07 نوامبر 2008

جوزف بایدن، معاون رییس جمهوری

 

جوزف بایدن، سناتور وقت، و معاون فعلی رییس جمهوری ایالات متحده  در زندگینامۀ خود که در سال 2007 و با عنوان وعده هایی که باید به آن عمل کرد: در مورد زندگی و سیاست به چاپ رسید، نوشته است، من  نقشی را که در کمک به متوقف کردن نسل کشی در بالکان، و نیز در تصویب مصوبۀ خشونت علیه زنان ایفا کردم، از لحظات غرورآفرین زندگی خود می دانم.

 

برای درک هر چه بیشتر ستایش بایدن از خود، باید به گذشتۀ او بازگردیم. او از یک خانوادۀ متوسط کاتولیک ایرلندی است که در سال 1942 در اسکرانتون، شهری در شمال شرق پنسیلوانیا، که بیشتر ساکنان آن از طبقۀ کارگر بودند، متولد شده است. مادرش به عنوان کدبانودر خانه ها کار می کرد و پدرش فروشندۀ اتومبیل بود. هنگامی که بایدن 10 ساله بود، خانواده اش به ایالت دلاور نقل مکان نمود. او اولین فرد خانواده بود که موفق به کسب مدرک دانشگاهی شد، و آن نیز مدرک کارشناسی در رشتۀ حقوق دانشگاه سیراکوز در نیویورک بود.

 

نقطۀ عطف زندگی کاری بایدن زمانی بود که در سال 1972 به عنوان سناتور دلاور به سنای آمریکا راه یافت، او در آن زمان 29 ساله بود. چند هفته قبل از به جا آوردن مراسم سوگند برای آغاز کارش در کنگره، همسر و دخترش در یک تصادف اتومبیل کشته شدند و دو پسر کوچک او از این تصادف جان سالم به در بردند اما جراحات بسیاری برداشتند. (بایدن در سال 1977 بار دیگر ازدواج کرد که ثمرۀ این ازدواج، فرزندی دختر است.) مصیبت دیگر، زمانی بود که در سال 1988 دو انوریسم خطرناک در رگ های مغزی او تشخیص داده شد. او مدت هفت ماه از کار در سنا غایب، و بیشتر این اوقات را بستری بود.

 

بایدن در دورۀ سناتوری خود بیشتر مواضع لیبرال داشته است. هر چند او مورد توجه جمهوری خواهان قرار دارد و فعالیت هایش منحصر به خط حزبی نبوده، اما غالبا از حزب متبوع خودش حمایت کرده است. برای مثال، به گزارش واشنگتن پست، در دو سال آخر فعالیت خود در سنا، بایدن 96.6 درصد مواقع، موافق با دموکرات ها رأی داده است. مایکل گوردون در نیویورک تایمز نوشت، او به طور گسترده، یک انترناسیونالیست لیبرال تلقی می شود. او بر نیاز به دیپلماسی تأکید گذاشته، اما در مواقعی نیز آمادگی حمایت از آن را با تهدید به زور داشته است.

 

بایدن در سال های نخستین، فعالیت خود در سنا را بیشتر بر امور داخلی کشور متمرکز نموده بود، به ویژه مسائل مربوط به آزادی های مدنی، اجرای قانون، و حقوق مدنی شهروندان. او در سال 1975 به عضویت کمیسیون قضایی درآمد و از سال 1987 تا 1995، ریاست این کمیسیون را به عهده داشت. مهمترین دستاور بایدن در قانونگذاری در این دوره، مصوبۀ خشونت علیه زنان (1994) بود که وظیفۀ اصلی تألیف آن را به عهده داشت. بر اساس این مصوبه، میلیارد ها دلار به امر رسیدگی  به جنایات مربوط به جنسیت اختصاص یافت. اما بایدن گاهی نیز از دیدگاه سنتی لیبرال فاصله می گرفت. برای مثال، او یکی از طرفداران سر سخت تشدید مجازات در رسیدگی به پرونده های مربوط به مواد مخدر است. او هم زمان با تأکید بر حمایت خود از حقوق مدنی، با استفاده از اتوبوس مدرسه ج?ت از بین بردن تبعیض نژادی در مدارس مخالفت کرد.

 

دورنمای امور خارجه

 

بایدن در زمینۀ امور خارجه در سنا، خود را از دیگران متمایز کرد. او از سال 1975 عضو کمیسیون پر نفوذ روابط خارجی سنا بوده، و از سال 2001 تا 2003، و 2007 تا 2009 ریاست این کمیسیون را به عهده داشته و خواهد داشت. باراک اوباما بعد از انتخاب شدن به عنوان سناتور، به این کمیسیون وارد شد و از سال 2004 در کنار بایدن به کار مشغول بوده است و به همین جهت، شناخت خوبی از او دارد. اوباما رییس کمیسیون فرعی اروپا بود که سابقا بایدن ریاست آن را داشت. اما اوباما و بایدن در مورد یکی از مسئل اصلی سیاست خارجی با یک دیگر اختلاف نظر داشتند. بایدن هنگام تصمیم نهایی سنا جهت اختیار آمریکا در حمله به عراق، به این اقدام رأی مثبت داد، در حالی که اوباما (که هنوز در آن زمان به سنا راه نیافته بود) علیه آن صحبت می کرد.

