زیاد تصویب خواهد شد، اما به احتمالا بازنگری های جدی از طرف مجلس را متحمل خواهد شد.
علاوه بر این، رییس جمهور جدید آمریکا، جدا از وابستگی های سیاسی، با اقتصادی کند و کسر بودجه فدرال فزاینده ای دست به گریبان خواهد بود.
