27 آگوست 2008
ادامۀ مباحثات در مورد امنیت و اقابلیت طمینان فناوری رأی گیری
در انتخابات 4 نوامبر، بسیاری از ایالات و مناطق به رأی گیری با ورقه روی می آورند
واشنگتن- حتی در کشوری که در آن بیش از 232 سال مراسم انتخابات به اجرا درآمده است، پیشرفت فناوری درمورد بهترین طرح برای صندوق آرا و مطمئن ترین راه های جمع آوری و شمارش آرا، به مباحثاتی دامن می زند.
این مسائل تا قبل از 4 نوامبر، یعنی تاریخ برگزاری مراسم انتخابات ریاست جمهوری حل و فصل نخواهد شد. ومسائلی از این قبیل که تنظیم فناوری رأی گیری باید به دست دولت فدرال صورت بگیرد یا دولت های ایالتی، این که به کاربستن ضوابط ملی برای دستگاه های رأی گیری باید اجباری باشد یا نه، و یا این که آیا در سراسر کشور باید از یک فناوری واحد استفاده شود، مسائلی هستند که به سرعت نمی توان به آن ها جواب داد.
.
به گزارش تارنمای غیر انتفاعی ProCon.org ، رأی گیری در آمریکا در اواخر قرن هجدهم و با ورقه های رأی غیر مخفی آغاز شد و با تحولات زیادی در طول زمان، از جمله استفاده از رأی مخفی در سال 1888 که در استرالیا بدعت گذاری شده بود، دستگاه رأی گیری اهرمی در سال 1892، پویشگر(scanner) نوری در سال 1962، کارت پانچ در سال 1964 ، و دستگاه رأی گیری الکترونیکی در سال 1974.
به گفتۀ اریک فیشر، کارشناس ارشد علوم و فناوری خدمات تحقیقاتی کنگره، در فناوری رأی گیری در ایالات متحده: نظارت و مسائل کنگره (2001) ، در ایالات متحده، اداره و اجرای انتخابات در بیش از 10,000 حوزۀ انتخابیه در سطح ناحیه یا پایین تر، به دست ایالات و مناطق صورت می گیرد.
فناوری های رأی گیری |
فیشر گفت، دولت فدرال ضابطه ای برای دستگاه های رأی گیری تعیین نمی کند، و همۀ ایالات به استثنای چند ایالت، از بیش از یک نوع فناوری رأی گیری را به کار می بندند:
- در طول 100 سالۀ اول تاریخ رأی گیری در آمریکا، تنها از فناوری ورقۀ رأی گیری استفاده می شد؛ 1 درصد از رأی دهندگان در انتخابات ریاست جمهوری سال 2004 از ورقۀ رأی گیری استفاده کرده بودند.
- با استفاده از دستگاه های اهرمی مکانیکی، رأی دهندگان می توانستند برای گزینش اسامی مورد نظر خود، با پایین آوردن اهرمی بر روی ورقۀ حاوی اسامی، آن ها را تعیین کنند. یک دستگاه شمارش، آرای موجود را حساب می کرد و کارمندان حوزۀ رأی گیری به خواندن آن می پرداختند. در سال 2004، 14 درصد از رأی دهندگان از دستگاه های اهرمی استفاده کرده بودند.
- استفاده از کارت های سوراخ دار کامپیوتری که بعدا ً برای قرائت و ثبت تعداد آرا به دستگاه کامپیوتر سپرده می شود، و رای دهندگان از این طریق نامزد مورد نظر خود را انتخاب می کنند. در سال 2004، 13 درصد از رأی دهندگان از این ترتیب استفاده کرده اند.
- پویشگرهای نوری، که طی چند دهه برای ثبت یکدست آراء بوده است فن آوری مورد استفاده بوده است، در این ترتیب یک برگه و وسیلۀ مخصوصی برای نوشتن در اختیار رأی دهندگان گذاشته می شود تا خانه هایی را برای انتخاب اسامی مورد نظر سیاه کنند و یا پیکانی در برابر نام مورد نظر خود قرار دهند. کامپیوتربعدا ، این علامات را ثبت و شمارش می کند. در سال 2004، 35 درصد از رأی دهندگان از این ترتیب استفاده کردند.
