27 اکتبر 2008

نظرسنجی سیاسی، تعیین کنندۀ گرایش رأی دهندگان غرب پنسیلوانیا

این منطقه، طرفدار نمایندگان حزب دموکرات و رییس جمهوری از حزب جمهوریخواه است

استيون کافمن
عضو هیئت تحریریه

واشنگتن- در اغلب منطقه های ایالات متحده، مشارکت فزایندۀ رأی دهندگان جوان نشانۀ طرفداری از دموکرات ها و باراک اوباما، کاندیدای ریاست جمهوری حزب دموکرات است، اما اخیرا  طی یک نظرسنجی مستقل از رأی دهندگان ناحیۀ چهارم انتخاباتی پنسیلوانیا، نشان داده شده در این منطقه که دارای گرایش محافظه کارانه است، حرکت متفاوتی در جریان می باشد.

بر اساس اطلاعاتی که در 7 اکتبر منتشر شد، جیسون آلتمایر از حزب دموکرات و نمایندۀ فعلی کنگره، کماکان بر ملیسا هارت از حزب جمهوریخواه، به میزان 12 درصد پیشی دارد، اما تعداد هواداران آلتمایر در میان رأی دهندگان 50 ساله و بالاتر 22 درصد بیشتر است و در مقابل، هارت نیز 3 درصد در میان رأی دهندگان سنین میان 18 تا 49،  جلو تر است.

ج. د. پروز که در بیور کانتی تایمز، در قلب ناحیۀ چهارم انتخاباتی پنسیلوانیا قلم می زند، به America.gov گفت که تعداد بیشتر هوادران آلتمایر، به سابقۀ سنت دموکراتیک در منطقه باز می گردد. پروز اضافه کرد که تعداد ثبت نام دموکرات ها با اختلاف دو به یک، از تعداد ثبت نام جمهوریخواهان بیشتر است.

رأی دهندگان جوان ضرورتا  پایبند به گرایشهای حزبی بزرگتر های خود نیستند. پروز، که پوشش وقایع سیاسی ناحیۀ چهارم انتخاباتی پنسیلوانیا را از نوامبر 2003 تا به حال به عهده داشته است گفت، بزرگتر ها بیشتر طرفدار حزب دموکرات هستند، اما آرای جوانتر ها میان دو حزب تقسیم می شود.

پیشی گرفتن آلتمایردر ناحیۀ انتخاباتی خود مربوط به امتیازش در جمع آوری بیشتر کمک های مالی، و دوراندیش نبودن ستاد انتخاباتی هارت بوده است.

او گفت، به عقیدۀ من پیش بودن جیسون به علت کم بودن فعالیت های انتخاباتی ملیسا بوده است، و اضافه کرد که هارت تنها اخیرا  یک تبلیغ در تلویزیون پخش کرده و تبلیغات کتبی چندانی هم نداشته است.

پروز گفت، به نظر من، گویا در این برهه از زمان، حزب جمهوریخواه تلاش چندانی از طریق انتشار بروشور های تبلیغاتی و این قبیل چیز ها برای کمک به او نکرده است.

هارت در آغاز امر هم با دشواری هایی روبرو شد، زیرا از سال 2006 که کرسی خود را درکنگره از دست داد، تغییر محسوسی در موضع گیری او دیده نشد. عدم محبوبیت روزافزون پرزیدنت بوش، و موضوع پیشرفت درجنگ عراق که هنوز یکی از نگرانی های رأی دهندگان است هم کمکی به او نکرد.

او گفت، و در حال حاضر مسائل اقتصادی هم اضافه شده و صرف نظر از این که تقصیر با چه کسی است، کسانی که در قدرت هستند، مخصوصا  رییس جمهور به خاطر آن مورد سرزنش قرار می گیرند ... و هنگامی که در کنگره بود، در جبهۀ بوش قرار داشته و 92 درصد از مواقع به نفع او رأی داده است.

اوباما هواداران زیادی در این منطقه جذب نکرده است

به هر جهت، محبوبیت نسبی آلتمایر دلیل بر حمایت گسترده از باراک اوباما، کاندیدای ریاست جمهوری حزب دموکرات، نیست. طبق نتایج همه پرسی یو اس ای، اگر انتخابات روز 7 اکتبر برگزار می شد، جان مک کین از حزب جمهوریخواه با کسب 51 درصد آرا بر اوباما با 43درصد، پیروز می شد.

