25 جولای 2008

مک کین قصد دارد جایگاه جهانی ایالات متحده را احیا کند

او می گوید، سیاست خارجیش در پی ایجاد جهانی بهتر و صلح آمیزتر است

مرل دی. کلرهالز جونیور
عضو هیئت تحریریه

 

 

واشنگتن – به گفتۀ جان مک کین، سناتور جمهوریخواه، ایالات متحده نیازمند یک سیاست خارجی است که بتواند جایگاه و قصد منحصر به فرد این کشور در جهان را احیا کند، تهدید تروریسم را شکست دهد و صلحی پایدار به وجود آورد.

 

مک کین گفت: "رئیس جمهوری آینده ما باید کشورهای سرتاسر جهان را در راستای اهداف مشترک سازماندهی کند، این کاری است که تنها آمریکا می تواند از عهدۀ آن برآید." او اعلام داشته استکه شکست تروریسم را چالش امنیتی ملی در روزگار ما و عراق را جبهه نخست این نبرد ادامه دار تلقی می کند.

   

مک کین، سناتور ایالت آریزونا، و نامزد فرضی ریاست جمهوری از حزب جمهوریخواه، قرار است در انتخابات عمومی  4 نوامبر با سناتور دموکرات، باراک اباما، رقابت کند. ( نامزدی هر دو سناتور باید در مجامع ملی حزب های آنها در آخر تابستان، به طور رسمی تایید شود. )

 

 

مک کین، خلبان سابق نیروی دریایی ایالات متحده، که تجربه سال ها نمایندگی کنگره را دارد، دیدگاه های سیاست خارجی خود را در شماره نوامبر/ دسامبر 2007 مجله  "فارن افرز" نشریه شورای روابط خارجی در نیویورک، بیان کرد و در سخنرانی خود در 26 مارس در شورای روابط جهانی در لس آنجلس، به تشریح این دیدگاه ها پرداخت.

 

داگلاس فویل، استاد دانشگاه وسلیان، گفت سخنرانی لس آنجلس تاکیدی مجدد بر دیدگاه های جهانی نومحافظه کارانه مک کین بود.

 

فویل به پژوهشگران شورا گفت: "او درباره آرمان گرایی با نگرشی واقع گرایانه صحبت می کند، با وجود این، در مورد ایالات متحده از خدا و سرنوشت سخن می گوید، که دیدگاهی بسیار نومحافظه کارانه است."

 

نومحافظه کاری، یک فلسفه سیاسی که در دهه 1960 ظهور کرد، سیاست خارجی را بزرگترین مسئولیت دولت به شمار می آورد. به گفته جان مک گوان، استاد دانشگاه کارولینای شمالی، نو محافظه کاران ایالات متحده را تنها به عنوان ابرقدرت جهان که وجودش برای برقراری  نظم در جهان و حفظ آن اجتناب ناپذیراست، می بینند.

 

گری سامور، مدیر مطالعات شورای روابط خارجی، گفت دیدگاه های مک کین ترکیبی از نومحافظه کاری و جهان گرایی سنتی است.

او گفت: "عنصری در سیاست خارجی ایالات متحده وجود داشته که هم در دولت های لیبرال دموکرات و هم در دولت های محافظه کار جمهوریخواه، برای شکل دادن جهان مطابق تصورات ما، بیان شده است. این عنصری آمریکایی است. موضوع تنها این است که آخرین جلوه این عنصر در یک دولت محافظه کار جمهوریخواه به ظهور پیوسته است."

 

 

مک کین، در تقابل آشکار با اباما، معتقد است که نیروهای ائتلاف به رهبری ایالات متحده، در عراق در حال پیروز شدن هستند.

 

او در "فارن افرز" می نویسد: "عواقب شکست در عراق، بسیار ناگوار خواهد بود. جنگ عراق را نباید نیمه کاره رها کرد، و اعتقاد به اینکه عواقب شکست در عراق تنها مربوط به یک دولت و یا حزب می شود، یک اشتباه تاریخی خواهد بود. این یک جنگ آمریکایی است، و پی آمد آن در سال های آینده بر تک تک شهروندان ما تاثیر خواهد گذاشت."

 

مک کین با خروج زودهنگام نیروهای آمریکایی از عراق مخالف است و می گوید که این برنامه راهبردی موجب تضعیف توانایی های ایالات متحده در مقابله با تهدیدات آینده علیه امنیت ملی و منافع منطقه ای آمریکا خواهد شد.

 

او از زمان انتشار مقاله اش در "فارن افرز گفته است نیروهای ایالات متحده را می توان طی یک برنامه چند مرحله ای کاهش داد به طوری که تا سال 2013، پایان دوره بعدی ریاست جمهوری  قسمت عمده نیروهای رزمی ایالات متحده از عراق خارج شده باشند.

