04 نوامبر 2008

فناوری رای گیری الکترونیک مورد اعتماد رای دهندگان امریکائی نیست

تحلیلگران انتخاباتی عدول از سیستم رای گیری الکترونیکی را در امریکا، مورد نقد قرار دادند

Ralph Dannheisser
Special Correspondent

واشنگتن- شرکت کنندگان در گردهمائی مباحث انتخاباتی در دفتر اسناد ملّی، عقیده دارند که علیرغم قبول رای گیری الکترونیکی در بسیاری از کشورهای دموکراسی، بعضی از حوزه های انتخاباتی امریکا، از سیستم مزبور در رای دادن حمایت نمیکنند.

ولی با وجود انتقاد از این روش، شرکت کنندگان مذکور بر این باورند که برای انسجام در رای گیری، و جلب اعتماد عمومی، باید سیستم الکترونیکی پیشرفت کند.

به نظر شرکت کنندگان در گردهمائی اسناد ملّی، بعد از انتخابات رياست جمهوری سال 2000،  به علت پائین آمدن سطح اعتماد عمومی، روزآمد کردن سیستم و مقرّرات انتخابات، مورد توجّه زیاد قرار گرفت. درانتخابات مذکور، دادگاه، به ادعای بی نظمی در رای گیری ایالت فلوریدا، اعلام رای را، یک ماه به تاخیر انداخت و دیوان عالی کشور موضوع را رسیدگی و با تعلیق شمارش آراء، جورج دبلیو بوش با تفاوت جزئی 537  رای توانست اکثریّت آراء، هئیت انتخاب کنندگان رئیس جمهوری  را 271 به 267  به دست آورد  و بر رقیب پیروز شود.

انتخابات رئیس جمهوری در 51  حوزه مختلف انتخاباتی برگزار میشود و هر حوزه مقرّرات خاص خود را دارد و وسائل مختلف به کار می برد. نتایج مشکوک فلوریدا، در مناطق دیگر، که از کارتهای سوراخ شده استفاده میکردند، نتائج مشابه به بار آورد.

به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.

http://www.america.gov/st/elections08-english/2008/September/20080910185610snirog7.575625e-02.html

توماس من، پژوهشگر ارشد انستیتوی بروکینز، در گردهمائی  17 اکتبر در گروه مذکورگفت که "برای احتراز از تکرار رویداد های بحث انگیز سال 2000،  تمایل مردم براین بود که آراء انتخاباتی به طور درست اخذ و گزارش شود. این برای تحقّق یک سیستم سالم مردم سالاری ضروری است".

پال دی گرگوریو، رئیس سابق کمیسیون کمک های انتخاباتی (EAC) گفت، از اینکه بعد از صرف هزینه ای "به مبلغ سه بیلیون دلار از پول مالیات دهندگان، برای رای گیری الکترونیکی در چند سال اخیر"، از قبول پیشنهادات ابتکاری خودداری میشود، ناراحت است. کمیسیون مذکور در سال  2002  به عنوان یک منبع ملّی، برای کمک به اداره انتخابات کشور بر پا شد و مقرّراتی برای انتخابات محلّی و ایالات تنظیم نمود.

او اشاره کرد: "من می گویم باید به این سیستم فناوری اعتماد کنیم، اعتبار آن، کمتر از رای دادن با ورقه و رای دیداری نیست."

 او، رای دادن از طریق اینترنت را پیشنهاد کرد و اظهار داشت که قبول این وضع، مخصوصاً به 6 ملیون امریکائی مقیم خارج که به سیستم پستی محلّ زندگی خود، اعتماد ندارند، برای رای دادن کمک میکند. در آخرین انتخابات از 993,000  رای ارسالی از خارج   فقط  300,000  رای شمرده شد." از شش ملیون مذکور، پنج میلیون و نیم نفر، میتوانند در انتخابات شرکت کنند.... او افزود: "هنوز از روشهائی استفاده میکنیم که در جنگ جهانی اول، مرسوم بوده است".

