14 مارچ 2008
آوردن رأی دهندگان به پای صندوق های رای
آغاز متن
کلی کرافورد: "من کلی کرافورد، بیست و هفت ساله و عضو شورای شهر آکرون هستم."
قاضی لیندا توچی تئودوسیو: "من چند سال پیش با کلی آشنا شدم و تحت تاثیر اشتیاق و دانش او درباره مسایل ملی و فرمانداری ها قرار گرفتم."
کرافورد: "من نخستین بار در 26 سالگی به عنوان یک کاندیدای رسمی در انتخابات شرکت کردم. من در آن زمان خط مشی کشور خود را دوست نداشتم و به همین دلیل ناراحت و عصبانی بودم. می دانستم که باید دست از شکایت کردن بردارم و به صورت عملی کاری انجام دهم."
تئودوسیو: "من بسیار خوشحال شدم که او تصمیم گرفت وارد سیاست شود و به عنوان یک کاندیدا در انتخابات شرکت کند."
کرافورد: "بزرگ ترین چالشی که من در ابتدا طی انتخابات با آن روبرو شدم، سن من بود. یک بار جلوی درب ورودی یک مرد محترم به من گفت ًتو تنها 26 سال داری – فکر می کنی چه کسی هستی؟ ً در آن زمان من می خواستم مبارزه کنم تا به سن من توجه زیادی نشود و بگویم گرچه من 26 ساله هستم، اما کاملاً واجد شرایط لازم می باشم و قابلیت تصدی این پست را دارم."
راسل اِم. پرای: "من هنگامی که 19 ساله بودم در انتخابات پیروز شدم. این ماجرا مربوط به سال 1977 است. من در آن زمان عضو شورای روستای موگادور بودم. فکر می کنم سن من از برخی جهات به من کمک کرد."
کرافورد: "من یک قطعه ادبی خاص داشتم که مربوط به سایر جوانانی بود که در انتخابات پیروز شده بودند: تیم رایان، نماینده کنگره؛ بتی ساتن، نماینده کنگره؛ جان اِف کندی، رییس جمهور سابق و ...."
پرای: "من فکر می کنم که اگر شما یک کاندیدای جوان و پرتحرک باشید و نشان دهید که قصد فعالیت دارید، مردم به شما این فرصت را خواهند داد. هنگامی که جوانان می بینند دولت به طور مستقیم بر فعالیت های روزمره آنها تاثیر می گذارد، انتخاب رهبران کشور که آینده را می سازند، برای آنها بسیار مهم خواهد بود."
تئودوسیو: "هم اکنون با توجه به تعداد رو به رشد جوانان در کشور ما، آنها واقعاً این توانایی را دارند که نه تنها بر انتخابات کنونی تاثیرگذار باشند، بلکه به موازات بزرگ تر شدن و در اختیار گرفتن اداره کشور، مسیر آینده کشور را نیز تعیین نمایند."
پايان متن