- دررأی گیری الکترونیکی، یا فنآوریث ثبت مستقیم الکترونیکی (DRE) ، رأی دهندگان از یک ورقۀ رأی گیری که بر روی صفحۀ کامپیوتر نمایان است، استفاده می کنند. آن ها با فشار دادن یک دکمه یا لمس کردن صفحه، انتخاب خود را می کنند و با فشار دادن دکمۀ "رأی" ، انتخابشان در کامپیوتر ثبت می شود و ثابت می ماند. در سال 2004، 29,5 درصد از رأی دهندگان از شیوه های DRE استفاده کردند.
رأی گیری با اینترنت، شکل خام رأی گیری الکترونیکی در ایالات متحده است که فعلا ً محدود به برنامه های نمونه و نمایشی است.
هشدار انتخابات سال 2000
در رقابت های انتخابات ریاست جمهوری سال 2000 میان جورج بوش و ال گور، مشکلات مربوط به سیستم رأی گیری با کارت پانچ در فلوریدا و متعاقب آن، مطرح شدن پروندۀ بوش برابر گور در دیوان عالی، توجه عموم را به فناوری رأی گیری جلب کرد.
دوسال بعد، کنگره مصوبۀ کمک به رأی گیری در آمریکا (HAVA) را برای بهبود بخشیدن به وضع رأی گیری از تصویب گذراند و علاوه بر آن 3.9 میلیارد دلار بودجه به جایگزین کردن شیوۀ کارت پانچ و دستگاه های اهرمی با DRE یا پویشگرهای نوری اختصاص داد. طبق این مصوبه، حوزه های رأی گیری می بایست برای رفاه حال افراد معلول حداقل به یک دستگاه رأی گیری DRE مجهز باشند.
در سال 2003، آوی رابین و دان والاش، کارشناسان امنیت کامپیوتری، به تحلیل امنیتی بر دستگاه DRE دارای صفحۀ قابل لمس پرداختند که بر مبنای یک شمارۀ رمز اینترنتی اجرا می شد. این تحلیل ها آن ها معرف کاستی های احتمالی بودند و الهام بخش سایر کارشناسان کامپیوتر برای پیوستن به مباحثات پیرامون استفاده از دستگاه های رأی گیری الکترونیکی در انتخابات فدرال شدند.
مایکل شاموس، استاد علوم کامپیوتری در دانشگاه کارنگی ملون پنسیلوانیا طی یک میز گرد در واشنگتن و درمورد فناوری رأی گیری گفت، مردم موفق شده اند نشان دهند که شیوه های DRE دارای کاستی هایی هستند، اما هنوز کسی موفق نشده در انتخابات از آن ها سوء استفاده کند.
بازگشت به رقۀ رأی گیری |
طبق بررسی انجام شده در سال 2005 بر روی رأی گیری الکترونیک، توسط مؤسسۀ مطالعات دولتی در دانشگاه کالیفرنیا- برکلی، مهمترین مسئله این است که نتیجۀ آمار شمارش شده در شیوۀ لمس صفحۀ کامپیوتر، فقط به صورت دیجیتال موجود است و راه مستقلی برای تأیید دقت در ثبت آرا و نتیجتا ً شمارش مجدد آن ها وجود ندارد.
روی هم رفته، در 170,000 حوزۀ رأی گیری در سطح کشور، استفاده از شیوه های دستی رأی گیری (دستگاه های اهرمی، کارت های پانچ، ورقه های رأی) در انتخابات فدرال، جای خود را به شیوه های رأی گیری کامپیوتری ( پویشگر های نوری و DRE ها ) داده است.
اما طبق گزارش های خبری، در نتیجۀ اختلاف نظر پیرامون دستگاه های DRE ، در انتخابات سال 2008 بسیاری از ایالات احتمال دارد از ورقه های رأی گیری کاغذیو پویشگر نوری استفاده کنند که رأی دهندگان باید داخل بیضی های مورد نظر را با مداد پر کنند.
فیشر طی میز گرد مذکور اظهار دااشت، جالب است ببینیم زمانی که نسل ها تغییر می کنند چه اتفاقی می افتد. بدیهی است که استفاده از کامپیوتر برای افرادی که با آن بزرگ شده اند، بسیار آسان است.