وی گفت، در استرالیا، برعکس، برای رای گیری از سربازان خود که در عراق و افغانستان خدمت میکنند، از اینترنت استفاده کردند و میزان آراء آنان، بیست تا هفتاد و پنج در صد افزایش یافت. " وضعی کاملاً امن و مطمئن". استونیا، انگلستان، سوئیس، کانادا و هلند برای رای گیری از اینترنت استفاده میکنند و فیلیپین و رومانی هم در سال  2009، این راه را بر می گزینند.

دی گرگوریو، به نقل از رئیس کمیسیون انتخابات هند گفت: "ما کاغذ و مداد را کنار گذاشتیم و 600 ملیون هندی از طریق سیستم الکترونیکی، رای میدهند. ما حقیقتاً هیچ مشکلی نداریم، .... نمیدانم چرا کشور شما پس میرود."

او گفت مثل دیگری از کشورمان می آورم، وقتی 93  ملیون نفر، می توانند در چهار ساعت  به وسیله تلفن برای برنامه مسابقه تلویزیونی خواننده مورد علاقه امریکا رای بدهند، فکر میکنم جوانان از مقامات انتحاباتی، می پرسند چرا نمیتوانیم از چنین وسیله فناوری برای رای دادن استفاده کنیم، چرا باید یک ساعت در صف بایستیم تا نوبت به ما برسد؟

نیاز به جلب اعتماد رای دهندگان

دیوید بیرن، رئیس شورای فناوری جامعه بازرگانی گفت، هیچ سیستم رای گیری نمی تواند صد درصد کامل باشد . تصّور اینکه سیستم رای گیری با ورقه ممکن است چاره ای برای تامین رای گیری بی خدشه باشد، ناشی از ساده اندیشی زیاد، در مورد پیچیدگی سیستم مدیریت انتخابات است.

او بررسی مقرّرات انتخاباتی و نظارت بعد از انتخابات را تائید کرد ولی گفت، چنین شیوه اعتماد سازی، نباید حقوق مالکیت روشنفکرانی را که  نرم افزار تهیه میکنند، خدشه دار کند.

او بعد به America.gov گفت، رای گیری الکترونیکی ممکن است متضمّن خطر بزرگتری باشد ولی هر سیستم انتخاباتی خطری دارد، اگر یکی از افراد نزدیک به اداره انتحابات محل، بخواهد درانتخابات دست کاری بکند نیاز به دستبرد، در  سیستم الترونیکی ندارد.

توماس من، در یک مصاحبه کوتاه گفت، پراکندگی در سیستم انتخابات، عامل تقلیل دستکاری در انتخابات است. چون "سیستم ما چنان نامتمرکز است که دستکاری نمیتواند به خارج از محدوده شهر، توسعه یابد."

پاتریک مرلو، رئیس برنامه الکترال انستیتوی ملی دموکراتیک روابط خارجی برای افراد غیرحزبی گفت، مساله مهم فناوری نیست، توانائی سیستم برای جلب اعتماد عمومی است.

مشکل "عدم اعتماد عمومی است و تنها راه تامین آن شفافیّت در کارهاست."

موضوع مهم  این است که هر دو نامزد انتخاباتی و مردم "در روند تائین برنامه با هم همکاری کنند،... این را میتوان راه درستی تلقّی کرد."

روی سالتمن، کارشناس سیستم فناوری رای گیری که 27 سال سابقه خدمت در دفتر استاندارد ملّی دارد، پیشنهاد کرد: "سیستم درهم ثبت نام رای دهندگان احزاب خصوصی به یک سیستم هم آهنگی بین گروه های ذینفع و نظارت دولت ملّی تبدیل شود."

او افزود: "به نظر من، در هر ایالت، باید افراد غیر حزبی و چند حزبی با هم در انتخابات نظارت کنند. من بر این باورم که در این مورد امریکا از خیلی کشور های دیگر عقب است."