 

طبق دیدگاه جهانی مک کین، متوقف کردن القاعده در افغانستان منوط به موفقیت در آنجا [عراق] است، و امانیز به موفقیت در پاکستان، همسایه افغانستان بستگی دارد. مک کین گفت، جلوگیری از تبدیل پاکستان به یک پناهگاه دیگر برای القاعده، امری اساسی به شمار می رود.

 

او گفت: "این گروه ها هنوز در آنجا دارای مخفیگاه هایی هستند، و روند "طالبانی شدن" جامعه پاکستان گسترش یافته است." مقابله با این تهدیدات به معنای "تقویت توانایی های پاکستان برای اقدام علیه پناهگاه های شورشیان و فرستادن کودکان به مدارس و خارج کردن آنها از آموزشگاه های افراط گرایان و حمایت از نیروهای میانه رو در پاکستان" است.

.

در مورد ایران نیز مک کین خواستار به کاربستن مجموعه ای سیاستهای قدرتمندانه و هدفمند – سیاسی و اقتصادی – به منظور ممانعت از بلند پروازی های اتمی ایران و حمایت آن کشور از تروریسم است.

 

او گفت: "اگر سازمان ملل تمایلی به اقدام در این مورد ندارد، ایالات متحده باید خارج از چهارچوب سازمان ملل رهبری گروهی از کشورهای همسو و هم عقیده را برای اعمال تحریم های چندجانبه و موثر، مانند ممنوعیت صادرات بنزین پالایش شده به عهده بگیرد. و گزینه اقدام نظامی... نیز باید همچنان بر روی میز باقی بماند. تهران باید این موضوع را درک کند که نمی تواند در رویارویی با اراده جامعه جهانی پیروز شود."

 

 

مک کین همچنین معتقد است که ایالات متحده به منظور مقابله با چالش های قرن بیست و یکم نیاز به یک ساختار نوین امنیت ملی دارد. او تعداد نیروهای ارتش و تفنگداران دریایی ایالات متحده را از 750.000 نیروی فعال برنامه ریزی شده به 900.000  افزایش خواهد داد.

 

همچنین دیدگاه جهانی او دربرگیرنده توسعه آموزش زبان های خارجی حساسی مانند عربی، چینی، فارسی و پشتو در مدارس غیرنظامی و نظامی است.

 

مک کین همچنین خواستار دور جدیدی از موافقتنامه های کنترل تسلیحات با روسیه است. "با توجه به این که دو کشور ما بخش اعظم زرادخانه های اتمی جهان را در اختیار دارند، ما این مسئولیت ویژه را برای کاهش تعداد این تسلیحات بر عهده داریم. من معتقدم که ما باید تسلیحات اتمی خود را به کمترین سطحی که ضروری می دانیم، کاهش دهیم."

 

طرح های پیشنهادی مک کین همچنین موارد زیر را شامل می شود:

 

·        تاسیس یک سازمان اطلاعاتی جدید بر اساس الگوی اداره خدمات استراتژیک در جنگ جهانی دوم ( که بعدها تبدیل به سازمان مرکزی اطلاعات شد ) که با سرعت بیشتر و حجم کوچک تر بتواند پاسخگوی بحران های جهانی باشد؛

 

·        توسعه توانایی های بازسازی پس از درگیری ها؛

 

·        تجدید سازماندهی دستگاه اطلاعاتی ایالات متحده به منظور بازسازی سیاست عمومی آن؛

 

·        ایجاد اتحادیه ای از کشورهای دموکراتیک که بتواند در هماهنگی با سازمان ملل و یا هنگام تعلل و شکست این سازمان، دست به اقدام بزند؛

 

·        تقویت مجدد همکاری ها بین کشورهای دو سوی اقیانوس اطلس، از طریق حذف روسیه از گروه هشت کشور های صنعتی و افزودن هند و برزیل به این گروه؛

 

·        افزایش همکاری ها بین متحدان آسیایی، شامل همکاری های دفاعی با برخی از کشورهای آسیای جنوب شرقی؛

 

·        به رسمیت شناختن روابط ایالات متحده و چین در راستای منافع هر دو کشور و منطقه آسیا- اقیانوس آرام، اما همچنین تایید این نکته که روابط ایالات متحده و چین "تا زمانی که چین آزادسازی سیاسی را شروع نکرده است"، باید بر مبنای منافع مشترک استوار باشد و نه ارزش های مشترک.

·        برقراری ارتباط با کشورهای آفریقایی دوست در زمینه های سیاسی، اقتصادی و امنیتی؛ و

 

·        بهبود روابط با برخی از کشورها در قاره آمریکا.

 

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد مواضع سناتور اُباما در زمینه سیاست خارجی به مقاله تاکید اُباما بر سیاستگذاری خارجی چندجانبه ایالات متحده مراجعه کنید