پروز منطقۀ غرب پنسیلوانیا را "قلمرو دموکرات های محافظه کار" می خواند که بوش در دو دوره رقابت های انتخاباتی خود، از نتایج خوبی در این محل برخوردار گردید.

پروز گفت، اما بخشی از دلیل این که چرا این ناحیۀ انتخاباتی دموکرات، گرایشی به اوباما ندارد، به رقابت ها برمی گردد.

او گفت این مسئله ای است که خیلی ها مایل نیستند درموردش صحبت کنند، حتی هواداران اوباما هم همین طور، زیرا نمی خواهند از آن مسئله بسازند. اما واقعیت این است که اوسیاهپوست می باشد ... [و] بعضی از مردم در رأی دادن به یک سیاهپوست، ملاحظاتی دارند.

موضوع دیگر دربارۀ رقابت های این دوره، زیاد بودن تعداد سربازان سابق در ناحیۀ انتخاباتی است – پروز تعداد آن ها را 70.000 تن برآورد می کند – که تمایل به انتخاب یک سرباز سابق و زندانی جنگی که همان جان مک کین باشد، دارند.

می دانید، وقتی پای کسی مانند جان مک کین در میان است، قهرمان جنگی و چه و چه، من اصلا  تعجب نمی کنم که او در این ناحیۀ انتخاباتی مقام اول را کسب کند.

غرب پنسیلوانیا با گرفتاری های اقتصادی نا آشنا نیست

پروز گفت، اخیرا تعداد زیادی از آمریکای ها، اقتصاد متزلزل آمریکا را در رده بندی مهمترین نگرانی های خود، بالاتر از جنگ عراق، تروریسم، و آموزش و پرورش قرار داده اند. اما برای ساکنان ناحیۀ چهارم انتخاباتی پنسیلوانیا، مشکلات اقتصادی از اوایل دهۀ 1980 مطرح بوده است، و آن ها با این حال، هرگز به آن پشت نکرده اند.

صنعت فولاد تا اواخر دهۀ 1970 و اوایل 1980، ایجاد شغل می کرد. از زمان از دست رفتن آن مشاغل، این ناحیه برای دست یافتن به توسعۀ اقتصادی و رسیدن به رفاه همپای بقیۀ ایالات متحده، در طول دهۀ 1990 و تا نیمۀ 2000 در مبارزه بوده است.

او گفت، چیزی که مردم برایش ارزش قایل هستند، کار های مربوط به اتحادیه است که از دستمزد بالایی برخوردار باشد ... مشاغلی که بتوان با حقوقش خانواده را چرخاند، خانه و اتومبیل، و از این قبیل چیز ها خرید. سال های سال، تنها راه یافتن این قبیل مشاغل برای جوانان و خانواده ها، نقل مکان کردن بود، و هنوز جریان عکس آن در منطقه اتفاق نیفتاده است.

با رسیدن خبر 700 میلیارد دلار در طرح نجات مالی برای خریداری خانه های دارای اقساط و دیگر اوراق بهادار، رأی دهندگان این ناحیه به آلتمایر فهماندند که کاملا مخالف با این تدابیر هستند؛ او یکی از معدود نمایندگان دموکرات بود که در هر دو نوبت علیه لایحۀ این طرح رأی داد.

پروز گفت، مخالفت تودۀ مردم ناشی از "واکنشی دیرین" به این مفهوم است که بانکداران ثروتمند و کله گنده های وال استریت از کمک های مالی برخوردار می شدند، در حالی که آمریکای های طبقۀ متوسط باید با فقر مبارزه می کردند.

مخالفت آلتمایر با این طرح شاید موجب به دست آوردن آرای بیشتری برایش نشده باشد، اما در صورتی که قرار بود همگام با حزب دموکرات رأی بدهد، احتمالا ملیسا هارت پیروز و درنظر رأی دهندگان سربلند می شد.

این مقاله بخشی از پوشش خبری America.gov ازهفت ناحیۀ انتخاباتی از میان 435 ناحیۀ انتخاباتی آمریکا در فعالیت های انتخاباتی سال 2008 است. هر یک از این مقاله ها از زاویه ای متفاوت به سیاست های آمریکا نظر می افکند. برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:

http://uspolitics.america.gov/uspolitics/elections/stateandlocal.html.