10 جولای 2008
تلاشهاي موفقيت آميز جمع آوري كمكهاي مالي مردم عادی را از طریق اینترنت مورد خطاب قرار می دهند
واشنگتن- شیوۀ مبارزات انتخاباتي رياست جمهوري سال 2004 هنگامی که كه هوارد دين[1]، رقيب دموكرات، از اينترنت به عنوان صحنۀ تبليغاتي خود سود جست و مردم نيز با صرف زمان و ارائه كمكهاي مالي به اين اقدام پاسخ دادند، فعاليتهاي انتخاباتي دستخوش تغییر شد. با گذشت 4 سال، جمع آوري اينترنتي كمكهاي مالي رشدي جهشي داشته است و توفیق ویژۀ باراك اوباما[2]، نامزد دموكرات مرهون ابزارهاي تعاملي و شبكه سازي وبِ 2 است كه ابزارهای مشاركت مردمي را ارتقاء داده است.
فيل تاجيتسو ناش[3]، حقوقدان، نويسنده، فعال و از طرفداران دیرباز اينترنت به عنوان ابزار مبارزات انتخاباتي، مدير سرويس اينترنتي "برتري مبارزه انتخاباتي[4]" است كه به سازمانها در ايجاد و اجراي روشهاي اينترتي جمع آوري كمكهاي مالي كمك ميكند.
ناش به America.gov. گفت كه "جمع آوري موثر كمكهاي مالي ازطریق اینترنت تنها به فناوري و نامزد رياست جمهوري وابسته نیست بلكه به پيامي نیزياز دارد كه در بين مخاطبان اينترنتي طنين انداز شود. اين بدان معنا است كه نامزدهاي پرشور، بطور كلي، شانس بهتري را براي جمع آوري پول دارند.
به گفتۀ وي از سال 2000 به این سو اوضاع تغيير كرده است. در آن زمان "متقاعد کردن مردم به ایجاد يك تارنما و تفهيم فوايد این کار به آنها بسيار دشوار بود". متصديان بويژه به روشهاي قديمي جمع آوري پول متوسل مانند ايراد سخنراني در ضيافتهاي شام كه پس از آن چكی به آنها داده می شد دلبسته بودند:. اما در سال 2000، بعضي از نامزدها - نظیر جان مك كاين[5] نامزد جمهوريخواه سال 2008 ، چندين ميليون دلار از طريق اينتنرت جمع آوري كردند. ناش اظهار داشت : " اين مسئله آنقدر غیرعادی بود كه مسؤولان سرخوردۀ فعاليتهاي سنتي جمع آوري پول ناگهان به طور جدی استفاده از اينترنت را آغاز کردند".
اثری که [هوارد] دين به جا گذاشت
ناش گفت: هوارد دين، پزشك و فرماندارسابق ورمونت، در سال 2004 "پول فوق العاده زيادي را جمع آوري كرد و نشان داد كه يك نامزد پرشور ميتواند بطور مؤثري كمكهاي مالي جمع آوري كند".
گرچه دين در انتخابات شكست خورد اما در زمينه جمع آوري كمكهاي مالي براي مقاصد سياسي، تاريخ ساز بود. از زمان مبارزات انتخاباتي او، دستگاههاي سياسي روشهاي او يعني متوسل شدن به عموم آمريكاييها در اينترنت و گرد هم آوردن آنها در "ملاقاتهاي[6]" اينترنتي را پذيرفته اند:.
" اوباما در زمينهي جمع آوري اينترنتي پول واقعاً هوارد دينِ دوم به شمار ميرود ". ناش در ادامه افزود كه توسل اوباما به تواناييهاي اينترنت در مبارزات انتخاباتي مجلس سنا در سال 2004 مشهود بود " اما ستاد انتخاباتی او در واقع از افرادي كه در فعالیت های هوارد دين و جان كري [نامزد دموكرات انتخابات رياست جمهوري سال 2004] حضور داشتند سود جست.
موفقيت اينترنتي اين سناتور ايلينويز ناشي از مهار توانایی جامعۀ اينترنتي از طريق شبكه سازي اجتماعي تارنماهايی نظیر Facebook است. در سال 2007، كريس هیوز[7] یکی از بنیانگذاران اين شركت آن را ترك كرد تا به مبارزه انتخاباتي اوباما بپيوندد. او به ايجاد تارنماي مبارزهي انتخاباتي اوباما كه از طريق آن افراد با گروههاي ساکن در محلات و داوطلبان تماس برقرار مي كنند، كمك مالي ارائه مي دهند، و آخرين اخبار را دربارهي مبارزه انتخاباتي اوباما مي خوانند، كمك كرد. در حال حاضر اوباما فقط در تارنماي Facebook بيش از يك ميليون طرفدار دارد. او در ديگر تارنماهاي اجتماعي نيز مانند MySpace، MiGente، Twitter، MyBatanga و AsianAve حضور دارد. هواداران مك كين[8]، رقيب مورد انتظار اوباما در Facebook از 20000 نفر کمترند.
