04 نوامبر 2008

احتمال تغییر کلّی در روش دو حزبی در آمریکا اندک است

تحلیل گران سیاسی پیش بینی می کنند که احزاب، چالش های جدیدی را اعلام کنند

Ralph Dannheisser
Special Correspondent

از: رالف دنهایسر

خبرنگار ویژهAmerica.gov

واشنگتن – آیا روش دوحزبی در سیاست آمریکا رو به زوال است؟

چنین به نظر نمی رسد، تحلیل گران طرفدار هر دو حزب توافق کردند در  گردهمایی که از طرف سازمان اسناد ملّی برای بحث در این مورد در چهاردهم اکتبر تشکیل شده بود، شرکت کنند. سه نفر از شرکت کنندگان، پایان دورۀ محافظه کاری را، که در سال 1980، با انتخاب رونالد ریگان، آغاز شده، پیش بینی کردند.

آمریکا، سیستم دو حزبی را، در ابتدا انتخاب کرد. بعد از سقوط حزب اصلاح طلب و شکوفایی حزب جمهوری خواه، درسال 1850، دو حزب جمهوری خواه و دموکرات، که از قبل وجود داشتند، احزاب مهم کشورشدند.

نامزدهای رئیس جمهوری احزاب دیگر و نامزدهای مستقل گاهی در انتخابات به نتایج خوبی دست یافتند.

 نامزد رئیس جمهوری حزب بل موس (Bull Moose) تئودور روزولت رئیس جمهوری پیشین آمریکا، به نفع نامزد دموکرات، وُدرو ویلسون درسال 1912، کنار رفت. روبرت لافولت فرماندار ویسکانسین، نامزد رئیس جمهوری از حزب مترّقی در سال 1924 و جرج والس، فرماندار آلاباما، نامزد رئیس جمهوری از حزب مستقل جدائی گرا، درسال 1968 و بازرگان مشهور راس پرو، نامزد مستقل سال 1992، هیچ یک انتخاب نشدند

ای جی دیان(E.J. Dionne) عضو هیئت مشاورین، نویسنده لیبرال واشنگتن پست و پژوهشگر ارشد مطالعات مربوط به حکومت در موسسۀ بروکلین، اعلام کرد "سیستم دو حزبی آمریکا آن قدر ریشه دار است که شکستن و رهایی از آن به بحران بزرگی منتهی خواهد شد". تغییرات انتخاباتی دهه 1850 منعکس کنندۀ سال های برده داری در آمریکا است.

تا زمانی که نیرویی برابر به میدان آید،"چالش های محلی، موفق خواهد بود ولی دگرگونی کامل در روش انتخابات مشکل است"

او گفت: احزاب به عنوان نیروی تامین کننده آزادی، باید راه حل های منطقی در دموکراسی مردمی ارایه دهند.

او مخالف روش دوحزبی و طرفدار روش چند حزبی است که در بسیاری از کشورهای دیگر رایج است. او گفت: در ایتالیا "رای دهندگان به احزاب مختلف از کمونیست تا فاشیست، سوسیال دموکرات، دموکرات مسیحی، لیبرال وجمهوری خواه رای می دهند". که اغلب منجر به اعتلاف غیر دموکراتیک دولت، در پشت درهای بسته می شود.

او افزود: حالا در کشورما، دو حزب باهم، ائتلاف آشفته ای دارند" ولی در روز انتخابات که رای می دهید،می دانید کی در این ائتلاف آشفته است وکم وبیش چه می گیرید، به نظر من این مردمی تر است.

دیوید بروکس مقاله نویس نیویورک تایمز و مفسر سیاسی در برنامۀ اخبار جیم لهرر، گفت بر این باور است که تجدید نظر کلی در سیستم دو حزبی ممکن نیست. "من نمی دانم با تغییر سیستم دو حزبی به کجا می رویم، به سوی سیستم سه حزبی، دو حزب و نیم یا یک حزبی".

بروکس به طورکلی محافظه کار و کمتر از دیان مشتاق تغییر سیستم حزبی است.

یکی از جیزهایی که موجب فساد سیاست است وفاداری افراطی نسبت به حزب است... وفاداری به تیم، آن را به حقیقت بدل می کند و فکر و وجدان شحص را تضعیف می نماید. بروکس گفت : سیاست همیشگی حزب در سنا تدوین می شود، جایی که اعضای آن پیام هفته را می دهند وبعد بیرون می روند و مطالب را، می گویند.

داگلس برینکلی استاد دانشگاه رایس و نویسنده کتاب میراث تاریخ آمریکا، سرنوشتش را به دست دو حزب می سپارد او گفت: علی رغم مشکلاتی که بروکس در بارۀ اعمال نفوذ و وفاداری افراطی به احزاب، بیان کرد، این سیستم حزبی، برای ما کارایی دارد.

از نظر طول عمر این سیستم، او پیش بینی کرد که حزب دموکرات و جمهوری خواه، برای مدت طولانی در این جا خواهند بود. من شکست و سقوط آنها را در آیندۀ نزدیک نمی بینم.

دیان گفت که مشکلات اخیر در سیستم حزبی، ناشی از افراطی گرائی در محافظه کاری آمریکا است.

او گفت: به نظر می رسد در هشت سال اخیر دیگر نمونه ای که دموکرات ها، برناهه هائی را تصویب و جمهوری خواهان در تآئید و تحکیم آن بکوشند دیده نمی شود و همکاری بین دو حزب فلج شده است.

او افزود" فکر می کنم که راستگرایان دچار آشفتگی شده اند" اگر جمهری خواهان در این انتخابات ببازند،

موقعیت خوبی برای حزب جمهوری خواه به وجود خواهد آمد.

دیان گفت: دوره محافظه کاری که با  ریگان آغاز شده و تقابل دینمداری با دنیا مداری از الویّت برخوردار بوده، به پایان رسیده و جاذبه خود را از دست داده است. این مسئله در در سال 2006 به پایان رسید. ما اکنون، در مقابل دو نقطه محوری قرار داریم واز این رو، انتخابات کنونی، بسیار هیجان انگیز است.

 برینکلی در موافقت با دیان گفت که سال 2008 سال پایان دوره رگان است و پیش بینی کرد که آمریکا، "دوره جدیدی را، آغاز می کند."

بروکس گفت "من کاملا براین باورم که به پایان عصر محافظه کاری رسیده ایم، آنچه که به دنبال آن میاید نمی دانم، ممکن است یکی از پیامد ها، دوره گروه گرائی مترقی باشد، یعنی کمک به بسیاری از شرکت ها و استفاده از درآمد آنها برای اهداف مترقّیانه، نظیر حفظ محیط زیست و مسائل دیگر.

از بروکس در مورد بستگی احزاب به پول سوُال شد، او با رد این نظر گفت آن عامل اصلی فساد دولتمردان امریکائی است و اضافه کرد: بدیهی است که مردم با پول دسترسی بیشتری دارند ولی فکر نمی کنم که پول به اندازه قدرت روابط دوستی و شخصی فاسد کننده باشد، زیرا نتیجه آن پیروی کورکورانه از تیم است.

برینکلی گفت:

مشکل بزرگ، پول نیست، ادامه پایان ناپذیر این راه مبارزات انتخاباتی است. بهترین سیاستمداران ما، تمام زندگی خود را وقف مبارزات انتخاباتی می کنند. و به محض پایان یافتن انتخابات، تلاش های خود را برای انتخاب مجد آغاز می کنند.