09 جولای 2008

رأی دهندگان اورگان، بخش رو به رشدی از جهان مرتبط به یکدیگر

اینترنت محیط تازۀ چالش انگیزی برای نامزد ها و رسانه های خبری فراهم می آورد

استیو هولگیت
عضو هیئت تحریریه

پورتلند، اورگان- تا همین چند سال پیش، دنیای رسانه ها دنیای ساده تری بود. فعالیت های انتخاباتی – و رأی دهندگان – که به گزارش های سیاسی علاقمند بودند، اطلاعات خود را در وهلۀ اول از روزنامه ها، رادیو و تلویزیون تأمین می کردند که امروزبه آن ها "رسانه های اصلی" اطلاق می شود. این مجاری عمدۀ خبری مسئولیت خبر رسانی خود را جدی می گرفتند و نسبت وظیفۀ خود که همان دروازه بانی اطلاعات بود، احساس مسئولیت می کردند.

 

رشد انفجار گونۀ رسانه های نوین اینترنتی همه چیز را دگرگون کرد. حالا، نه تنها دروازه بانی وجود ندارد، بلکه دروازه ای هم  در کارنیست. دروازه ها از طریق دنیای تازۀ پادکست ها، وبلاگ ها، فیس بوک (Facebook)، مای اسپیس (My Space)، یو توب (Youtube) وسایر نوآوری های شبکۀ اینترنتی جهانی در هم شکسته شده اند. هر کسی با داشتن یک کامپیوتر و ارتباط اینترنتی می تواند مفسر روند انتخابات شود.

   

 

حتی در میدان مبارزه ای به کوچکی اولین حوزۀ انتخاباتی اورگان،روابط سابق رسانه ها تحول یافته است و قواعد تازه ای جایگزین مجاری های خبری سنتی و حاکمیت آن شده است.

 

دیوید ساروسون، یکی از نویسندگان ستون سیاسی بزرگترین و پرنفوذ ترین روزنامۀ اورگان، اورگانین[1]، این چالش را در مصاحبۀ تازه ای با America.gov این طور توصیف می کند، آمریکایی ها حالا انتظار دارند به محض وقوع رویدادی، خبرش به آن ها برسد. آن ها برای انتشار روزنامۀ روز بعد صبر نمی کنند. به اینترنت مراجعه می کنند.

 

ساروسون می گوید، این روند تازه تنها در دنیای رسانه ها جریان ندارد، بلکه برای روزنامه ها نیز چالش بزرگی محسوب می شود و موجودیت آن ها را به خطر می اندازد. او به وضوح می گوید که تنها راه مبارزه با این روند تازه این است که رسانه های اصلی به آن بپیوندند. اگر شما می خواهید به عنوان منبع خبری با نفوذی باقی بمانید ... باید به شبکۀ جهانی اینترنت ملحق شوید. او گفت، یکی از اصلی ترین گزارشگران سیاسی روزنامه اش، بیشتر وقت خود را به نوشتن پادکست و وبلاگ اختصاص داده است تا نوشتن مقالات برای چاپ در روزنامه.

 

نامزد های انتخاباتی اورگان، مانند همتایان خود در سایر نقاط کشور، بهره برداری از این تغییرات را آموخته اند. استیو نوویک، در فعالیت های اخیر انتخاباتی خود برای نامزدی مجلس سنا از سوی حزب دموکرات، از یک سلسله تبلیغات تلویزیونی فکاهی و نوآورانه استفاده کرده ، اما هزینۀ هنگفت زمان پخش تلویزیونی، از کارایی این تبلیغات کاسته است.

 

ستاد انتخاباتی او وسیلۀ پخش این تبلیغات را در یوتوب یافت و با انتقال تبلیغات به این کانال، آن ها حالت "ویروسی" پیدا کردند – در اصطلاح اهل فن یعنی محبوبیت زیادی یافتند . این محبوبیت موجب توجه زیادی به نوویک در سطح کشور گردید، و توجه مردم به او موجب بیرون آمد ن خبری در همین را بطه در رسانه های محلی گشت، که این هم نتیجۀ مثبتی بود که فقط از یک رشته تبلیغات نصیب نوویک شد.

 

اما برای بزرگترین موفقیت های اینترنتی هم حد و مرزی وجود دارد: با همۀ این ها نوویک شکست خورد. شهرت او در سطح ملی نهایتا ً آن تعداد آرایی که در اورگان به آنها نیاز داشت نصیبش نکرد.

 

برای غالب نامزد های امنتخاباتی، از جمله دو نامزد اصلی حوزۀ اول انتخابیۀ اورگان در کنگره، مهمترین ابزار اینترنتی، همان تارنمای آن هاست. این تارنما ها حاوی پیوند هایی به اطلاعات مربوط به شرح حال نامزد ها، مواضع سیاسی و حامیان آن هاست. نشانی تارنمای دیوید وو[2]، که سناتور فعلی است wuforcongress.com، و تارنمای رقیب او جوئل هوگن، از حزب جمهوریخواه، haugenforcongress.net است.

 

این سایت های اینترنتی جایگزین جزوه های قدیم انتخاباتی نشده اند. این تارنما ها برای نامزدهای های مذکور، و سایر نامزدها ها به منزلۀ ابزار شبکه ای بسیار قدرتمندی عمل می کنند که فهرست هواداران آن ها و نشانی ایمیل شان را نیز در اختیار می گذارند. نامزدها ها با استفاده از این فهرست ها اطلاعات مربوط به فعالیت های انتخاباتی خود را با هواداران در میان می گذارند، امکان فعالیت های داوطلبانه را به اطلاع آن ها می رسانند و برای جمع آوری پول با آن ها تماس می گیرند. تارنما ها نوعی تعهد و حس تعلق در میان هواداران کاندیدا ها به وجود می آورند.

 

این شکل فعالیت انتخاباتی به صورت الکترونیک هنوز دوران کودکی را می گذراند اما با این حال، موجب تغییراتی در روند سیاسی گشته است. فعالیت های انتخابات ریاست جمهوری سناتور باراک اوباما، در حال حاضر معیاری است که بقیه خود را با آن می سنجند. او با ایجاد رابطۀ مستقیم از طریق اینترنت، توانسته 3 میلیون آمریکایی را به عنوان داوطلب و سهیم در فعالیت هایش جلب کند.

 

در اورگان، هوگن و وو اهداف معمولی تری را دنبال می کنند، با این حال شیوۀ استفادۀ آن ها از اینترنت پیشرفت زیادی داشته است. هوگن به America.gov اظهار داشت که تارنمای فعلی اش به زودی از لحاظ فنی ارتقا خواهد یافت. او با خنده می گوید، مسئول تبلیغات من [تارنمای فعلی] را قدیمی و کهنه می خواند، تارنمای آینده، امروزی تر خواهد بود. و به نوعی به سبک فیس بوک درخواهد آمد.

 

در اولین ناحیۀ انتخاباتی اورگان، مانند هر جای دیگر، پیگیری امکانات نوین در فعالیت های سیاسی از طریق اینترنت و یافتن یک راه و روش تازه برای جلب حامیان بیشتر، انگیزۀ مهمی است برای این که به صحنۀ سیاسی شکل تازه ای بخشیده شود.