اوباما تنها نامزد انتخاباتی نيست كه از اينترنت بهره ميگيرد. ران پال[9]، نامزد سابق جمهوريخواه برای رياست جمهوري، با آنکه رسانههاي عمده خبري غالباً به او توجهي نكردند، با توسعه يك مبارزهي انتخاباتي اينترنتي توانست طرفداران فوق العاده زيادي را به سوي خود جلب نمايد. در نوامبر سال 2007، او فقط در طي يك روز 6 ميليون دلار جمع آوري کرد كه بيش از 4 ميليون آن از طریق اينترنت به دست آمد.
مك كين اخيراً با استفاده از پست الكترونيكي و وبلاگها و نيز شبكه اجتماعي مخصوص به خود به نام McCainSpace ، کوشش بيشتري صرف مبارزه انتخاباتي اينترنتي خود كرده است تا از این طريق بتواند جلب حمايت کند . دختر او به نام مِگن وبلاگي را براي جذب رأي دهندگان جوان اداره ميكند.
گوش سياستمداران اكنون با شنيدن نام اينترنت تيز می شود. به گفتۀ ناش، "هركسي علاقمند است اينگونه تصور كند كه اينترنت غول چراغ جادو است. بنابراين آنها پيش شما مي آيند و مي گويند "خوب، شما مي توانيد بصورت اينترتي 50 هزار دلار مرا به 100 هزار دلار افزايش دهيد؟" ناش در ادامه گفت، البته "اينكه مي خواهيد چقدر پول به حسابتان واريز شود مهم نيست، شما بايد در اين زمینه آگاه باشيد، بايد بدانيد فناوري چگونه كار ميكند، و بايد با جديدترين فناوريها همگام شويد".
نامزدهای انخاباتی بی سروصدای محلي ميتوانند از جمع آوري اينترنتي كمكهاي مالي بهرهي بسياري بگيرند زيرا این ابزاری رايگاني است. كميتههاي فعاليت سياسي مانند كميتهي ActBlue متعلق به حزب دموكرات، از مجاری جمع آوري كمك برای مبارزات انتخاباتي به شمار می روند. Slatecard نيز تلاش مشابهي است که از سوي حزب جمهوريخواه صورت میگیرد. ناش در توضيح اظهار داشت كه هدف اينگونه سازمانهاي مالي آسوده كردن خاطر نامزدها از هزينههاي قابل توجه جمع آوري اينترنتي كمكهاي مالي با دادن اجازه به آنها برای گشودن حسابهايي با كميتهي حزبشان است، خواه طرفدار ليبراليسم باشد و يا اصلاحات يا سبز يا آبي يا هر گرایش ديگر. شما وارد مي شويد و آنها پول را براي شما جمع آوري مي كنند و به حسابتان مي ريزند. من فكر مي كنم كه اين آيندۀ بسياري از مبارزات انتخاباتي كوچكتر باشد" كه توان پرداخت هزينههاي اينتنرتي را ندارند.
وي افزود: "يك سوم از ما [رأي دهندگان] مستقل هستیيم و واقعاً نيازبه خدمتي داریم كه در اختیار مردم قرار گیرد و نه فقط در اختیار کسانی که دموكرات یا جمهوريخواهند".
ActBlue يك حساب جاري باز می کند که ميزان كمكهاي مالي و تعداد افرادي را كه اين كمكها را اعطا كرده اند، نشان ميدهد. در ماه ژوئن، كمكهاي مالي جمع آوري شده توسط ActBlue بالغ بر 50 ميليون دلار بود و بيش از 395,000 اهداء كننده به بيش از 3000 نامزد انتخاباتی و كميته كمك كرده بودند و ميانگين كمك مالي 50 دلار بود.
جاناتان زوكر[10] مدير ActBlue، اظهار داشت: "كمك دهندگان مالي كوچك، عامل اصلي قدرت حزب دموكرات به شمار می روند....نيازي نيست كه در يك مبارزه انتخاباتي ملي باشيد تا بتوانيد قدرت كمك دهنگان مالي كوچك را تحت مهارخود درآوريد".
ناش گفت، اينترنت مي تواند نامزدهاي برخاسته از میان مردم را قدرت ببخشد و گفتگوي بين گروهها را بر انگيزد. "گفتمان مدني در اين جامعه بسيار گسسته شده است. تصور مي كنم كه بايد نيرويي تازه به آن ببخشيم. اينترنت مي تواند همه را سر ميز بكشاند".
اينترنت همچنين ميتواند جذب کنندۀ دلارهای باشد.
همچنین نگاه كنيد به "تارنماي مبارزات انتخاباتي اوباما" و "وبلاك مِگان مك كاين"