 

قبل از آغاز رأی گیری برای تصمیم نهایی، بایدن با همکاری سناتور ریچارد لاگر، از حزب جمهوری خواه و ایالت ایندیانا، مشغول کار بر روی قطعنامه ای بود که بر طبق آن، تنها درصورت نتیجه بخش نبودن تلاش های دیپلماتیک مجوز تهاجم نظامی داده شود. بعد از رد شدن این قطعنامه، بایدن به اقدام نظامی آمریکا رأی داد. اما به متممی که طبق آن، دولت بوش قبل از آغاز تهاجم نظامی درخواست اختیارات بیشتری را داشت، رأی مخالف داد. در سال 2005، بایدن رأی خود به آغاز جنگ را یک اشتباه خواند.

 

بعد از این که اوباما بایدن را به عنوان معاون خود برگزید، در حضور مشترک خود با او در اسپرینگفیلد، ایلینوی اظهار داشت که بایدن کارشناس باتجربه ای در سیاست خارجی است  و ارزش هایی که برای اومطرح هستند، در طبقۀ متوسط جامعه ریشه دارند. اوباما او را یک منتقد جدی سیاست خارجی بوش - مک کین خواند، و دیدگاه او را موافق با مسیر تازه ای برای مبارزه با تروریسم و مسئولانه به پایان بردن جنگ عراق توصیف کرد.

 

بایدن طی انجام وظیفه در کمیسیون روابط خارجی سنا، سفر های زیادی به خارج از کشور کرد و نه تنها با رهبران کشور ها، بلکه با قائم مقام آنان و حتا رهبران اپوزیسیون نیز روابط نزدیکی برقرار نمود. او به حل و فصل و رسیدگی به مسائل مهمی از جمله کنترل سلاح، منع گسترش سلاح ای هسته ای، توسعۀ ناتو، رقابت میان ابرقدرت ها، و مناسبات ایالات متحده با کشور های جهان سوم پرداخته است. او حامی محکم طرح ابتکاری برای ایدز در جهان، و یکی از اولین پشتیبانان تلاش های بین لمللی در جهت کاهش از انتشار کربن و گاز های گلخانه ای بوده است. (بایدن در دو دهۀ قبل برای اولین بار پیش نویس قانون مربوط به کنترل آب و هوا را تدوین کرد.) او معمولا حامی پیمان های تجارت آزاد نیز بوده است. این سناتور با سابقه به مسائل آفریقا توجه خاصی دارد. او یکی از اولین انتقاد کنندگان از رژیم تبعیض نژادی آفریقای جنوبی بود. درمورد دارفور، از اقدامات شدیدتری برای پایان دادن به قتل عام حمایت می کرد.

 

به اعتقاد بیشتر ناظران، مهمترین موفقیت بایدن در سیاست خارجی، تلاش های او برای مبارزه با خصومت های بالکان در دهۀ 1990 بوده است. گفته می شود که در دولت کلینتون و درمورد اقدام علیه اسلوبودان میلسویچ، رهبر صرب ها، بایدن از نفوذ نظر زیادی برخوردار بوده است.

 

اوباما در جلسۀ حضور خود در اسپرینگفیلد به همراه بایدن، اظهار داشت که بایدن به طراحی سیاست های پایان دادن به قتل عام در بالکان کمک زیادی کرده است. او به ویژه برای جلوگیری از پاکسازی قومی و کشته شدن مسلمانان در بوسنی، خواستار دخالت آمریکا بوده است. او بعدها از کمپین بمباران ناتو برای تحت فشار قراردادن صرب ها در ترک کوزوو نیز حمایت کرده بود.

 

بایدن دو بار در رقابت های انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرده است، یک بار در سال 1988 و بار دیگر در سال 2008 . او هر دو بار با عدم موفقیت روبرو گشت. کمپین اوباما اعلام نمود که انتخاب بایدن به عنوان معاونت رییس جمهوری به دلایل متعددی صورت گرفته است اما اصلی ترین آن را مهارت و تجربۀ این سناتور اهل دلاور در سیاست خارجی ذکر کرده است. بایدن اولین معاون رییس جمهوری است که پیرو مذهب کاتولیک و اهل ایالت دلاور می باشد.

با پيوندهای روبرو نشانه بگذاريد:     اين چيست؟